Το πολύ φαρδύ παντελόνι του Χειμώνα

 

**********************************

Μια από τις νέες τάσεις της μόδας την οποία προωθούν τα περιοδικά όσο είναι δυνατόν, είναι το πολύ φαρδύ αντρικό παντελόνι με πιέτες, ραμμένο σε μάλλινο ύφασμα ή ακόμα χειρότερα, σε κοτλέ. Σας αποτρέπω να το αγοράσετε, κατά την γνώμη μου είναι φρικτό. Γιατί το λέω αυτό;

Ας πάρουμε ως χαρακτηριστικό δείγμα το κομμάτι της φωτό που πωλείται από πολυεθνική εταιρεία και στην Ελλάδα. Το βλέπετε, έχει μια φαρδιά ίσια ζώνη, 2+2 αρκετά βαθειές πιέτες και κατεβαίνει από τους γοφούς προς τα κάτω τελείως ίσιο, χωρίς να στενεύει καθόλου. Αποτέλεσμα; 45 πόντους το κάθε πατζάκι στο στρίφωμα για μια γυναίκα λεπτότατη των 50 κιλών, επομένως 90 πόντους το κάθε πατζάκι ολόγυρα -στην πραγματικότητα παραπάνω, γιατί το πατζακι κόβεται πιο φαρδύ στο πίσω μερος του. Ποιά θέλει να φοράει 160 πόντους φάρδος ύφασμα γύρω από τους αστραγάλους της, που θα φτιάχνουν δυο κυλίνδρους από μπετόν ολόγυρα στα πόδια της; Ποιά θέλει να μοιάζουν τα πόδια της σαν δύο μπουκάλες του πετρογκάζ;

Το πολύ φαρδύ παντελόνι έχει μια κάποια χάρη το Καλοκαίρι που ράβεται από ψιλό ζέρσεϊ, βισκόζη, μοντάλ, υλικά τα οποία είναι λεπτά και βαριά, γι αυτό κυματίζουν και διαγράφουν πού και πού αυτό που καλύπτουν. Το μάλλινο δεν είναι τέτοιο υλικό, ο,τι κι αν γίνει βγαίνει από λίγο έως πολύ άκαμπτο, γι αυτό ακριβώς κρατάει ορατή την τσάκισή του και ίσιο το ρεβέρ του. Επιπλέον, επειδή είναι πάντα κάπως τραχύ ύφασμα, είναι κατάλληλο για αντρικό πόδι που καλύπτεται εκ φύσεως με τριχοφυία. Το σωστό γυναικείο παντελόνι πρέπει πάντα να φοδράρεται έως το γόνατο. Το παντελόνι της φωτό που διαφημίζεται ως οικονομικό στα 120 ευρώ, είναι αφοδράριστο. Ποια θέλει να αναπτύξει ενδοθυλακίτιδα στους μηρούς της;

Να σημειώσουμε ότι η εικόνα που βλέπουμε που δεν είναι καθόλου κολακευτικη για το σώμα, μας δείχνει ένα μοντέλο με μεγεθος ρούχων Small, όχι μία καθημερινή γυναίκα. Πόσο χειρότερη θα φαίνεται αυτή που φοράει medium, large, extra large; Παράγεται σε όλα τα μεγέθη αυτό το παντελόνι.

Καταλαβαίνω πολύ καλά ότι άντρες και γυναίκες, όλοι βαριόμαστε τα ίδια και τα ίδια, γι αυτό καλωσορίζουμε τις αλλαγές στην μόδα. Ωστόσο το καθήκον μας είναι να εξετάζουμε με ψυχραιμία τις προτάσεις των σχεδιαστών και να υιοθετούμε ο,τι είναι καινούργιο, αλλά μας δείχνει επίσης αρκετά ελκυστικούς.

Αυτά από εμένα, η επιλογή είναι δική σας.

Μια ειδική ζώνη, η Martingale

 

Η Μαρτινγκάλ είναι μια ειδική ζώνη για παλτό ή σπορ σακάκι που ξεκίνησε από το αντρικό ντύσιμο και εκεί την βρίσκουμε συνήθως.

Είναι μισή, δηλαδή ράβεται μέσα στις δύο πλαΙνές ραφές, είναι ελεύθερη έξω από το ρούχο και αποτελείται από δυό κομμάτια που το ένα σταυρώνει πάνω στο άλλο και στερεώνεται με κουμπί. χρησιμότητα της μαρτινγκάλ είναι να συγκρατήσει το φάρδος της πλάτης, αφήνοντας όμως ελευθερία κινήσεων στο σώμα. Είναι ιδανική ειδικά για παλτό (και καμπαρντίνα)

Επειδή είναι με αυτόν τον τρόπο κατασκευασμένη, εάν τύχει να παχύνουμε, μετακινώντας τα κουμπιά λύνουμε εύκολα το πρόβλημα της στενής ζώνης -το οποίο θέλει σοβαρή μεταποίηση στα σακάκια που έχουν πλήρως γαζωμένη στην πλάτη σταθερή την μισή ζώνη των μοντέλων που είδαμε πριν λίγο.

Στις εικόνες μας αντρικό παλτό με μαρτινγκάλ σε μακρινή και κοντινή φωτογραφία.

Καλσόν, ναι ή όχι;

 

Πριν λίγα λεπτά είδα ένα βίντεο "συμβούλου μόδας" με τίτλο " 3 πράγματα που σε δείχνουν μεγαλύτερη". Μέσα σε αυτά είναι το ...να φοράς καλσόν!

 

Ειλικρινά, δεν γνώριζα οτι υπάρχει δημόσια συζήτηση για το αν το καλσόν γερνάει τις γυναίκες, ή -έστω- τις δείχνει ντεμοντέ. Νόμιζα ότι το καλσόν είναι αυτονόητο το Φθινόπωρο, τον Χειμώνα και τηνΆνοιξη, με κάποιους μικρούς περιορισμούς σε ό,τι αφορά την κομψότητα , π.χ. όχι πολλά ντενιέ εκτός κι αν το ντύσιμο είναι σπορ, όχι πλεχτό καλσόν με γόβες και τέλος πάντων τέτοια αυτονόητα πράγματα που σχετίζονται με το πάχος των υλικών και την περίσταση. Ομως έκανα λάθος. Βρήκα αμέτρητα άρθρα στο ίντερνετ για το θέμα και πολλά σχόλια, π.χ. στο Quora,  γυναικών που δηλώνουν ότι τα τελευταία 10 χρόνια δεν έχουν φορέσει καλσόν με φόρεμα ή φούστα, μόνο με παντελόνι, όταν το φριχτό προϊόν δεν είναι ορατό. 

Οι κάλτσες και το καλσόν είναι αυτονόητες στο γυναικείο ντύσιμο για πρακτικούς λόγους σε όλες τις εποχές, εκτός από μια μικρή περίοδο στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που λόγω έλλειψης μεταξιού οι γυναίκες δεν μπορούσαν να προμηθευτούν το προϊόν. Στην θέση του επινοήθαν ειδικά μέηκ απ και μολύβια σε διάφορες αποχρώσεις του γκρι και του μπεζ, τα μεν μέηκ απ εκαναν το πόδι λείο, ενώ το μολύβι μιμούνταν την ραφή της κάλτσας στο πίσω μέρος της γάμπας.  Αμέσως μετά επινοήθηκε το νάιλον και όλες οι γυναίκες της γης έλυσαν το πρόβλημά τους, πολύ ικανοποιητικότερα από ό,τι πριν τον Πόλεμο, αφού το νάιλον δεν ξεχείλωνε, δεν στράβωνε πάνω στο πόδι και δεν έκανε "πόντους" τόσο εύκολα όσο το μετάξι. 

