Στεφάνι Χριστουγέννων

 Στολίδι για τον τοίχο πάνω από το τζάκι μας, χειροποίητο. Έχει ένα στεφάνι λυγαριας σκέτο αλλά έτοιμο και από εκεί κρέμονται γυάλινες μπάλες, καλυμμένες με φούξια μεταξωτό χαρτί. Οι κορδελίτσες είναι ραπτικής σε πράσινο σκούρο και φούξια, ανάμεσα έχει και λίγο νήμα πλεξίματος ροζ με τρίχες που πετάνε.

Μαύρο και γεωμετρικό

Aυτό είναι καινούργιο ζευγάρι σκουλαρίκια, φτιαγμένο με διάφορα κρύσταλλα και μεταλλικά στοιχεία. Τα κρύσταλλα είναι μαύρα και διαφανή, τα μεταλλικά μέρη σε χρυσή απόχρωση. (κατασκευή κα φωτoγραφία @lamodedePinktag)

1956 Burda

 

Επανέκδοση (με μικρες διαφορές) του επίσημου φορέματος που φιγουράριζε στο εξαμηνιαίο Burda για τον Χειμώνα 1955-1956. Αριστερά το πρωτότυπο σκίτσο για υφασμα σαντούγκ, δεξιά το σημερινό μοντέλο σε σατέν, στην μικρή εικόνα το σκίτσο.

Προτιμώ το πρωτότυπο που έχει συμμετρικό ντεκολτέ και πιο σκληρό ύφασμα. Νομίζω ότι στο σκίτσο η εικόνα είναι επιβλητική, ενώ στην σημερινή έκδοση πιο αέρινη. Βεβαίως τα γούστα είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας, όχι νόμος.

Πράσινες γυαλόπετρες

 

Κολιέ και βραχιόλι από πράσινες γυαλόπετρες που βρήκα στην αλασσα, μαύρο πηλο πολυμερισμού, ασημι χάντρες, μαύρο μεταξωτό κορδόνι. 

 

Ιδιόχειρα τσάντα και σανδάλια

  

Εφτιαξα αυτήν την τσάντα και την διακόσμηση στα σανδάλια φέτος το Καλοκαίρι. Αφορμή ήταν ένα ύφασμα για κουρτίνες του 50 με μικρά λουλουδάκια, το οποίο συνδύασα με λίγο κόκκινο πουά ύφασμα. 

 

 

Η τσάντα είναι παραλληλόγραμμη, λίγο μεγαλύτερη από χαρτί Α4, με χοντρή ενίσχυση παλτών στο εσωτερικό της, φόδρα χοντρή σατέν και 2 εσωτερικές τσέπες. τα χερούλια της στο εσωτερικό τους έχουν αλφαδολάστιχο των υδραυλικών, δηλαδή έναν ευλύγιστο πλαστικό διάφανο σωλήνα, ώστε να έχουν όγκο και κυκλικό σχήμα . Τα σανδάλια έχουν από ένα κομμάτι πουά ύφασμα σουρωμένο και με βολάν, που περνάει στο εξωτερικό μακρύ πουράκι του πέλματος. 

Το σχέδιο μου φαίνεται και αποτελεσματικό ως προς την κατεύθυνση "γυναικείο ντύσιμο". Τα υφάσματα κάνουν το σύνολο πολύ χαρούμενο και πολύ γυναικείο, γιατί αυτα τα εμπριμέ και τα φρου-φρου δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν σε αντρικό ρούχο ή αξεσουάρ. Μερικά πράγματα είναι προνόμιο των γυναικών!

 

 

 

 

 

Μεταποίηση σε πέδιλα

 

Τα καινούργια μου πέδιλα, DIY μεταποίηση.Τα έφτιαξα από ανάγκη, όταν έπεσε νερό και σκούρυναν κατά τόπους τα απλά καφέ δερμάτινα πέδιλα που είχα (2η φωτό).

Μάζεψα πολλά υλικά ώστε να αποφασίσω πώς θα καλύψω την διχρωμία. Τελικά τα τύλιξα με κορδέλα σατέν κοραλλί και τους έραψα 3 πονπόν στο πάνω μέρος.

