ΚΑΡΦΙΤΣΕΣ + ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

 

Το γαλάζιο είναι τέλειο χρώμα ως υπόβαθρο για μπιζού, επειδή είναι ανοιχτόχρωμο και πάνω του διακρίνεται οποιοδήποτε κόσμημα. Το βρίσκουμε εύκολα σε ανοιξιάτικες κολεξιόν ρούχων, ωστόσο υπάρχουν στα καταστήματα πολύ καλά φθινοπωρινά ρούχα σε αυτό το χρώμα.

Εαν λοιπόν τύχει να βρεθούμε με γαλάζιο παλτό, πουλόβερ, χειμωνιάτικη ζακέτα ή ακόμα και τζην μπουφάν, μας δίνεται μια καλή ευκαιρία να εκθέσουμε ειδικά τις καρφίτσες μας. Λέω "ειδικά τις καρφίτσες μας", διότι αυτές μόνο είναι κόσμημα που βρίσκεται συνεχώς πάνω μας σε ορατό σημείο (σε αντίθεση με τα σκουλαρίκια και τα βραχιόλια που κρύβονται κατά διαστήματα) και αυτές δεν φοριούνται με ανοιξιάτικα ή καλοκαιρινά ρούχα, διότι έχουν βάρος και καταστρέφουν τα υφάσματα. Επομένως αξίζει τον κόπο να αγοράσουμε ένα γαλάζιο φθινοπωρινό χοντρό ρούχο, μόνο και μόνο για να φοράμε άνετα τις καρφίτσες μας. Στις φωτογραφίες μας 4 ιδέες για styling σε μία ή πολλές καρφίτσες πάνω σε γαλάζια ρούχα, το Φθινόπωρο.

Οι κάπες του παρελθόντος

Αφού οι κάπες είναι της μόδας φέτος, αξίζει τον κόπο να δούμε ποιές είναι οι διαφορές τους με αυτές του παρελθόντος. 
Να διευκρινίσουμε αμέσως ότι υπάρχουν δυο είδη κάπας, η πλήρης μακριά έως κάτω από τον γοφό και η καπούλα (capelet) που σκεπάζει μόνο τους ώμους και το στήθος. 

Οι κάπες ήταν στην μόδα μια δύο χρονιές ανά δεκαετία σε όλη την διάρκεια του 20ου αιώνα, ενώ σε κάποιες χώρες όπως η Αγγλία που έχει μεγάλη παράδοση σε αυτόν τον τύπο ενδύματος, δεν υπήρξε κανένας Χειμώνας από το 1900 έως σήμερα που  η κάπα να φαινόταν μη αποδεκτή. Αυτό διότι απλούστατα είναι ένα πολύ χρήσιμο ρούχο, που η Αγγλία έχει τα κατάλληλα ζεστά και ανθεκτικά στην χρήση υφάσματα ώστε να την παράγει σωστά. 

Η χρησιμότητα είναι ο κύριος παράγοντας που οδήγησε αρχικά στην επινόηση της κάπας. Ζεσταίνει την πλάτη και τον κορμό χωρίς να κλείνει όλο το σώμα σε υφάσματα και περιοριστικές ραφές, γι αυτό ακριβώς εκτός από χειμωνιάτικες, υπάρχουν καλοκαιρινές κάπες από βαμβακερά λεία ή πλεχτά υφάσματα που ταιριάζουν με οποιαδήποτε γραμμή εσωτερικών ενδυμάτων, χωρίς να καταστρέφουν το look που θέλουμε να επιτύχουμε. 

Στις εικόνες μας πατρόν για κάπες μικρές (καπούλες) ή και λίγο μακρύτερες Καλοκαιρινές και Φθινοπωρινές, από τις δεκαετίες του 1930 έως και την δεκαετία του ' 60. 

Τάση για Χειμώνα 2025-2026: Κάπες

 

Τάση που ξεκίνησε από τον Χειμώνα 2025 , συνέχισε την Άνοιξη 2025 και συνεχίζει για το φετινό Φθινόπωρο και Χειμώνα 2025-2026 είναι οι κάπες. 

Οι συντάκτες των περιοδικών μόδας τις αποκαλούν statement capes, δηλαδή "σημαντικές κάπες", αυτές που κάνουν κάποια δήλωση προχωρημένης αίσθησης του στυλ. Αυτό μένει να το κρίνει ο καθένας μας μόνος του κοιτάζοντάς τες. Προσωπικώς βρίσκω τις περισσότερες άβολες ή απλώς διακοσμητικές -όχι χρηστικές.