 

Η σημερινή σκέψη ότι το καλσόν είναι απαράδεκτο ή κακόγουστο ή γεροντίστικο, κατά την γνώμη μου προέρχεται από μια απολύτως πορνοποιημένη κοινωνία, που  προτείνει ως σωστό μοντέλο γυναίκας εκείνο της ιερόδουλης, που φοράει μόνο το βρακί της κάτω από τα ρούχα, για να είναι έτοιμη να εξυπηρετήσει τον πελάτη κατεβάζοντας γρήγορα το βρακί. Δεν είναι λίγες οι εικόνες ακόμα κα στα περιοδικά μόδας με μοντέλα που μέσα από την γούνα τους φοράνε μόνο γόβες και εσώρουχα. 

Εκτός αυτού, πρόσφατα είδαμε εδώ στην σελίδα μια γνωστή influancer με καμπαρντίνα, κάποιο είδος μπότας, πουκάμισο και γραβάτα στο πάνω μέρος, αλλά καθόλου ρούχα στο κάτω μέρος, ούτε ορατό σημάδι καλσόν. Η ιδέα  ενός ατόμου που στο πάνω μέρος του σώματος φοράει πανοπλία για το κρύο, π.χ. ζιβάγκο ή πουκάμισο και γραβάτα, αλλά στο κάτω μόνο παπούτσια, είναι απλούστατα παράλογη σε βαθμό γελοιότητας. 

 

Η συμβουλή μου προς όλες τις γυναίκες είναι 

Α) να ντύνονται πάντα ταιριαστά με τις κλιματολογικές συνθήκες και την περίσταση, σκεπτόμενες πάντα την προστασία τους.

Β) να μην μιμούνται το παραμικρό από το ντύσιμο των ιερόδουλων, των στριπητηζεζ κλπ. Είναι πιθανόν να προκαλέσουν το ενδιαφερον μιας μερίδας ανδρών, όμως και πάλι αυτό το ενδιαφέρον δεν αξίζει τίποτα γιατί εκκινεί από την λαγνεία, δεν έχει μέσα του κάτι σημαντικό -ούτε καν για επαφή της μιάς φοράς. 

Από εμένα, κατηγορηματικά ναι στο καλσόν όλες τις σαιζόν εκτός από το Καλοκαίρι. Στην ιστορία της ένδυσης ποτέ δεν υπήρξε κομψή γυναίκα που η θέα της να προκαλούσε τις ίδιες σκέψεις με την θέα μιάς ιερόδουλης.

Οι βερμούδες, τα σορτς και τα άλλα μικρά παντελόνια

 

************************

Σε κάποιες αναρτήσεις έχουμε πει το βασικό: οι βερμούδες, τα σορτς και γενικώς τα μικρά κάτω ενδύματα είναι ρούχα των διακοπών κι όχι της πόλης. Όση ζέστη κι αν κάνει, δεν υπάρχει δικαιολογία για σορτς εντος της πόλης πάνω στον ενήλικο άνθρωπο.

Πάμε τώρα και στα ψιλολόγια των μικρών κάτω ενδυμάτων.

Είναι αλήθεια ότι ο καθένας αν θέλει μπορεί να φορέσει σορτς. Ναι, αλλά γιατί να το φορέσει αν δεν μοιάζει στην Τζάκι ή στον Τζον Κένεντι; Τους βλέπετε στην φωτογραφία πώς είναι: λεπτοί, υγιείς, γυμνασμένοι, λαμπεροί, με μαλλιά που αστράφτουν από επάρκεια βιταμινών στο σώμα, με γόνατο που λες και το έφτιαξε ο Πραξιτέλης κλπ. Τους βλεπετε πως είναι - ξαναλέω- νέοι, συγκλονιστικά νέοι και γεροί.

Κύριες και κύριοι, αυτό είναι το κατάλληλο σώμα για σορτς. Εκείνο που το βλέπεις μπροστά σου στην παραλία κι αμέσως φτιάχνει το κέφι σου. Το άλλο σώμα, το παχύ, το πλαδαρό, το γερασμένο, με τις σπασμένες φλέβες στο εσωτερικό των μηρών, με τις ραγάδες ή τα σπυράκια, είναι κατάλληλο για παντελόνι. Δεν χρειάζεται να βγουν όλες οι αδυναμίες αυτού του σώματος έξω, στο φως, ειδικά στο προδοτικό φως του καλοκαιρινού ηλίου της χώρας μας, που το τόσο ελάττωμα το δείχνει άλλο τόσο. Ας μείνουν γνωστές μόνο στο άτομο και στον σύντροφο του. Δεν υπάρχει λόγος ο καθένας από εμάς τους πολλούς που δεν είμαστε σε καλή φυσική κατάσταση (όπως εγώ, ας πούμε), με τις ενδυματολογικές αποκαλύψεις του να βάλει το λιθαράκι του, ώστε να μετατρέψει τους δρόμους της πόλης ή της παραθαλάσσιας περιοχής σε δοκιμασία για την όραση όλων των άλλων.

Ο Τομ Φορντ κάποτε είπε ότι "Το ντύσιμο είναι μια μορφή καλών τρόπων". Το πιστεύουμε; Αν ναι, μπορούμε να το αποδείξουμε μεσα από τις προσωπικές μας ενδυματολογικές επιλογές.

(Pinktag).

Chantelle, 1989

 

Κομψό κι αέρινο το σουτιέν του 1989 της γαλλικής εταιρείας Chantelle . Το κάτω μέρος είναι φτιαγμένο με σατέν, το πάνω με λεπτή δαντέλλα Αλανσόν και τούλι, ενώ τα λάστιχα και οι τιράντες έχουν κι αυτά μικρά πικό ολόγυρα. Χωρίς ενίσχυση, "μαξιλαράκια", κλπ.

Ένα σουτιέν- κομψοτέχνημα που είναι αθέατο κι όμως ανεβάζει την αυτοπεποίθηση όποιας το φοράει. 

(φωτό από περιοδικό Briggite @La mode de Pinktag)

Άνοιξη 2024, χοντρά κολεγιακά

 

Χαρούμενα κολεγιακά παπούτσια, 1η εικόνα από Girotti.com, 2η από Charlotte.stone.com. Το 2ο ζευγάρι έχει ακόμα και διαφορετικό πάτο στο δεξί κι αριστερό παπούτσι. 

Το αποτυχημένο στυλ "Γιαγιά" (Granny)

 

Στην φωτογραφία μας η Μπίλι Έιλις παραλαμβάνει (από κοινού με τον Φίνεας Ο Κόνελ) το Οσκαρ για το τραγούδι  στο φιλμ "Μπάρμπι", φορώντας ένα σύνολο σε στυλ "Γιαγιά" αστικό. 