Μου φαίνονται αρκετά ωραία και σίγουρα δεν κατέληξαν στα σκουπίδια εξαιτίας μιας άτυχης σύμπτωσης

Θήκη laptop σε τσάντα, DIY

 

Βρήκα μια ωραία θήκη για laptop στο κατάστημα Tiger Copenhagen και την μετέτρεψα σε τσάντα ώμου. Δεν είναι μια επίσημη τσάντα, δερμάτινη, αλλά δεν χρειάζονται όλα τα ρούχα δερμάτινη τσάντα. Της πρόσθεσα μόνο έναν ιμάντα για τσάντες ως χερούλι και πάνω στον ιμάντα έραψα μωβ χοντρή πλεχτή δαντέλα, με ύφος μεταξύ του boho και του ρομαντικού. Το ύφασμα είναι πανέμορφο και έχω κατάλληλα φθινοπωρινά σακάκια + φούστες σε αυτές τις αποχρώσεις και το ύφος.

Είναι ωραία να φτιάχνεις αξεσουάρ ή ρούχα που είναι "αποκλειστικά" -όπως λέγαμε κάποτε στην ραπτική. Δεν χρησιμεύουν για οτιδήποτε όπως τα έτοιμα ή τα basics, γι αυτό δεν φοριούνται πολύ, αλλά αυτό που πετυχαίνουν δεν επιτυγχάνεται με τα basic.

Η τσάντα Aydrey

 

Αυτή είναι η καινούργια μου τσάντα Ωντρεη. Την έφτιαξα μόνη μου με ύφασμα ταπετσαρίας, χνουδωτή ενίσχυση, σατέν άσπρη φόδρα , δυο όμορφα χερούλια και σκληρή μαύρη βάση. Έχει δυό τσέπες στο εσωτερικό της και είναι αρκετά μεγάλη. 

DIY: Ζωγραφιστή μπορντούρα σε παντελόνι.

 

**************************

Έχω στην ντουλάπα ένα σακάκι λαχανί από χειροποίητη τσόχα. Μου έμεινε από ταγιέρ που η φούστα του φορέθηκε πολύ κι έλιωσε. Φοράω το σακάκι με τζην, γιατί δεν ταιριάζει με κανένα έτοιμο παντελόνι λόγω του υφάσματος του. Όμως στεναχωριέμαι που το φοράω μόνο casual, με μποτάκια κλπ. Είναι ένα πολύ ακριβό ρούχο κι έχω ακόμα τις λαχανί γόβες και τη τσάντα που είχα αγοράσει για το πλήρες ταγιέρ.

Έτσι σκέφτηκα να φτιάξω μια μπορντούρα ζωγραφιστή στην πλαϊνή ραφή ενός έτοιμου επίσημου παντελονιού σε χρώματα που θα "δεσουν" το σακάκι και το παντελόνι, δημιουργώντας ένα σύνολο.

Το παντελόνι είναι γκρι γαλαζωπό, σε αντρική γραμμή με κοφτές τσέπες και τσάκιση, παντελόνι office wear.

Η μπορντούρα ζωγραφίστηκε με στένσιλ της Marabu, σε 2 αποχρώσεις πρασίνου και 2 του μπλε με μαρκαδόρους υφασμάτων Giotto.

Στο 1ο και 2ο σχόλιο υπάρχουν κοντινές φωτογραφίες από το μοτιφ, σε φως ημέρας και φως εσωτερικού χώρου.

Έχετε ένα σακάκι όμορφο που δεν ταιριάζει με κανένα παντελόνι και πάει χαμένο; Ένα κίτρινο, πορτοκαλί, μωβ; Φτιάξτε μια μπορντούρα στα χρώματα του πάνω σε μονόχρωμη φούστα ή παντελόνι, ώστε να εχει παρέα και το χαρείτε ξανά.

