Sears 1930 Καλοκαιρινά εσώρουχα.

 

*******************************

Από τον Καλοκαιρινό κατάλογο Sears του 1930, παστέλ και λεπτά καλοκαιρινά εσώρουχα. Ορισμένα είναι από μεταξωτό κρεπ, άλλα πιο οικονομικά από ρεγιόν.

Όπως βλέπουμε τα περισσότερα στο κάτω μέρος τους έχουν λάστιχο γύρω από τον μηρό. Αυτό συμβαίνει επειδή τα εσώρουχα είναι φτιαγμένα ειδικά για το τσάρλεστον και τους υπόλοιπους ζωηρούς χορούς των 20s, οπότε η προφύλαξη εκ των προτέρων βοηθάει να αποφευχθούν απρεπείς αποκαλύψεις της γυναικείας ανατομίας.

Στην σελίδα υπάρχουν και 3 γεωμετρικά πλεχτά από λεπτό μαλλί, κι αυτά σχεδιασμένα σύμφωνα με την τελευταία λέξη της μόδας.

1938 , pour le boudoir

 

Από το περιοδικό-φιγουρίνι Μodes et Τravaux του 1938 βλέπουμε ρούχα για το μπουντουάρ, δηλαδή για το υπνοδωμάτιο, το μπάνιο, ή την τραπεζαρία την ώρα του πρωϊνού -όχι για χρήση την υπόλοιπη μέρα, ακόμη και για δραστηριότητες εντός του σπιτιού.

Τα πατρόν αφορούν νυχτικά, μία ρόμπα, μια λιζέζ ώμων και ένα κοντό κομπιναιζόν. Τα 4 μοντέλα έχουν απλή γραμμή και το κόψιμό τους στο λοξό του υφάσματος τούς επιτρέπει να προσαρμόζονται στο σώμα, παρά το ότι είναι αρκετά εφαρμοστά στην μέση και το κορσάζ.

Το αρχικό σκίτσο ήταν μαυρόασπρο και η σελίδα μας το επιχρωμάτισε σε αποχρώσεις που ήταν τότε της μόδας, όμως γενικά ανήκουν στα κλασικά χρώματα εσωρούχων και νυχτικών, γι αυτό είναι της μόδας συνεχώς από το 1920 έως σήμερα.

(φωτό σελίδας, ρετούς κλπ La mode de Pinktag)

Eclair Coupe Paris Φθινόπωρο του 1935

 

*********************

Eclair Coupe Paris του 1935 και ένα κομψό εξώφυλλο, με ταγιέρ και πανωφόρι μάλλινα.

Το ταγιέρ είναι σε χρώμα μπλε Πρωσικό, τέλεια χειμερινή απόχρωση και γραμμή στενή , με φούστα που ανοίγει ελαφρά από το γόνατο και κάτω. Ωραίο γεωμετρικό παιγνίδι στην ραφή κορμού-ρεγκλάν μανικιού και πλούσια διακόσμηση με γούνα σε μανσέτες και γιακά.

Το παλτό σε μπλε της νύχτας, μπουκλέ, έχει μικρή πελερίνα στους ώμους και όρθιο γιακά από γούνα μαύρου αστρακάν.

Γάντια και καπέλο σε ταιριαστά χρώματα, τα απαραίτητα συμπληρώματα για τις δυό κυρίες, που προφυλάσσουν τον εαυτό τους από το κρύο με αυτά τα αξεσουάρ, ενώ αυξάνουν πολύ την κομψότητά τους.

(photo La mode de Pinktag)

Υπήρχε eye liner το 1940;

 

Πολλοί από εμάς αγαπάμε τις αγγλικές ταινίες και τα σήριαλ παλιότερων δεκαετιών, ειδικά αυτά που διαδραματίζονται στην δεκαετία του 1930 και 40 (Πουαρό, Μις Μαρπλ, ο Πόλεμος του Φόυλ, Μις Φίσερ). Ξετρελαινόμαστε με το κοστούμια της εποχής. 