Το στυλ "Γιαγιά" είναι δημοφιλές σε κύκλους καλλιτεχνικούς ή νεανικούς, στο Τικ-Τοκ και το YouTube. Περιλαμβάνει τα ρούχα που φορούν οι μεγάλες κυρίες, με 3 παραλλαγές, υπάρχει το αστικό με παλιομοδίτικα ταγιέρ και πολλά καρό, το εξοχικό (grannycore) με λουλουδάτα μακριά φορέματα και πλεχτά σε βελονάκι, και το παραλιακό (coastal) με λευκά φαρδιά λινά, ίσια πουκάμισα κλπ. Το στυλ Γιαγιά σκοπεύει να ειρωνευτεί τον συντηρητισμό των ηλικωμένων, γι αυτό συνδυάζεται με νεανικές λεπτομέρειες, δηλαδή χοντρά παπούτσια ή πλεχτές κάλτσες έως τον γόνατο. 

Και πραγματικά, φαίνεται νεανικό σε νέες κοπέλες, ακριβώς επειδή τίποτα δεν φαίνεται γεροντίστικο όταν είσαι νέος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι φοριέται επιτυχημένα από αυτές που το χρησιμοποιούν. Η αποτυχία οφείλεται στο ότι προσπαθώντας να είναι ειρωνικές, δεν λάβουν υπόψην τους το σωματότυπό τους και το αν η γραμμή του κάθε ρούχου τελικά τις κολακεύει -πράγμα που κάνουν σε σημαντικό βαθμό οι γιαγιάδες. 

Η Μπίλι Έιλις είναι ένα καλό παράδειγμα αποτυχημένου Granny look: 

1) το σακάκι κι η φούστα της είναι ίσια και φαίνονται περίπου σαν κουτιά κυλινδρικού σχήματος πάνω της, χωρίς να αναδεικνύουν την σιλουέτα της.

2) η φούστα είναι ή πολύ μακριά ή πολύ κοντή για το πόδι της, που μαζί με το καλτσάκι φαίνεται κοντό. Ένα χοντρό μποτάκι με κοντή κάλτσα, ή μια ψηλή χοντρή μπότα και διάφανες κάλτσες έως την μέση του μηρού (συν σκίσιμο στην φούστα) θα έδειχναν το κάτω μέρος σώματος καλύτερο. 

Στην φωτό ν.3 ένα φετινό σύνολο της 'Ειλις που κολακεύει την σιλουέτα της από πάνω μέχρι κάτω -την δείχνει κυριολεκτικά θεά. 

Εδώ κάποιος μπορεί να πει "Η Μπίλι Έιλις δεν επιδιώκει να φανεί όμορφη, αλλά ενδιαφέρουσα". Συμφωνώ πως είναι κι αυτός ένας αποδεκτός στόχος στο ντύσιμο, όμως εδώ δεν επιτυγχάνεται, το ντύσιμο είναι τρομερά βαρετό, δεν έχει τίποτα να κοιτάξεις πάνω του, σε αντίθεση με την φωτογραφία ν.4 που το ανδρόγυνο ντύσιμο της είναι αρκετά πρωτότυπο ώστε να γίνεται ενδιαφέρον -και παρεμπιπτόντως  κολακευτικό για το σώμα της.  

Με λίγα λόγια δεν αποτρέπω κανέναν από το να ακολουθήσει τις νέες τάσεις  μόδας που εμφανίζονται στο Τικ-Τοκ, αρκεί να εξασφαλίζει ένα από τα δυό, ή τα ρούχα να κολακεύουν το ίδιο το άτομο, ή να είναι ενδιαφέροντα μόνα τους. Εάν δεν συντρέχει καμία από τις 2 προϋποθέσεις, ας λείπουν οι νέες τάσεις. 

Ρούχο ή υπόλοιπο κουβέρτας;

 

Το πλέξιμο με βελονάκι δεν κάνει για ρούχα, παρά μόνο όταν φτιάχνει δημιουργίες με λεπτοδουλειά και πολλές εργατοώρες έως το τέλος της κάθε κατασκευής. 

 

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις καταλήγουμε σε χοντροκομμένο αποτέλεσμα που μάλλον γελοιοποιεί τον άνθρωπο, κραυγάζοντας με τα πολλά του χρώματα και την ανάγλυφη υφή.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο "φτιάχνω ρούχο" και στο "Φτιάχνω κουβέρτα".

 

 

 

Σας παρακαλώ, λίγη λογική.

 Στις αναρτήσεις των influancer αλλά σε κάποιο βαθμό επίσης στα ντυσίματα που βλέπουμε γύρω μας καθημερινά, υπάρχουν πού και πού παράλογοι συνδυασμοί. Ο πιο συνηθισμένος είναι βαριά χειμωνιάτικα ρούχα με καλοκαιρινά παπούτσια, ή ακόμα χειρότερα, ρούχα καλοκαιρινά από μέσα, χειμωνιάτικα ως διακοσμητικά απ' έξω. 

Στις φωτογραφίες βλέπουμε ένα τέτοιο παράδειγμα: Χοντρή γούνα, τζην παντελόνι, από μέσα πουκάμισο, απέξω το πουλόβερ ως εσάρπα και παπούτσι εξώφτερνο. 

Η γυναίκα στο πάνω μέρος μοιάζει να φοράει πανοπλία κατά του κρύου, όμως το παπούτσι της είναι διακοσμητικό, δεν έχει καμία ικανότητα να την προστατέψει από το κρύο ή και την βροχή. Υπάρχει ασυνέπεια, δηλαδή κενό λογικής, από το πάνω μέρος έως το κάτω του συνόλου της. Αν δεν κάνει κρύο, τότε γιατί φοράει γούνα; Αν κάνει κρύο, τότε τι δουλειά έχει το εξώφτερνο στο πόδι της; 

Επιπλέον, η συγκεκριμένη ανάρτηση έχει 2ο κενό λογικής: εσωτερικό άνω ένδυμα είναι ένα βαμβακερό πουκάμισο και το πουλόβερ φοριέται ως εσάρπα. Βέβαια ναι, η τάση είναι τα πλεχτά να φοριούνται αντί για κασκόλ κλπ, όμως το πουλόβερ έχει επινοηθεί ως κύριο ρούχο ή ως κομμάτι layering. Η συγκεκριμένη τάση της μόδας φοριέται μόνο εάν ήδη εσωτερικά υπάρχουν ρούχα όμοιου πάχους, δηλαδή 2ο πουλόβερ. 

Με λίγα λόγια, λίγη λογική στο ντύσιμο. Κάθε σύνολο πρέπει να έχει στα κομμάτια του μια κάποια συνέπεια ως προς την σαιζόν για την οποία είναι κατάλληλα, και την επισημότητα της περίστασης που μπορούν να φορεθούν.Αλλιώς γίνεται αστείο.

Animal-print Cavalli

 

To animal-print, δηλαδή η αναπαράσταση της γούνας των ζώων σε υφάσματα, είναι ένα πολύ επικίνδυνο παιγνίδι: μια τρίχα χωρίζει την κακογουστιά και το κιτς από την κομψότητα. Στην εικόνα μας ένα μαντήλι που διαθέτει τα εχέγγυα της πρωτοπορίας: είναι μόνο αξεσουάρ κι έχει ένα ασυνήθιστο χρώμα που ολοφάνερα δεν ανήκει σε ζώο: επομένως τρόπον τινά αμφισβητεί ή και ειρωνεύεται την κλασσική μόδα. Ακριβώς η πινελίτσα που χρειάζεται ένα πολύ συνηθισμένο βαρετό κλασικό ταγιέρ, για να γίνει μοντέρνο. 