(Φωτογραφίες, ιδέα κι εκτέλεση La mode de Pinktag )

Το διάσημο "Φόρεμα σε ένα κομμάτι"

 

Ενα από τα πολύ δημοφιλή πατρόν καλοκαιρινού φορέματος στις δεκαετίες του 50 και του 60 ήταν το "one piece dress". Ήταν ένα φόρεμα φάκελος, που το μπροστινό του μέρος κούμπωνε με ένα κουμπί στο πίσω μέρος της μέσης και τα 2 πίσω μέρη του έρχονταν προς τα μπρος και στερεώνονταν στο θώρακα, ανάμεσα στα πλευρά. Φαινόταν σαν 2 φορέματα, το ένα πάνω στο άλλο.

Μερικές φορές το ρούχο ήταν όλο στενό, άλλες ήταν όλο φαρδύ, κάποιες φορές ραβόταν με 2 υφάσματα συγγενή ή σε αντίθεση μεταξύ τους (τέλεια ευκαιρία για να χρησιμοποιηθούν μικρά ρετάλια), και γενικά ήταν μια καλή λύση για πολλές διαφορετικές ανάγκες. 

Απλικέ σε σακάκι

 

Στην πρώτη φωτογραφία η τρύπα που δημιουργήθηκε στο σακάκι μου. Είναι μεγάλη και δεν επιδιορθώνεται με πρόχειρους τρόπους, μαντάρισμα σοτ χέρι κλπ, βασικά το σακάκι είναι για πέταμα. 

Αποφασίζω να κάνω απλικέ με πουλιά που θα τα σκορπίσω σε διάφορα σημεία πάνω στο ύφασμα, ώστε να μοιάζει σαν αυτό να ήταν εξαρχής το σχέδιο του ρούχου. 

Φτάχνω ένα ίχνος πουλιού σε άσπρο χαρτί, παίρνω γκρι χοντρή τσόχα και λαδί βραδινό ύφασμα, που έχει στημόνια λαδί, υφάδια μπλε-γκρι. Το ύφασμα  έχει περισσέψει από ένα βραδινό μάξι παλιότερο φόρεμά μου που είχε διπλή φούστα. Τρυπώνω το λαδί ύφασμα στην τσόχα και με το στυλό ζωγραφίζω περιγράμματα ΄πουλιών 9 φορές. 

Γαζώνω με στενό ζιγκ-ζαγκ τα περιγράμματα. 

Κόβω πρώτα έξω από το περίγραμμα τσοχα και ύφασμα μαζί και στην συνέχεια το ύφασμα μόνο κοντά στο ζιγκ-ζαγκ. 

Δοκιμάζω διάφορες θέσεις για τα πουλιά πριν τα ράψω πάνω στο πιε ντε πουλ. Βάζω 2 στην πλάτη, ένα στον ώμο, δύο στο μανίκι, τα υπόλοιπα ψηλά στο στήθος. 

Ξηλώνω την φόδρα από το σακάκι, ράβω με κρυφές βελονιές όλα τα πουλιά, ξαναράβω την φόρδρα. Ετοιμο. 

Το ιριδίζον ύφασμα του κασκολ που φαίνεται στην τελευταία φωτό, είναι το εξωτερικό ύφασμα του βραδινού φορέματος που προανέφερα -γι αυτό είναι τόσο αρμονικό.  

Αυτή ήταν η διαδικασία της μεταποίησης  που έδωσε στο σκισμένο σακάκι μια 2η ευκαιρία ζωής. 

Κολιέ σε γαλάζιο και χρυσό (DIY)

Πριν αρκετά χρόνια είδα το όμορφο κολιέ της 1ης φωτογραφίας του 1939, που έφτιαξε η Olga Tritt κατά πάσα πιθανότητα με παραγγελία της κυβέρνησης της Βραζιλίας -ως κομμάτι που αποδείκνυε τον πλούτο της χώρας στην Εκθεση του 1939. Είναι φτιαγμένο με άκουαμαρίνες Βραζιλίας και διαμάντια. 

Με έμπνευση το πολύτιμο κολιέ, έφτιαξα κι εγώ ένα δικό μου μη πολύτιμο, χρησιμοποιώντας γαλάζια κρύσταλλα βαλμένα σε τριπλές θήκες και χρυσές + διάφανες με χάντρες ανάμεσά τους ( η κάθε χάντρα είναι σε ένα μέρος της χρυσή και σε άλλο διάφανη.  Το κολιέ μου όπως και το πρωτότυπο, έχει μια κατασκευή μελετημένη ώστε να διατηρεί το σχήμα του μόνιμα, ακουμπώντας συνεχώς το δέρμα.  