Ξετρελαινόμαστε με το δίκιο μας, γιατί οι αγγλικές παραγωγές δίνουν πολλά χρήματα για την αναπαραγωγή των σωστών για κάθε στιγμή ρούχων, όμως δεν συμβαίνει καθόλου το ίδιο με το μακιγιάζ. Το μακιγιάζ σε όλες τις ταινίες και τα σήριαλ είναι λάθος. Φαίνεται πως το σημερινό μάτι του θεατή που είναι ποτισμένο με την αισθητική των 2020s, μπορεί να αποδεχτεί ως όμορφο το μακιγιάζ άλλης εποχής έως ένα σημείο, όχι τελείως. Δεν μπορεί ας πούμε να δεχτεί το λεπτότατο φρυδάκι, σήμερα που τα φρύδια κοντεύουν να μοιάζουν πλήρεις ζωγραφιές πάνω από το πρόσωπο. Δεν μπορεί να δεχτεί βλέφαρο χωρίς eye-liner, παρά το ότι γνωρίζουμε 100% πως το eye-liner δεν παραγόταν καθόλου πριν το 1950. Γι αυτό οι παραγωγοί ταινιών και σήριαλ κάνουν υποχωρήσεις. 

Στην εικόνα μας μακιγιάζ από μεσαίο δίφυλλο του Marie Claire στις 7 Ιανουαρίου του 1938. Το μόνο που ξεχωρίζει είναι τα χείλη, τα οποία βάφονται σε κάποια απόχρωση του κόκκινου για οποιοδήποτε χρώμα επιδερμίδας και μαλλιών. Το δέρμα, τα μάγουλα, τα βλέφαρα βρίσκονται σε αποχρώσεις του μπεζ-ροζ που συναντώνται και στην φύση, τα φρύδια λεπτά και οι βλεφαρίδες μαύρες σε όλες τις περιπτώσεις. Αυτό είναι όλο κι όλο το μακιγιάζ, στην ουσία για πάρα πολλές γυναίκες απλώς λίγη διάφανη πούδρα που δείχνει το πρόσωπο βελούδινο διατηρώντας τα δικά του χρώματα κάτω από την πούδρα, συν ένα κραγιόν. 

Επομένως όσες αγαπούν το vintage ντύσιμο και το αναπαράγουν που και πού, μπορούν να θυμούνται πως τα κάπως έντονα φρύδια, το contouring και το eye liner είναι ακατάλληλα για το μακιγιάζ έως και το 1949. 

Marie Claire Απρίλιος 1939

 

Δροσερό, ανοιξιάτικο και με το βλέμμα στην θάλασσα το εξώφυλλο του περιοδικού Marie Claire στις 28 Απριλίου 1939. 

(φωτογραφία La mode de Pinktag)

Aiguilles et Crochet

 

Από το άλμπουμ χειροτεχνιών Νο.13 του περιοδικού Aiguilles et Crochet, κέντημα με κλωστή μάλλινη σε φορέματα και τσάντες. Τα σχήματα είναι μεγάλα και καλύπτουν σημαντικό μέρος της επιφάνειας του ρούχου. Το κέντημα με χοντρές κλωστές είναι πολύ διακοσμητικό, κι όμως τελειώνει γρήγορα.

Μια πολύ ωραία ιδέα για όποιον θέλει να δημιουργήσει το δικό του χειροποίητο ζακάρ ύφασμα.

Ένα μόνο φόρεμα, πολλές εμφανίσεις

 

Έτσι τιτλοφορείται η πρόταση του Marie Claire τον Φεβρουάριο του 1938 για ένα βραδινό φόρεμα που θα φοριέται για πολλά χρόνια, αλλάζοντας διαρκώς πρόσωπα. Πότε με ταφταδένιο καρό μπολερό και τεράστιο φιόγκο στην μέση, πότε με δαντελένια εσάρπα, γάντια κι ένα ροζ τριαντάφυλλο στο ντεκολτέ, πότε με το κοντό ζακετάκι σε κόκκινο και μεγάλο κολιέ από πολύχρωμα πετράδια.