Από μένα είναι ναι σε αυτό το τρυκουάζ παντήλι του Roberto Cavalli. 

(ευχαριστώ για την φωτό την ιδιοκτήτριά του Elektra karakatsani)

Oversize, ναι ή όχι;

 

Oversize εδώ, oversize εκεί, oversize παντού. Το αναφέρουμε στην σελίδα συνέχεια κι ήταν μία από τις 6 προτάσεις μας σε σχετικό βίντεο μας τον 02/2023 για "Φρέσκο ντύσιμο το 2023". 

Εσείς τι γνώμη έχετε  για το oversize, είναι πρωτοποριακό και άνετο ή μοιάζει σαν να φορέσαμε σακί με πατάτες;   

Είναι άνετο σίγουρα, δεν περιορίζει το σώμα πουθενά.  Πρωτοποριακό όχι, έχει τουλάχιστον 70 χρόνια που εμφανίστηκε στην γαλλική Υψηλή ραπτική και εννοώ ίδιο κι απαράλλαχτο με το σημερινό oversize: μεγαλύτερο νούμερο από αυτό που φοράμε, με ώμους που πέφτουν αρκετούς πόντους κάτω από το σημείο της πραγματικής ένωσης του χεριού μας με τον κορμό, τόσο σε ρούχα  κοντά όπως τα ημίπαλτα, όσο και σε ρούχα μακριά όπως το παλτό (στο 1ο σχόλιο ένα παλτό του Ζαν Πατού της δεκαετίας του 50). 

Βέβαια οι σχεδιαστές υψηλής ραπτικής φρόντιζαν ώστε να συνδυάσουν ένα μεγάλο ρούχο με κάποιο στενότερο ή τουλάχιστον να δείχνουν τις γυναικείες γάμπες κάτω από το παλτό, με αυτόν τον τρόπο η γυναικεία σιλουέτα παρέμενε αρκετά ορατή. Σήμερα αυτός ο τρόπος styling εξακολουθεί να είναι δημοφιλής, όμως υπάρχει κι ο νεότερος που προτείνει μεγάλο + μεγαλύτερο + τεράστιο -μια πρόταση που έχει αγκαλιάσει η Ιαπωνία από άκρη σε άκρη, παρά το ότι οι γυναίκες της δεν είναι ιδιαιτέρως ψηλές. Στους δρόμους που το βλέπουμε πάνω σε άγνωστες, αποδεικνύεται αρκετά χαριτωμένο. 

Κατά την γνώμη μου το oversize είναι αρκετά κομψό συνδυασμένο με άλλα ρούχα λογικότερου φάρδους, όπως στην φωτογραφία μας, ένα μεγάλο σακάκι με ίσιο παντελόνι και χαλαρό πουλόβερ. Δεν είναι κομψό αλλά συχνά είναι πολύ στυλάτο φορεμένο σε total look. 

Σε κάθε περίπτωση, προτιμώ ένα total oversize από ένα σύνολο στενό. Το στενό είναι το μόνο που βρίσκεται 100 φορές στις 100 εκτός κομψότητας. 

Tuck-in (πώς το κάνουμε)

Μια από τις τελευταίες προσθήκες στο styling  είναι το tuck-in στις πλεχτές μπλούζες, δηλαδή η στερέωση του μπροστινού μέρους μιας μπλούζας μέσα από την ζώνη του παντελονιού, ενώ τα πλαϊνά και το πίσω μέρος της παραμένουν έξω από το παντελόνι. 

Στην πραγματικότητα, στο tuck-in ο σκοπός δεν είναι απλώς να βάλουμε την μπλούζα μέσα από το παντελόνι , αλλά να δημιουργήσουμε ένα εφέ συγκεκριμένο, ένα τύπο φουφούλας που θα μικραίνει από το κουμπί του παντελονιού προς τα πίσω. Αναγνωρίζω πως το tuck-in είναι κατάλληλο για casual ντύσιμο και δεν φοριέται με κάτι πιο επίσημο, ωστόσο έχει το γούστο του, γι αυτό σκέφτηκα να πούμε 2-3 βασικά έτσι ώστε σε όσες από εμάς αρέσει, να το κάνουμε πάντα επιτυχημένα. 

Όπως σε όλα τα εφέ που αφορούν τον χειρισμό του υφάσματος (fabric manipulation), π.χ. το ντραπέ, τα βολάν, το πλισέ, για να πετύχουμε το εφέ μας, χρειαζόμαστε 2 προϋποθέσεις, α) το κατάλληλο ύφασμα, β) το κατάλληλο πατρόν στο ρούχο.

Για το tuck-in κατάλληλο είναι το πλεχτό ύφασμα που είναι λείο, απαλό και μετρίου πάχους.  Αυτό σημαίνει πως δεν έχει ρίγες στην ύφανση ή κοτσίδες ή εξογκώματα, δεν είναι λεπτό όσο το μακό μπλουζάκι, δεν είναι χοντρό όσο το φούτερ, δεν είναι σκληρό και άκαμπτο όπως το βαμβακερό πλεχτό. Μας κάνει το πλεχτό από κασμίρ ή μαλλί που έχουν  χνούδι, και βέβαια κάποια μίξη κασμίρ + κάτι ακόμα που είναι οικονομικότερο.

Το πατρόν της μπλούζας (πράσινο πλαίσιο στην φωτό) πρέπει να μοιάζει με μεγάλο τετράγωνο όταν απλώνουμε την μπλούζα σε τραπέζι, δηλαδή  να έχει πεσμένη μανικοκόλληση, να είναι κατάισιο από την μανικοκόλληση έως το στρίφωμα χωρίς να καμπυλώνει καθόλου στην μέση, να μην έχει πλέξη λάστιχο στο στρίφωμα και να έχει φάρδος στο τελείωμα λίγους πόντους παραπάνω από την περιφέρεια. 

 Το εφέ που επιδιώκουμε είναι ένα ένα ίσιο κομμάτι υφάσματος που

1) θα πέφτει κάθετα σαν καταρράκτης από το στήθος προς την ζώνη του παντελονιού κι επομένως δεν θα ακουμπάει το σώμα πουθενά (στην φωτό είναι το διάστημα από μπλε οριζόντιο τόξο, σε μπλε οριζόντιο τόξο). 

2) στην ζώνη θα σχηματίζει ένα μικρό μπουφάν πάνω στο κουμπί του παντελονιού, 

3) στην συνέχεια θα κυλάει προς τα πλάγια διαρκώς αυξανόμενο σε μήκος αριστερά/δεξιά του μπουφάν, με σημείο πλήρους επαφής με το σώμα το μέσον των οπισθίων στην πλάτη. Σε όλο το μπροστινό μέρος του σώματος (στην φωτό μπλε καμπυλωμένο τόξο) δεν βλέπουμε το στρίφωμα του πλεχτού πουθενά, βλέπουμε μόνο μια καμπύλη που μικραίνει. 

Εάν πετύχουμε αυτά τα 3 έχουμε πετύχει το tuck-in που είναι τώρα στην μόδα. 

Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω, πάρτε μια ίσια αληθινά oversize μπλούζα, από μέτριου πάχους λείο πλεχτό ύφασμα μη-βαμβακερό και κάντε δοκιμές. Θα το πετύχετε. 