Όπως είπα, το δικό μου δεν είναι πολύτιμο, αλλά το βρίσκω όμορφο. 

Για μια βασίλισσα του Χιονιού

 

Εμπνευσμένη δημιουργία το πλεχτό χειροποίητο κασκόλ της εικόνας. Φτιαγμένο στο χέρι, όπως το πανωφόρι κι ο σκούφος, με ακανόνιστης υφής νήμα που η καλλιτέχνης έχει γνέσει , βάψει, πλέξει μόνη της, μοιάζει περισσότερο με ένα χνουδωτό κόσμημα για μια βασίλισσα του Χιονιού, παρά με κασκόλ.

Δημιουργία της Joyce Huard (σελίδα Mynoushart)

Chain mail, 100% χειροποίητη αλυσίδα

 

Chain mail  ονομάζεται μια παλιά τεχνική χρήσης του μετάλλου, για την ακρίβεια των μεταλλικών κρίκων, με αρχικό σκοπό την δημιουργία πανοπλίας των στρατιωτών, συγκεκριμένα τους θώρακες με τα πολλά κρικάκια που σήμερα βλέπουμε στις ταινίες του Μεσαίωνα. Οι λέξεις σε μετάφραση σημαίνουν περίπου "πλεχτό με αλυσίδες".  

Το Chain mail ξεκίνησε περίπου τον 1ο αιώνα π. Χ και έως το 300 μ. Χ. είχε ήδη αντικαταστήσει τους βαρύτερους θώρακες των Ρωμαίων από χυτό και σφυρήλατο μέταλλο, που ήταν αποτελεσματικοί αλλά είχαν σημαντικό βάρος. Εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλους τους Στρατούς της Ευρώπης και στην συνέχεια στην Ασία. Αρκετοί θώρακες από κρίκους, σώζονται σε Μουσεία, ενώ η παλιότερη απεικόνισή τους βρίσκεται σε άγαλμα που απεικονίζει πολεμιστή του 1ου αιώνα π. Χ.

Έχετε ξαναδιαβάσει στην σελίδα μας ότι είμαστε υπέρ του χειροποίητου, με μίνιμουμ εξοπλισμό. Πεποίθηση της σελίδας είναι πως εάν κάτι το έφτιαχναν στην Αρχαιότητα με ελάχιστα τεχνικά μέσα, σίγουρα μπορούμε να το φτιάξουμε κι εμείς σήμερα, πάλι με ελάχιστα μέσα. 

Στην εικόνα μας μια αλυσίδα λαιμού Chain mail σε πλέξη-ύφανση Box Chain. Είναι φτιαγμένη από απλό ανοξείδωτο σύρμα, αλλά 100% χειροποίητη. Αυτό σημαίνει πως το σύρμα που ήταν σε μεγάλη κουλούρα τυλίχτηκε με το χέρι γύρω από μια μεταλλική ράβδο ώστε να σχηματίσει κύκλους, κόπηκε με κόφτη σε κρίκους, οι άκρες τους λειάνθηκαν με μικρή λίμα και στην συνέχεια οι κρίκοι πλέχτηκαν σε αλυσίδα. 

Δεν θυμάμαι καθόλου πόσες μέρες χρειάστηκε η δημιουργία της αλυσίδας, πάντως όσες και να χρειάστηκε, άξιζε τον κόπο. 

(κατασκευή και φωτογραφίες La mode de Pinktag)

Τι είναι τα "αποκλειστικά" κοσμήματα;

 

Στην εικόνα μας το ζευγάρι χειροποίητα σκουλαρίκια που φοράω σήμερα, με ρούχα φούξια/ πράσινα. Είναι φτιαγμένα με ξύλινους κύβους σε φούξια και μεσαίο πράσινο και κατασκευάστηκαν  συγκεκριμένα για ένα ρούχο που ήταν γραμμικό κι είχε μόνο αυτά τα δύο χρώματα πάνω του -είναι δηλαδή σκουλαρίκια "αποκλειστικά".