(φωτογραφία δισέλιδου La mode de Pinktag)

Ενα μόνο φόρεμα, αλλά ποτέ το ίδιο (1938)

 Έτσι τιτλοφορείται η πρόταση του Marie Claire τον Φεβρουάριο του 1938 για ένα βραδινό φόρεμα που θα φοριέται για πολλά χρόνια, αλλάζοντας διαρκώς πρόσωπα. Πότε με ταφταδένιο καρό μπολερό και τεράστιο φιόγκο στην μέση, πότε με δαντελένια εσάρπα, γάντια κι ένα ροζ τριαντάφυλλο στο ντεκολτέ, πότε με το κοντό ζακετάκι σε κόκκινο και μεγάλο κολιέ από πολύχρωμα πετράδια.

(φωτογραφία δισέλιδου @La mode de Pinktag) 

22 Δεκεμβριου 1939.

 

Πριν 85 χρόνια και μια μέρα, δηλαδή στις 22 Δεκεμβρίου του 1939, κυκλοφόρησε το εορταστικό Marie Claire με την σατέν γκρι μπλούζα στο εξώφυλλο.

1934, La Femme chez Elle, πλεκτή ζακέτα

 

Ένα από τα πλεκτά που ζηλεύω με όλη μου την καρδιά: λεπτό μάλλινο νήμα και σχέδιο φτιαγμένο από αρχιτέκτονα -όπως συνηθιζόταν στην δεκαετια του 30 και όλη την εποχή της art Deco.

Όπως βλέπουμε η δυνατότητα των διαφορετικών πλέξεων έχει χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθεί ένα κυκλικό πλαστρόν που φτιάχνει ακτίνες γύρω από τον λαιμό της γυναίκας, οδηγώντας όλα τα βλεματα προς το πρόσωπο της.

Η φόρμα της ζακετας είναι εφαρμοστή αλλά το ρούχο τελείως κλειστό, οπότε ναι μεν τονίζει λίγο την γραμμή του σώματος, όμως με έναν φυσικό τρόπο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ανάρμοστες σκέψεις στο πλήθος (πράγμα που συνέβη αργότερα, όταν οι κοντές ζακέτες απέκτησαν ΚΑΙ αβυσσαλέο ντεκολτέ).

Τα γεωμετρικά κουμπιά σε χρώμα αντίθεσης με κρυφούς γάντζους, στερεώνουν το δεξί μέρος πάνω στο αριστερό, προσθέτοντας πολύ ενδιαφέρον στο σύνολο.

Όλα αυτά πάνω σε μια ζακέτα; Ναι. Όλα και όλα αυτά ήταν εφικτά, όταν τα πλεκτά φτιάχνονταν με πολλές ώρες πλέξιμο από εκείνες που ενδιαφέρονταν πολύ για την εμφάνιση τους και σχεδιάζονταν από επαγγελματίες έχοντας κατά νου πώς να προσθέσουν μυστήριο στην γυναικεία παρουσία.

Out of Africa (costumes)

 Η ταινία "Out of Africa" διαδραματίζεται στο1937. Τα κοστούμια της έφτιαξε η Milena Canonero, σε μια από τις καλύτερες προσπάθειες για πιστή μεταφορά των ρούχων μιάς εποχής στην Μεγάλη οθόνη. Στις εικόνες μας η Μέριλ Στρηπ σε επίσημες κι ανεπίσημες εκδηλώσεις εντός της ταινίας, με μια σειρά καταπληκτικά σύνολα από λινό, βαμβάκι και μετάξι.

1937, Edwige Feuillère και κοσμήματα Burma

 

Από περιοδικό Modes et Travaux 1937 διαφήμιση με την ηθοποιό Edwige Feuillère  που μόλις έχει τελειώσει την ταινία "Feu" (φλόγα), για αληθινά αλλά οικονομικά κοσμήματα της εταιρείας  Burma, που ειδικευόταν σε εισαγωγή πολύτιμων λίθων κι είχε πρωτότυπη τακτική προσέγγισης των πελατών της.