Τα χειμωνιάτικα καπέλα

 

Όπως γνωρίζουμε όλες μας το κάλυμμα κεφαλής, χειμωνιάτικο και καλοκαιρινό, είναι πραγματικά λειτουργικό αξεσουάρ: τον Χειμώνα κρατάει την ζέστη στο σώμα μας, το καλοκαίρι μας προστατεύει από την ήλιο -ειδικά το λεπτό δέρμα του προσώπου μας που γερνάει γρηγορότερα από τις ακτίνες του ήλιου. Εκτός αυτού το κάλυμμα κεφαλής προσθέτει και κάποιους πόντους κομψότητας στο ντύσιμο.

 Για όλα τα στυλ ντυσίματος και όλες τις προσωπικότητες γυναικών- ανδρών, υπάρχει το κατάλληλο κάλυμμα κεφαλής: σκουφάκι, μπερές, καπέλο ψάθινο ή καπέλο τσόχινο, όλα είναι κατάλληλα να μας  προστατεύσουν κι όλα έχουν την γοητεία τους. Προτείνω λοιπόν αυτόν τον Χειμώνα να φορέσουμε καπέλο, σκουφάκι και όλες τις νοστιμιές, ώστε να είμαστε κάθε μέρα ζεστοί, κομψοί -κομψές και περιποιημένοι όσο τα μοντέλα στα περιοδικά. Εσείς τι λέτε; 

(στην φωτό καπέλο τσόχινο της υπέροχης Κατερίνας Καρούσου και στο 1ο σχόλιο τα άνω ενδύματα που φορέθηκαν με αυτό το καπέλο, δηλαδή ένα γκρι σακάκι σε χοντρό ψαροκόκαλο, μουσταρδί πουλόβερ και καρφίτσα με καλλιεργημένα μαργαριταράκια)

Ατυχήματα με τα φορέματα

 

Τα φορέματα τελευταία ανεβαίνουν σε δημοτικότητα, γι αυτό κάθε χρόνο βλέπουμε όλο και πιο πολλά στα καταστήματα. Επειδή όμως  λείπει σε όλες μας μια πραγματική γνώση του φορέματος, συνεχής, όπως αυτήν που είχαν οι γυναίκες της δεκαετίας του 60, κι επειδή συμβαίνουν πολλά ατυχήματα φορώντας φόρεμα σε όσες μεγάλωσαν μόνο με παντελόνια, σκέφτηκα να γράψω αυτό το κείμενο που λέει πέντε βασικές πληροφορίες για το ζήτημα. 
Το φόρεμα για να είναι κολακευτικό σε μια γυναίκα χρειάζεται 2 προϋποθέσεις:
1) το κόψιμό του να είναι κατάλληλο για τον σωματότυπό της 
2) να είναι ραμμένο και φοδραρισμένο με το ενδεδειγμένο ύφασμα για το πατρόν του.

Αρκετές γυναίκες μπορούν να εξασφαλίσουν την 1η προϋπόθεση , διότι σήμερα πια με τόσα βίντεο στο Youtube λίγο-πολύ γνωρίζει η κάθε μία τον σωματότυπο της. Το έχουμε καταλάβει: ό,τι είναι μεγάλο πάνω μας δεν το τονίζουμε, ότι είναι λεπτότερο  κι όμορφο, το επιδεικνύουμε -η περίφημη "ισορροπία" στην εικόνα.

Η 2η προϋπόθεση όμως, δηλαδή το κατάλληλο ύφασμα για κάθε τύπο φορέματος, μας είναι κυριολεκτικά άγνωστο πεδίο. Ουσιαστικά πιστεύουμε ότι οι κατασκευαστές, ως επαγγελματίες, θα βάλουν σίγουρα το σωστό ύφασμα για το ρούχο, πράγμα που είναι 100% λάθος. 

Το σωστό ύφασμα είναι πολύ δαπανηρό γενικότερα για μαζική παραγωγή ή και δεν υπάρχει πια πουθενά. Τα σημερινά υφάσματα της υφαντουργίας είναι λεπτότερα κι ελαφρότερα από τα παλιά, ειδικά τα λινά που όλοι παραπονιούνται ότι "τσαλακώνουν πολύ" και τα μεταξωτά. Αυτά που παλιότερα χρησιμοποιούσαν οι βιοτεχνίες για τα πουκάμισα, σήμερα γίνονται φορέματα. Υλικά απαράδεκτα τελείως για την ένδυση όπως το ελαστικό δίχτυ (mesh) ράβονται και φούστες και φορέματα και τοπ και παντελόνια (μόνο σε παλτό δεν τα είδαμε) 

Αποτέλεσμα: τα σημερινά φορέματα είναι πολύ ελαφριά, ή πολύ διαφανή, ή και ελαφριά και διαφανή μαζί. 

Επιπλέον, τα φορέματα δεν προσφέρονται πια φοδραρισμένα. Η φόδρα είναι ένα ενδιαμέσο στρώμα μεταξύ του κυρίως υφάσματος και του κορμιού, που δεν μπορεί να λείψει σχεδόν σε κανένα φόρεμα, για τους εξής λόγους. 

1)Απορροφά την πίεση του σώματος όταν καθόμαστε κια τεντωνόμαστε 

2) Απορροφά τον ιδρώτα και τις κρέμες σώματος.

3) Πάνω της μπορούν να ραφτούν στηρίγματα για το στήθος αντί του σουτιέν κι επομένως αποφεύγουμε τις τιράντες και τα λάστιχα σουτιέν που φαίνονται έξω από το ρούχο . Θα το γνωρίζετε υποθέτω ότι τα ραμμένα βραδινά φορέματα και όλα τα υψηλής ραπτικής, φοριούνται μόνο με σλιπ γιατί έχουν όλα τα υπόλοιπα υποστηρικτικά βοηθήματα στερεωμένα στην φόδρα τους. 

4) Στα φαρδιά φορέματα και στα μάλλινα, η φόδρα ράβεται πάνω στο εξωτερικό ύφασμα, είτε με στιλάκια στερέωσης, είτε από ραφή σε ραφή κι ολόγυρα στο στρίφωμα, γι αυτό βαραίνει το φόρεμα επιπρόσθετα και το  υποχρεώνει να πέφτει προς το πάτωμα.

5) Εάν τυχόν παρόλα αυτά υπάρχει κίνδυνος να σηκωθεί το φόρεμα μας με ένα δυνατό αέρα, π.χ. επειδή είναι κλος, π.χ. επειδή γνωρίζουμε ότι με αυτό θα κατεβούμε σκάλα αεροπλάνου, τότε επί της φόδρας μπορούμε να στερεώσουμε μικρά βαρίδια ραπτικής. Τα βαρίδια είναι μικρά κομμάτια μόλυβδου από 15-25 γραμμάρια, που πρώτα ντύνονται τα ίδια με φόδρα και μετά στερεώνονται ανάμεσα στην πλήρη φόδρα και το εξωτερικό ύφασμα, κοντά στο στρίφωμα. 

Ένα πολύ καλό παράδειγμα γυναίκας που παρά την οικονομική της δυνατότητα, δεν τα καταφέρνει καλά με τα φορέματα είναι η Κέητ Μίντλετον. Από το 2011 έως το 2023, υπάρχουν 13 φωτογραφίες της στο ίντερνετ, μία για κάθε χρόνο,  σε επίσημες εκδηλώσεις,  όπου σε όλες έχει σηκωθεί το φόρεμά της ψηλά, ενώ  σε αρκετές φαίνονται τα οπίσθιά της -κι αυτά μερικώς γυμνά, λόγω πολύ μικρών εσωρούχων.  Σε όλες τις περιπτώσεις το ρούχο της είναι από πολύ ελαφρύ ύφασμα, ακατάλληλο για φόρεμα και επιπρόσθετα είναι αφοδράριστο, ακόμα κι όταν είναι χειμωνιάτικο. 