Αποκλειστικά ονομάζονται τα αξεσουάρ (σκουλαρίκια, τσάντες, παπούτσια, ζώνες, στολίδια κεφαλής) που κατασκευάζονται επί παραγγελία ειδικά για να συμπληρώσουν ένα ρούχο ή ένα σύνολο. Αυτό σημαίνει πως στα σκουλαρίκια και τα κολιέ έχουν τα ακριβή χρώματα του συνόλου και το ύφος που χρειάζεται, ενώ στα παπούτσια και τις τσάντες κατασκευάζονται από το ίδιο ύφασμα με το φόρεμα. 

Το κύριο μειονέκτημα των αποκλειστικών είναι το κόστος τους, στοιχίζουν πολύ ή λιγότερο (πάντως στοιχίζουν κάτι) και φοριούνται ελάχιστα. 

Το κύριο πλεονέκτημά τους είναι ότι ταιριάζουν τέλεια με κάποιο ρούχο, οπότε κάνουν μια δουλειά που κανένα άλλο αξεσουάρ  παρόμοιο ή και πασπαρτού,  δεν μπορεί να κάνει. 

Κατά την γνώμη μου αξίζουν τον κόπο και το κόστος, αφού τίποτα άλλο δεν τα αντικαθιστά επαρκώς, ούτε καν πλησιάζει εκείνο το παραπάνω στοιχείο που προσφέρουν. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα, να καταλάβετε ακριβώς τι προσφέρουν, παίρνοντας τα σκουλαρίκια της φωτό: 

Είναι φωτεινά και κάπως λιτά. Είναι επίσης γεωμετρικά και ματ, έχουν μόνο μια αδιόρατη λάμψη.

Θα μπορούσαν να αντικατασταθούν επάξια με κρίκους χρυσούς ή ασημένιους; Όχι, οι κρίκοι είναι πολύ ψυχροί και συνηθισμένοι σε σχέση με ετούτο το σκουλαρίκι. 

Να αντικατασταθούν με σκουλαρίκια γυάλινα μόνο σε φούξια; Όχι, μας λείπει αυτό που δίνει το 2ο χρώμα. 

Να αντικατασταθούν με κρύσταλλα κρεμαστά σε φούξια και πράσινο μαζί; Οχι, τα κρύσταλλα δεν φοριούνται το πρωί όπως φοριέται το ματ ξύλο -γυαλίζουν. 

Να αντικατασταθούν με  "πολυελαίους" από πλαστικές ματ χαντρούλες; Όχι, οι πολυέλαιοι έχουν φορτωμένο σχήμα που δεν ταιριάζει με γραμμικά ρούχα. 

Μα τέλος πάντων, με τι μπορούν να αντικατασταθούν; Με τίποτα. Είναι ένα συγκεκριμένο σκουλαρίκι, για μια συγκεκριμένη δουλειά. Για την ακρίβεια είναι φτιαγμένο για μια colorblock λινή ζακέτα που είχα  παλιότερα, η οποία ήταν μισή φούξια και μισή πράσινη. Οπως θα δείτε στο 1ο σχόλια που έχει φωτό από το πλήρες ζευγάρι, το καθένα από τα δυό σκουλαρίκια έχει τέτοια διάταξη των κύβων, ώστε στα κάθε μέρος της colorblock ζακέτας να ακουμπάει το αντίθετο χρώμα κύβου. 

Η σελίδα Pinktag λέει ναι στα αποκλειστικά αξεσουάρ.

Χειροποίητο βραχιόλι και σκουλαρίκια.

 

Η χρυσοχοΐα είναι μια  παλιά τέχνη που οι άνθρωποι εξασκούσαν πολύ πριν εφευρεθούν μηχανήματα, τόρνοι, καλούπια, χύτευση κλπ. Χρησιμοποιούσαν εργαλεία που μόνοι τους κατασκεύαζαν και πολλές φορές  υλικά όχι τόσο τόσο ευγενή όσο ο χρυσός. Τα αρχαιολογικά Μουσεία της χώρας μας είναι γεμάτα με κοσμήματα που πάνω στην επιφάνειά τους αναδεικνύεται περισσότερο η πολύωρη ανθρώπινη εργασία και λιγότερο ο εξοπλισμός.