Οι καρφίτσες, τα δακτυλίδια και τα βραχιόλια σχεδιάζονται σε γραμμή Αρτ Ντεκό, φτιάχνονται με σκελετό από ασήμι επιπλατινωμένο και είναι στολισμένα με μπριγιάν ή ζαφείρια ή  σμαράγδια, ανάλογα με το χρώμα πετρών που επιθυμεί η πελάτισσα. Χωρίς επιλογή είναι μόνο τα κοσμήματα με μαργαριτάρια, που είναι πάντα λευκά. 

Τα μπριγιάν ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ της μόδας πάντα, όμως η δεκαετία του 20 και του 30 με την Art Deco ως κυρίαρχο ρεύμα  και τα πολύ γεωμετρικά κοσμήματα, έδωσε έμφαση στους χρωματιστούς πολύτιμους λίθους, οι οποίοι πολλές φορές λόγω της διακοσμητικής τους δυνατότητας αποτελούσαν το κέντρο εστίασης του κοσμήματος. 

Για τις πελάτισσες είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η δυνατότητα να διαλέξεις πρώτα το γεωμετρικό σχέδιο της καρφίτσας σου και μετά ξεχωριστά το χρώμα πολύτιμων λίθων που ταίριαζε στην γκαρνταρόμπα σου: μια καρφίτσα με τεράστιο σμαράγδι στην μέση (μπλε) και πολλές σιτρίν ολόγυρα (κίτρινες)!  

(φωτογραφίες La mode de Pinktag)

1938, Modes er Travaux.

 

Λινζερί, δηλαδή το νυχτικό και η κοντή λιζέζ* που φοριέται ίσα για να καλύπτει τον θώρακα, καθώς και δύο κομπιναιζον, όλα ραμμένα και κεντημένα στο χέρι.

Στην 1φωτο τα βλέπετε όλα μαζί. Στις υπόλοιπες έχει κοντινά πλάνα από το κάθε ένα χωριστά, ώστε να απολαύσετε τις λεπτομέρειες.

*λιζέζ λέγεται το ειδικό κοντό ρούχο που είναι μερικές φορές σαν μικρή κάπα, άλλες φορές σαν κοντή ρόμπα που φοριέται στο κρεβάτι για να διαβάσεις, κι εκτός κρεβατιού μόνο μέχρι το μπάνιο για να πλύνεις το πρόσωπο σου. Με την λιζέζ δεν καθόμαστε στην τραπεζαρία, στο σαλόνι, στο γραφείο κλπ, είναι ρούχο για την κρεβατοκάμαρα.

Η λέξη liseuse βγαίνει από το ρήμα lire= διαβάζω

1938, βραδινά φορέματα.

 

Πολύ πλούσιες φούστες και εφαρμοστά ντεκολτέ, αυτή ήταν η γραμμή στα βραδινές τουαλέτες του 1938. Ορισμένες φορές οι τουαλέτες είχαν έξω μόνο ένα μικρό μέρος του ντεκολτέ, καλύπτοντας ακόμα και τον ώμο με διάφανο μανίκι. Άλλες φορές αποκαλύπτονταν όλη η πλάτη, που μάλιστα μπορεί να είχε κάποια σχεδιαστική πρωτοτυπία από την μέση και κάτω, π.χ. έναν μεγάλο φιόγκο, ένα διπλό βολάν. Οπωσδήποτε ρούχα για εντυπωσιακές εμφανίσεις. 

(φωτό από το Le Petit Echo de la Mode, La mode de Pinktag)

03/1938, Le Petit Echo de la Mode

 

Για τις ενασχολήσεις στο ύπαιθρο, δηλαδή ποδήλατο, περίπατο, γιορτή σε κήπο, τα Ανοιξιάτικα μοντέλα του περιοδικού Le Petit Echo de la Mode τον Μάρτιο του 1938. 