Επομένως ανακεφαλαιώνοντας λέμε:

Δεν αγοράζουμε φορέματα από ύφασμα τόσο λεπτό που θα μπορούσε να γίνει μπλούζα.

Δεν αγοράζουμε φορέματα αφοδράριστα -εκτός από τα βαμβακερά πικέ* 

Όσα φορέματα ήδη έχουμε χωρίς φόδρα, είτε τα πηγαίνουμε στην μοδίστρα να τα φοδράρει, είτε τα φοράμε πάντα με κομπιναιζόν. 

Με κομπιναιζόν; 

Ναι, με κομπιναιζόν. Σε περίπτωση τυφώνα, να φανεί το κομπιναιζόν,  όχι ο ποπός μας. 

*βλέπετε ότι δεν έγραψα "πικέ και λινά" κι ο λόγος είναι ότι λινά φορέματα/ φούστες/ μαντό/ σακάκια/ ταγιέρ φοδράρονται επίσης. 

ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΡΥΑ

Φίλες και φίλοι μου φαίνεται πως ο καιρός ψύχρανε για τα καλά. Με τι να συνεχίσουμε το ντύσιμο μας, τι να αφήσουμε και τι να διαλέξουμε για την συνέχεια;

Μήπως να συνεχίσουμε με μαύρο;

Μάλλον όχι, το μαύρο αν και το συναντάμε πάντα στα καταστήματα, είναι χρώμα για βαθύ Χειμώνα, μόνο του είναι πολύ σκούρο, γι αυτό χρειάζεται κάποιο ακόμα χρώμα χτυπητό (κόκκινο,φούξια, πράσινο, ρουά), οπότε φτιάχνει σύνολα μεγάλης έντασης. Αυτήν την στιγμή ο καιρός είναι μέτριας έντασης, γι αυτό καταλληλότερο μου φαίνεται το μπεζ ως βάση στα σύνολα μας.

Μπεζ + λίγο πράσινο

Μπεζ × βυσσινί

Μπεζ + λαδί

Μπεζ + θαμπό τυρκουάζ

Μπεζ + πορτοκαλί

Μπεζ + γαλάζιο υποτονικό

(Και πάντα)

Μπεζ + κόκκινο, έναν συνδυασμό που τον σκεφτόμαστε σπάνια, κι όμως είναι πολύ αρμονικός.

Στην εικόνα μας το μοντέλο φοράει ενα μπεζ παλτό αφοδράριστο, ρούχο αρκετά λεπτό και κατάλληλο για τώρα.

Η μπεζ καμπαρντίνα είναι καλή εναλλακτική λύση για αυτήν την στιγμή και τα αστικά περιβάλλοντα στα οποία ζούμε σχεδόν όλοι μας. Προφυλάσσει από το κρύο αρκετά κι έχει χώρο για ένα πουλόβερ από μέσα ή ζακέτα + πουκάμισο.

Τα παπούτσια είναι πιο σημαντικά κυρίως επειδή από τα πόδια ξεκινάει το ντύσιμο. Τα κολεγιακά, οι γόβες και τα κοντά μποτάκια σε όλα τα χρώματα είναι ικανοποιητικά για την στιγμή, οι μπότες όχι τόσο αν ειναι μαύρες, επειδή πιάνουν μεγάλη επιφάνεια και βάζουν σε μεγάλη έκταση το απόλυτο σκούρο μέσα στο σύνολο μας. Οι μπεζ μπότες κι οι καφέ φοριούνται άνετα.

Τα μαντήλια και τα κασκόλ έχουν την τιμητική τους, τα μαντήλια περισσότερο, τα κασκόλ πιο λίγο προς το παρόν, ειδικά τα χοντρά κασκόλ με ριγέ (ribbed) ύφανση. Αυτά θα τα αφήσουμε για τα χοντρά πανωφόρια.

Τα γάντια φυσικά ταιριάζουν στην σαιζόν, όμως προς το παρόν τα αφοδραριστα δερμάτινα ή υφασμάτινα (για τις vintage κυρίες). Τα πλεκτά γάντια θα τα φορέσουμε με τα χοντρά κασκόλ και το φοδραρισμένο παλτό, σε ένα μήνα.

Τα καπέλα είναι λεπτό θέμα που πρέπει η καθεμία κι ο καθένας να κρίνει κατά περίπτωση, μόνος του. Υπάρχουν καπέλα για όλες τις σαιζόν, ωστόσο το Φθινόπωρο και την Άνοιξη δεν είναι τελείως απαραίτητα, γι αυτό φαίνονται κάπως θεατρικά. Μπορεί το πρωί να κάνει κρύο, αλλά στις τρεις το μεσημέρι θα έχει καυτό ηλιο, επομένως το τσόχινο καπέλο που φορέσαμε θα φαίνεται παράταιρο, ενώ το βαμβακερό από καμπαρντίνα επειδή φοριέται επίσης το καλοκαίρι, δεν θα μοιάζει με καπέλο καθόλου. Ορισμένα χνουδωτά μαλακά καπέλα που διπλώνουν στα δύο και μπαίνουν στην τσάντα, είναι μια μέση οδός για όποια θέλει να προσθέσει το κάτι τι στο ντύσιμο.

Κοσμήματα; Πολλά, φυσικα, όλες οι εποχές είναι κατάλληλες για κοσμήματα. Αυτήν την στιγμή φοριούνται κατ' αποκειστικότητα οι υφασμάτινες καρφίτσες, οι ξύλινες, οι μπρούτζινες, με σμάλτο, με κεχριμπάρι, με σκούρες πέρλες. Τόσο οι τσόχες με τα κεντήματα τους, όσο και τα άλλα φυσικά υλικά που δεν γυαλίζουν, ταιριάζουν ειδικά στο Φθινόπωρο.

Αρώματα; Ναι. Επιτέλους ήρθε η ώρα να αφήσουμε τα καλοκαιρινά splash του Καλοκαιριού που έχουν μικρό ποσοστό αρωματικές ύλες και να φορέσουμε το κανονικό eau de toilette μας το πρωί, eau de parfum το βράδι.

Κραγιόν; Ένα κάπως σκούρο κόκκινο αν μπορούμε, ζωντανεύει πολύ αποτελεσματικά τα μπεζ (και λάδι και μουσταρδί και ροζ αντίκ κλπ που αναφέραμε πιο πάνω). Όχι nude σας παρακαλώ, αν είναι να μοιάζουμε με νεκρές μπορούμε να το πετύχουμε και χωρίς κραγιόν.

Και voila, συζητήσαμε όλες τις λεπτομέρειες για το ντύσιμο στα πρώτα κρύα, όχι τις βασικές γραμμές που τις ξέρουμε όλες, αλλά τα ψιλολόγια που δεν τα αναφέρουμε ποτέ. Ελπίζω σε κάτι να σας φανεί χρήσιμο το κείμενο.

Σας εύχομαι πολλά κομψά σύνολα!