Φυσικά, οι παλιές τεχνικές χρυσοχοΐας ή δημιουργίας κοσμημάτων (αν το προτιμάτε) είναι ακόμα διαθέσιμες σε όλους, μια που χρειάζονται απλώς δυο χέρια και υπομονή. Στην εικόνα μας βλέπουμε ένα βραχιόλι και τα σκουλαρίκια του που έχουν ως σημείο έμπνευσης την Αρχαία Ελλάδα. Είναι φτιαγμένα από μπρούτζινο σύρμα, κόφτη μετάλλων, πένσα ίσια και πένσα για κύρτωση. Όλα τα μέρη του σετ είναι αρθρωτά -δηλαδή τα επιμέρους κομμάτια κινούνται τουλάχιστον 90μοίρες δεξιά αριστερά. 

Το ένα από τα δύο σκουλαρίκια είναι γυρισμένο ανάποδα ώστε να δείτε με ποιό τέχνασμα φτιάχτηκε η κάθε άρθρωση. 

Ιδέα,  κατασκευή και φωτογραφία La mode de Pinktag

Φόρεμα, 1961-1962

 

Στην δεκαετία του 60 ο σχεδιασμός των πατρόν έφτασε στην κορυφή από πολυπλοκότητα. Κάθε ρούχο ραμμένο στο σπίτι, είχε κάτι ιδιαίτερο πάνω του, χωρίς ωστόσο να χρησιμοποιούνται τα κοντράστ και τα colourblock που είναι πολύ χτυπητά και στα οποία κυλήσαμε από το 1967 και μετά. Τα σημερινά ρούχα γενικότερα είναι παιχνιδάκι για τις παλιές μοδίστρες.

Στην εικόνα μας ανατύπωση ενός πατρόν για φόρεμα των Αρχών της δεκαετίας του 60, από την εταιρεία Burda. Το φόρεμα είναι μάλλινο, ίσιο, με λσιμοκοψη και φερμουαρ στην πίσω μεσαία ραφή, ραφή στην μέση του σώματος κι έχει τόσο στο κορσάζ όσο και στην φούστα ένα μικρό ντραπέ. Το κορσαζ ειδικά είναι ένα κομψοτέχνημα, δεξιά είναι ίσιο κι αριστερά σχηματίζει μια πτύχωση μέσα από την οποία βγαίνουν 5 διαγώνιες λεπτές πιέτες.

Η ανατύπωση των παλιών πατρόν είναι πολύ χρήσιμη στις σημερινές μοδίστρες, επειδή πριν την ανατύπωση γίνεται προσαρμογή του πατρόν στο σημερινό σώμα των γυναικών: η μέση μας είναι πολύ πιο φαρδιά από ο,τι το 1960, άσχετα με το μέγεθος μας. Τα φαρδιά παντελόνια με λάστιχο ή κορδονι και τα χαμηλοκάβαλα οδήγησαν στην φαρδύτερη μέση. Δεν υπάρχει πια το 90-60-90, δηλαδή 30 πόντους διαφορά στήθους και περιφέρειας του μέσου σώματος στα 1960. Σήμερα το 90 πόντους στήθος έχει μέση 78, μια τεράστια διαφορά όταν θέλουμε να πετύχουμε λοξές πιετούλες κλπ.

Στις μαυρόασπρες φωτογραφίες  μπορείτε να δείτε ανοιχτά τα μέρη του κορμού και της φούστας, ώστε να καταλάβετε πού είναι η δυσκολία και γιατί χρειάζεται ένας επαγγελματίας (η εταιρεία Burda) να προσαρμόσει το πατρόν χιλιοστό το χιλιοστό.