Για το ποδήλατο, κοντά μάλλινα μπουφάν ή ζακέτες, αρκετά εφαρμοστά στο σώμα, με ωραίους γιακάδες και ζωντανά χρώματα, συνδυασμένα με ζυπ-κυλότ που περνάνε ελαφρά το γόνατο. 

Για το περπάτημα ζακέτες ζεστές, κλειστές, η 1η με κουκούλα, συν φούστες ίσιες που φαρδαίνουν από την μέση των μηρών και κάτω. 

Για την γιορτή σε κήπο, πιο περιποιημένα ρούχα: φόρεμα με κοντά μανίκια, σατέν μπλούζα σε κατακίτρινο χρώμα, κοντό μπολερό σε εμπριμέ ύφασμα με κόκκινες φάσες ολόγυρα. 

Η γενική εντύπωση από τα ρούχα του 1938 για όλες τις ώρες της ημέρας και τις περιστάσεις, γραφείο, βόλτα ή δεξίωση, είναι η ίδια. Οι άνθρωποι είχαν πολύ πιο οργανωμένη ντουλάπα, με κομμάτια που μπορούσαν να χρησιμέψουν σε διάφορες περιστάσεις ανάλογα το styling.

(φωτογραφίες La mode de Pinktag)

18 Μαρτίου 1938, color trends

 

Ακριβώς πριν  86 χρόνια μια μέρα σαν την προχτεσινή, κυκλοφόρησε το περιοδικό Le Petit Echo d ela Mode με προγνωστικά για τα χρώματα που θα ήταν της μόδας την Άνοιξη του 1938. Δίπλα από τις γυναίκες που φοράνε πάνω στα κύρια ρούχα το χρώμα της μόδας, υπάρχουν προτάσεις για τον τελειότερο πιθανό συνδυασμό με ένα ακόμα χρώμα. Όπως βλέπουμε λοιπόν:

Το κίτρινο του καλαμποκιού συνδυάζεται με πράσινο σκούρο και λίγο κρεμ. 

Το σκούρο ροζ της φλαμουριάς συνοδεύεται με μπλε σκούρο ή γαλάζιο σκούρο. 

Το μπλε του πανσέ, με κίτρινο λεμονί ή κόκκινο της φράουλας. 

Το μπλε της Νορμανδίας με κόκκινο Βουργουνδίας ή άσπρο-μαύρο πουά. 

Σημειώνουμε πως τα παπούτσια για όλα τα σύνολα επιλέγονται στο σκουρότερο χρώμα του συνόλου, ενώ τα γάντια στο ανοιχτότερο όλων. 

Κατά την γνώμη μου οι προτάσεις του περιοδικού Le Petit Echo de la Mode είναι πετυχημένες έως σήμερα και μάλιστα είναι πολύ φρέσκες από τις τάσεις χρωμάτων που επικράτησαν στις πρόσφατες δεκαετίες. 

(φωτό La mode de Pinktag)

1933, φορέματα για γοργόνες

 

Απο το περιοδικό Modes et Travaux 11/1933, βραδινά φορέματα για γοργόνες. Είναι αρκετά εφαρμοστά στο κορσάζ και έως τους γοφούς, ανοίγουν από εκεί και κάτω, ενώ δεν τους λείπει κάποιο τρυκ ραπτικής που προσθέτει γεωμετρία στους ώμους. Σίγουρα αεράτα και θηλυκά. Όμορφη λεπτομέρεια στο μεσαίο φόρεμα η μπουτονιέρα σε έντονο κόκκινο πάνω στο παστέλ ροζ, καθώς και το κατακόκκινο κραγιόν στα χείλη των τριών κυριών. 

Φωτό και ρετούς La mode de Pinktag 

1933, το επίσημο πανωφόρι σε γούνα

 

Το 1933 ήταν λίγα πράγματα γνωστά για την εκτροφή των ζώων με γούνα, γι αυτό ήταν αρκετά κοινό φαινόμενο ο σχεδιασμός επίσημων πανωφοριών από αληθινή γούνα. Σήμερα αυτό είναι απαράδεκτο. 