(Pinktag)

Τα επιτυχημένα πολύχρωμα σύνολα

 

Έχουμε ήδη μιλήσει  για τα βασικά της κομψότητας σε ό,τι αφορά το χρώμα στο ντύσιμο και αναφέραμε πως για ένα κομψό σύνολο 3 χρώματα είναι υπερ-αρκετά. Σήμερα θα πάμε λίγο πιο πέρα, θα αναφερθούμε στα πολύχρωμα σύνολα που φορούν οι τολμηρές, δηλαδή αυτά που χρησιμοποιούν πάνω από 4, 5, 6 χρώματα μέσα στο ίδιο ντύσιμο, π.χ. αυτό της φωτογραφίας μας. 

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η εικόνα μας ΔΕΝ δείχνει αυτό που αποκαλούν πολλοί λανθασμένα colorblock. Το colorblock κατασκευάζεται σε μεμονωμένα ρούχα, όταν εντός του ίδιου ενδύματος υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές γραμμές με διαφορετικά χρώματα, π.χ. ένα μανίκι κόκκινο, ένα άσπρο, το σώμα πορτοκαλί, ή  μισός κορμός άσπρος, μισός μαύρος, ο γιακάς πράσινος. Εάν δεν έχουμε διαχωρισμό χρωμάτων μέσα στο ίδιο ρούχο, αλλά διαφορετικά χρώματα από ρούχο σε ρούχο εντός ενός συνόλου, τότε έχουμε ένα πολύχρωμο σύνολο -όχι colorblock.

Ναι λοιπόν, ο κανόνας των 3 χρωμάτων σε ένα ντύσιμο είναι δυνατό και επιτρεπτό να αγνοηθεί, όμως μόνο για όποιον είναι πραγματικά ικανός να ξεχωρίσει καλά τα χρώματα, να τα κατατάξει με το μάτι του σε κατηγορίες θερμών-ψυχρών-ελεκτρίκ κλπ, να εκτιμήσει την εντύπωση που αφήνουν ανά όγκο στο μάτι  του θεατή ώστε να τα βάλει στις σωστές ποσότητες και στην συνέχεια να τα ενώσει και να τα ταιριάξει αρμονικά σε ένα μόνο σύνολο. Υπάρχουν άνθρωποι που αυτό μπορούν να το πετύχουν, οι περισσότεροι όμως όχι, ακόμα κι όταν είναι επαγγελματίες. 

Στην φωτογραφία μας βλέπετε σελίδα επαγγελματικού περιοδικού για ράψιμο, με σύνολο που περιέχει σκούρο μωβ σκούρο, σκούρο πετρόλ, φωτεινό κίτρινο, λίγο φούξια, λίγο πορτοκαλί, λίγο σκουριάς  κλπ. 
Ο συνδυασμός είναι ανεπιτυχής επειδή το σακάκι και το κασκόλ ανήκουν στην ζεστή οικογένεια αποχρώσεων, ενώ το παντελόνι και η μπλούζα στην ψυχρή, για την ακρίβεια  στην υποκατηγορία της ψυχρής που λέγεται όξινη (acid). 

Το παντελόνι και η μπλούζα που ταιριάζουν μεταξύ τους, χρειάζονται ένα ομοίως όξινο χρώμα ή σκέτο μαύρο για να συμπληρωθούν. 

Το σακάκι θα ήταν πολύ ωραίο με λοιπά ρούχα σε ζεστές αποχρώσεις, όπως μερικές από όσες που έχει το κασκόλ, π.χ. με θαμπό πορτοκαλί, λαδί και μεσαίο σκουριάς. Με το φούξια του κασκόλ, όχι, γιατί ούτε αυτό είναι καθαρό ζεστό. Τελική πινελιά, παπούτσια και τσάντα μαύρη. 

Επιπλέον εάν τυχόν θέλαμε οπωσδήποτε να δημιουργήσουμε ένα σύνολο όξινο, θα παίρναμε το μωβ παντελόνι, την κίτρινη μπλούζα κι ένα όξινο φούξια ή όξινο τυρκουάζ πανωφόρι μακρύτερο και φαρδύτερο από το σακάκι της εικόνας, ώστε να πετύχουμε ισορροπία εντυπώσεων. Όπως βλέπετε στην εικόνα κυριαρχεί το κίτρινο, παρά το ότι καταλαμβάνει τον μισό όγκο από το παντελόνι πάνω στην φωτό. Για να δημιουργήσουμε μια κάποια ισότητα μεταξύ των χρωμάτων, θα πρέπει όποιο χρώμα κι αν προσθέσουμε να είναι σε  πολλαπλάσια έκταση από το κίτρινο. 

Εάν πάλι θέλαμε να δημιουργήσουμε ζεστό σύνολο με το σακάκι και το κασκόλ και να διατηρήσουμε το ενδιαφέρον του θεατή στο σακάκι (που είναι κουκλίστικο), θα έπρεπε να προσθέσουμε λίγο υποτονικό πορτοκαλί ως μπλούζα και μπόλικο καφέ σε παντελόνι, ή ακόμα καλύτερα, να φορέσουμε σκούρο τζην παντελόνι σε παλιωμένη απόχρωση. Τσάντα και παπούτσια καφέ σκούρο (καλύτερα, μποτάκια με ρουστίκ εμφάνιση). 

Φίλες και φίλοι της σελίδας, όπως είπα στην αρχή το επιτυχημένο πολύχρωμο σύνολο είναι εφικτό, αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις. Εάν νομίζετε ότι έχετε καλλιτεχνικό μάτι, δοκιμάστε το. 

Τα μαλακά παπούτσια ιστιοπλοϊας

 

Σημερινή είδηση ότι η Αντζελίνα Τζολί που βρίσκεται στην Ελλάδα για τα γυρίσματα βιογραφικής ταινίας για την Μαρία Κάλλας, ζήτησε να φιλοξενηθεί στην θαλαμηγό Christina O του Αριστοτέλη Ωνάση. Το προσωπικό της αρνήθηκε και ζήτησε ακόμη και στα γυρίσματα όλοι να μπαίνουν ξυπόλητοι ή με λαστιχένια παπούτσια. Η είδηση παρουσιάζεται ως κάποιο είδος αντίστασης στην Τζολί.

Δεν πρόκειται για κανενός είδους αντίσταση, είναι αυτονόητο ότι στα  σκάφη με ξύλινο πάτωμα μπαίνουμε ξυπόλητοι ή με ειδικά παπούτσια ιστιοπλοΐας, τα boat shoes, αλλιώς θα τρυπήσουμε το παρκέ με τα τακούνια από τις γόβες μας. Και στο παρκέ του σπιτιού μας το ίδιο κάνουμε. 

Πιο κάτω μια φωτογραφία του Ιντερνετ που αναφέρει αυτά τα παπούτσια ως boat shoes.

Τα κρυμμένα μυστικά

 

Όπως όλες γνωρίζουμε, η κομψότητα έχει πολλά μυστικά. Ορισμένα από αυτά δεν είναι αφηρημένα, είναι υλικά και εν τούτοις σχεδόν αθέατα. Ένα τέτοιο μυστικό είναι τα όμορφα εσώρουχα. Παρά το ότι δεν τα βλέπει σχεδόν κανείς, φτιάχνουν το κέφι της γυναίκας που τα φοράει, αυξάνουν την αυτοπεποίθηση και σε κάποιες περιπτώσεις, είναι ικανά να μας βάλουν μόνα τους σε παλιομοδίτικο κλίμα. 