(Φωτογραφίες La mode de Pinktag

Χειροποίητα δακτυλίδια με χάντρες

 

Τα δακτυλίδια στις εικόνες μας είναι χειροποίητα και φτιάχνονται με μια παλιά τεχνική ύφανσης που χρησιμοποιεί χάντρες και σύρμα. Ανάλογα το μέγεθος της χάντρας και τις σειρές, το κόσμημα μπορεί να γίνει μικρό ή μεγαλύτερο. Τα δυό δακτυλίδια είναι περίπου ίδια σε φάρδος παρά το ότι το ένα έχει τρεις σειρές σώμα και το άλλο δύο, επειδή τα κρύσταλλα που σχηματίζουν το κύριο μέρος τους έχουν διαφορετικό μέγεθος. Το σύρμα στο σκούρο μπλέ κομάτι είναι διαλεγμένο κόκκινο, έτσι ώστε να παίζει κάποιο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα με την αντίθεση που δημιουργεί.

( κατασκευή La mode de Pinktag)

 

Τα δωρεάν πατρόν των περιοδικών;

 

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές στην σελίδα ότι σε παλιότερες δεκαετίες τα περιοδικά ραπτικής πρόσφεραν σε κάθε τεύχος ένα πατρόν (ή περισσότερα) δωρεάν στις φίλες τους. Πώς το έκαναν αυτό; Ορίστε εδώ ένα παράδειγμα από Votre Mode του 1957.

Το μεσαίο τετρασέλιδο ήταν ένα μεγάλο φύλο, άκοπο, που μπορούσε να αποκολληθεί από το σώμα του περιοδικού. Στην συνέχεια οι αναγνώστριες το άνοιγαν, το άπλωναν σε ένα τραπέζι και τοποθετούσαν πάνω του μια μεγάλη κόλα ρυζόχαρτο. Το ρυζόχαρτο είναι χοντρό αλλά ημιδιαφανές χαρτί, επιτρέπει να δεις όλα τα τυπωμένα σημάδια της κάτω του επιφάνειας. Το τετρασέλιδο στην μια μεριά του έχει τα σκίτσα και αριθμημένα τα κομμάτια του κάθε πατρόν, στην άλλη το πατρόν σε φυσικό μέγεθος. Η μοδίστρα σημειώνει ποιους αριθμούς σχημάτων χρειάζεται, βρίσκει τον κάθε αριθμό σε κύκλο επί της γραμμής του κομματιού που την ενδιαφέρει και αντιγράφει στο ρυζόχαρτο όλο το κομμάτι.

Εδώ στην 1η φώτο βλέπουμε τα πατρόν που προσφέρονται σε αυτό το Votre Mode: ένα μαντό, ένα ντε-πιες κι ένα φόρεμα. Στην 2η φώτο, το τετρασέλιδο είναι ανοιγμένο στη μεριά των πατρόν κι η κάτω άκρη του αναδιπλωμένη ώστε να φαίνονται λίγο τα σκίτσα της πίσω πλευράς. Βλέπουμε τους κύκλους των κομματιών 3 και 9 που αντιστοιχούν στο κορσαζ του ντε πιες, υπάρχουν όμως όλα τα κομμάτια, για όλα τα ρούχα.

Αν και τα δωρεάν πατρόν είναι πιο πολύπλοκα από τα αγορασμένα, επειδή τα αγορασμένα έχουν το κάθε κομμάτι τυπωμένο μόνο του σε ένα φύλο χαρτί (οπότε δεν χρειάζεται αντιγραφή, αλλά απλώς κόψιμο γύρω από το κάθε σχήμα) , εντούτοις ήταν πολύ δημοφιλή επειδή ήταν επαγγελματικά φτιαγμένα και δωρεάν. Εάν κάποια το επιθυμούσε μπορούσε να ράψει 12-36 ρούχα τον χρόνο χρησιμοποιώντας τα, χωρίς να πληρώσει παρά μόνο την τιμή του περιοδικού. Αυτό, δεν είναι λίγο.

Να σημειώσουμε ότι στα ελληνικά περιοδικά υπήρχαν περισσότερα δωρεάν πατρόν ανά τεύχος, έως και 10 μαζί στο ίδιο τεύχος, πολλές φορές προσφορά γνωστών σχεδιαστών μόδας όπως ο Τσεκλένης κι ο Μαυρόπουλος. Τα ρούχα τους ήταν απλησίαστα απο άποψη τιμής για τις περισσότερες γυναίκες, όμως η ιδιοφυΐα του κάθε σχεδιαστή προσιτή μέσω των δωρεάν πατρόν.

(photos La mode de Pinktag)