Κατά την γνωμη μου η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην δεκαετία του 1930 και του 2020 που διανύουμε,  δεν είναι η ηθική στην χρήση της γούνας, αλλά η διαφορά στην κομψότητα των μοντέλων μεταξύ των δύο εποχών. Οι μεγάλοι οίκοι είχαν κάποτε ειδικευμένους τεχνίτες υψηλής κατάρτισης και έκαναν ό,τι μπορούσαν ώστε να μετατρέψουν το αρκετά χοντρό και εν μέρει άκαμπτο δέρμα του ζώου (μαζί με τις τρίχες) σε κολακευτικό για την γυναικεία σιλουέτα ρούχο. 

Αυτό δεν υπάρχει πια, οι σύγχρονες μόδες σε ψεύτικη γούνα απαιτούν ελάχιστη γνώση ραπτικής, τα ρούχα από γούνα αποτελούνται από χοντροειδή τετράγωνα ίσια ραμμένα μεταξύ τους, και οι γυναίκες συχνά μοιάζουν  σαν να βγήκαν από σπηλιές της εποχής του λίθου -απλώς, φορώντας πιο εξελιγμένα παπούτσια. 

Στο σκίτσο μας σελίδα του Modes et Travaux Δεκεμβρίου 1933, με επίσημο πανωφόρι από γούνα με λεπτό πέλος. Ο κορμός είναι σε καφέ χρώμα και έχει όρθιες πένσες στην περιοχή των πλευρών. Ο όρθιος γιακάς επιλέγεται σε λευκό χρώμα και οι δυό άκρες του κατασκευάζονται μακριές ώστε να σχηματίζουν φιόγκο. Το μήκος δεν είναι υπερβολικό, γι αυτό το μοντέλο μας μπορεί να χρησιμέψει ως βραδινό ένδυμα με τα κατάλληλα ρούχα, αλλά και ως πρωινό ημίπαλτο πάνω από μπουκλέ φούστα και ζεστό πουλόβερ.  

(φωτό κι διακόσμηση σκίτσου La mode de Pinktag)

Modes et Travaux, 11/1938

 

Στο περιοδικό Modes et Travaux Νοεμβρίου 1937, πολλά μοντέλα είναι αφιερωμένα στην εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς που πλησιάζει, διότι όπως ξέρουμε, τα ραμμένα ρούχα χρειάζονται κάποιο διάστημα για να ολοκληρωθούν. 

Από αυτό το τεύχος βραδινή σατέν μπλούζα  με μικρό ξεχειλωτό γιακά, ώμους ελαφρά τονισμένους, μεγαλοφυές κόψιμο στον θώρακα που δημιουργεί 2 μικρά ντραπέ κάτω από το στήθος και μανίκια 3/4. Φοριέται με ποικιλία από βραδινές φούστες, καλύτερα από όλες με μια μαύρη κρεπ σατέν, στενή στους γοφούς, με λούκια προς το στρίφωμα. 

Η μπλούζα της εικόνας μας παρέμεινε δημοφιλής σε όλες τις δεκαετίες από το 1930 έως σήμερα, με μικρή παραλλαγή στο φάρδος των ώμων -είναι δηλαδή ένα κομμάτι κλασικό.

(φωτό κι επιχρωματισμός του ασπρόμαυρου σκίτσου La mode de Pinktag)

1937 Modes et Travaux, Patou βραδινό

 

Στο εξώφυλλο του περιοδικού Modes et Travaux τον Νοέμβριο του 1937, ένα βραδινό σύνολο Patou που αποτελείται από μάξι σταυρωτό φόρεμα με ντραπέ στην δεξιά πλευρά της μέσης και κοντό μπολερό από γούνα. 

(φωτό σελίδας La mode de Pinktag)