Το κομπιναιζόν της εικόνας είναι ένα ένα κρυμμένο μυστικό. Ραμμένο στο χέρι, έχει ένα όμορφο τελείωμα από λεπτότατη δαντέλα Chantilly (προσφέρεται Σαντιγύ, σαν το τελείωμα των γλυκών), τουλάχιστον 70 χρονών. Το μήκος του κομπιναιζόν καλύπτει το γόνατο, επομένως δεν φαίνεται ποτέ, εκτός εάν ... 

εκτός εάν φοράμε μια φούστα με κουμπιά και σταυρώσουμε τα πόδια μας. Τότε αποκαλύπτονται ορισμένοι πόντοι από την δαντέλα, ένα θέαμα σούπερ θηλυκό 

Στην φωτογραφία βλέπετε την φούστα με δυό κουμπιά ανοιχτά, επίτηδες, για να φανεί η δαντέλα. Ωστόσο μπορώ να βεβαιώσω πως το κομπιναιζόν προσθέτει έναν αέρα κομψότητας σε αυτές που το φοράνε, δηλαδή βελτιώνει το βάδισμα, την θέση του κεφαλιού, τον τρόπο που κρατούν την πλάτη τους ίσια κλπ - ακόμα κι όταν όλα τα κουμπιά της φούστας είναι κλειστά. 

Tα logo στα παιδικό ντύσιμο

 Εχουμε μιλήσει στο παρελθόν για τα ρούχα, τις τσάντες, τα παπούτσια με λογότυπα. Η συμβουλή της σελίδας είναι περιληπτικά μία: μένουμε μακριά τους, με κάθε τρόπο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο κακόγουστο από την επίδειξη πλούτου με τα ρούχα που έχουν παντού το logo του διάσημου σχεδιαστή (ή το καρό του, για κάποιον συγκεκριμένο Οίκο). Δεν δείχνουν τίποτα εκτός από κόμπλεξ κατωτερότητας, είναι σαν να φοράμε τσιρότα πάνω μας που γράφουν "βοήθεια, νιώθω φτωχούλα". 

Το πράγμα βέβαια είναι απείρως χειρότερο όταν τα logo τα βλέπουμε σε μικρά παιδιά, όπως εδώ που τα κοριτσάκια στις φωτογραφίες φορούν τσάντες επώνυμων σχεδιαστών ραπτικής , π.χ. Dior, Hermès, Chanel και Fendi. Η φτηνότερη από αυτές κάνει 3.000 ευρώ, η ακριβότερη ( Η Birkin Hermès) μπορεί και 15.000 μια που έγινε παραγγελία σε μέγεθος baby. 

Οι τσάντες στα κοριτσάκια που μόλις άρχισαν να περπατάνε είναι περιττές και γελοίες. Μαζί με την επίδειξη πλούτου των logo, γίνονται απωθητικές. Το καθήκον των γονιών είναι να αποτρέπουν τα παιδιά τους από λογιών-λογιών απρέπειες, και πάντως σε καμία περίπτωση να μην τα γελοιοποιούν οι ίδιοι, με αυτά που τους φοράνε. 

Η φούστα -δήλωση του Μπραντ Πιτ

 

Ο Μπραντ Πητ παραβρέθηκε στο Βερολίνο στην επίσημη πρεμιέρα της νέας ταινίας του Bullet train, φορώντας ένα καφε λινο ταγιερ με ροζ πουκαμισο. Η προσοχή έπεσε στην φούστα του που χαρακτηρίστηκε ως φούστα-δήλωση. Υποθέτω ότι έτσι δήλωνε την πρωτοπορία της σκέψης του, όμως αυτό το ντύσιμο είναι κυρίως ένα παράδειγμα κακού γούστου, για τους εξής λόγους:

1) Το σύνολο είναι ανάρμοστο για την περίσταση, δηλαδή την αρκετά επίσημη στιγμή. Το λιγότερο που έπρεπε να κάνει ήταν να φορέσει ένα κοστούμι.

2) Έχει ανακατέψει δύο αντίθετες σαιζόν στο ντύσιμο του και μάλιστα στις χειρότερες στιγμές τους, το καυτό καλοκαίρι στα ρούχα, τον βαρύ χειμώνα στα παπούτσια.

3) Η γενική εμφάνιση αγνοεί την ισορροπία στις αναλογίες. Τα παντα ειναι boxy κι ασουλούπωτα. Μοιαζει σαν να φορεσε τρία σακιά για πατάτες το ένα πάνω στο άλλο. Το ανθρώπινο σώμα δεν διακρίνεται καθόλου κάτω από όλα αυτά.

4) Τα παπούτσια όχι μόνο είναι χειμωνιάτικα αλλά είναι και λάθος χρώμα για το ξεθωριασμένο καφέ + ροζ αντίκ των ρούχων. Το μαύρο και το καφέ δεν φοριούνται μαζί, ειδικώς όταν το μαύρο καταλαμβάνει τόσο μεγάλη επιφάνεια.

Θα μπορούσε ο Μπραντ Πητ να κάνει την δήλωση του αλλά κομψά;

Όχι βέβαια στην πρεμιέρα, αλλά μια μέρα που θα έβγαινε για καφέ, θα μπορούσε να κάνει την δήλωση του με αυτές τις μικρές αλλαγές:

1) Το σακάκι του ταγιέρ παραλείπεται

2) Η φούστα ή μακραίνει ή κονταίνει. Το γόνατο είναι από τα χειρότερα σημεία του αντρικού σώματος, μια ανώμαλη επιφάνεια όλο εξογκώματα - όμως είναι αποδεκτή αν συνοδεύεται από την θέα ενός μυώδους μηρού.

3) Το πουκάμισο μπαίνει μέσα από την ζώνη της φούστας ώστε να διακρίνεται η γραμμή του σώματος και να τονίζεται η διαφορά μέσης με πλάτη.

4) Τα μποτάκια παραλείπονται. Στην θέση τους διαλέγουμε πέδιλα σε καφέ χρώμα ή σε ροζ ή σε πράσινο σκούρο, που ταιριάζουν με το σύνολο. Εναλλακτικά φοράμε εσπαντρίγες, ένα καλοκαιρινό παπούτσι τόσο όσο και το λινό ύφασμα των ενδυμάτων.

5) Ο Πητ θα μπορούσε να προσθέσει ορισμένα αξεσουάρ με χρώμα, π.χ. μια τσάντα ταχυδρόμου σε ροζ καστόρι αν θέλει να κρατήσει το ντύσιμο "αντρικό" ή μια δερμάτινη καρφίτσα λουλούδι/ φύλο, αν θέλει να δώσει μια πιο γυναικεία νότα στο ντύσιμο του.

Πώς θα ήταν ο Μπραντ Πιτ με μια πιο κοντή φούστα, το πουκάμισο μέσα από αυτή, μια κυπαρισσί τσάντα κι εσπαντρίγες ροζ ριγέ; Νομίζω πολύ κομψότερος.

Με λίγα λόγια η πρωτοπορία μπορεί να συνδυαστεί με την κομψότητα, επειδή οι κανόνες κομψότητας δεν αφορούν συγκεκριμένο στυλ ή τάσεις της μόδας. Αφορούν αναλογίες, συνδυασμούς χρωμάτων, κλιματολογικές συνθήκες και περίσταση. Τίποτα άλλο.