Στις μεμονωμένες εικόνες κάπα ενσωματωμένη στο φόρεμα από την  Tibi, κάπα μακριά πίσω από δέρμα πάνω από δερμάτινη καμπαρτίνα από την Bottega Veneta και βραδινή πλισέ δαντελένια κάπα από τον εταιρεία Toteme. 

Σύγχρονες κάλτσες με ραφή

 

Οι κάλτσες με ραφή ήταν διαδεδομένες κυρίως πριν εμφανιστεί το νάιλον και κυριαρχήσει το καλσόν. Ταίριαζαν πολύ με τις στενές φούστες που σταματούσαν στην μέση της γάμπας, γι αυτό είναι σχεδόν απαραίτητες στο vintage ντύσιμο, εάν έχουμε σκοπό να αναπαράγουμε σωστά τις δεκαετίες του 1940 και 1950. 

 

Ωστόσο, ακόμα και σήμερα οι κάλτσες με ραφή έχουν φίλες ανάμεσα στις γυναίκες που έχουν εκλεπτυσμένο γούστο, γι αυτό ορισμένες  σύγχρονες εταιρείες συνεχίζουν να τις παράγουν. Στις εικόνες μας 4 ζευγάρια κάλτσες με ραφή, που πάνω στις φωτογραφίες αναγράφεται και ο κατασκευαστής τους. Η εταιρεία What Katie did εκτός από μπεζ και μαύρες, τις παράγει επίσης σε χρώματα (δηλαδή μια διάφανη κάλτσα απειροελάχιστα βυσσινί, με σαφή ορατή βυσσινί ραφή και τελείωμα) καθώς επίσης και σε μεγάλα μεγέθη. 

 

ΡΟΥΧΑ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ

 

Υπάρχουν ρούχα, αξεσουάρ ή χρώματα κατάλληλα μόνο για τον χειμώνα ή μόνο για το καλοκαίρι; Ποια είναι αυτά; Υπάρχουν άλλα, κατάλληλα για κάθε εποχή του έτους; Ποια είναι αυτά;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: το κείμενο αυτό αφορά μόνο τις επιλογές που θα κάνει η κομψή γυναίκα και τίποτα άλλο. Τι επιδιώκει η κομψή γυναίκα με το ντύσιμό της; Επιδιώκει να είναι ευχάριστη και ταιριαστή με το περιβάλλον. «Περιβάλλον» σημαίνει τον περιορισμένο χώρο στον οποίο βρισκόμαστε κάθε στιγμή (το γραφείο, το καφέ, το θέατρο, την εκκλησία, το σπίτι), τον ευρύτερο χώρο από άποψη χωροταξίας (πόλη, χωριό ή θέρετρο) και γενικώς κάθε χώρο από άποψη κλιματολογικών συνθηκών.

Έχουμε ήδη μιλήσει για τα κλασσικά ρούχα και τα βασικά χρώματα κι έχουμε ήδη αναφέρει πως όλα τα ρούχα από βαμβάκι ή μαλλί μέτριου πάχους σε βασικά χρώματα είναι κατάλληλα για τις 330 από τις 365 ημέρες του χρόνου, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ωστόσο, υπάρχει καμμιά φορά ένα αφηρημένο «κάτι τι» στο ντεσέν ή την απόχρωση των ρούχων  που μας αναγκάζει να περιορίσουμε την χρήση τους επειδή μας φέρνει στον νου χειμώνα μόνο ή καλοκαίρι μόνο. Πώς ακριβώς μπορούμε να εντοπίσουμε αυτό το κάτι τι και να περιορίσουμε την χρήση του ρούχου στην κατάλληλη σαιζόν, ή, να αποφύγουμε την αγορά του –αν τα οικονομικά μας δεν επιτρέπουν ρούχα περιορισμένης εμβέλειας;

Θα μπορούσα να πω γενικά πως σε ό,τι αφορά τα ντεσέν αλλά και τις αποχρώσεις των ρούχων πως:

Α) όλες οι εικόνες που παραπέμπουν σε δάση, ψηλές βουνοκορφές, λειμώνες, αιωνόβια δένδρα, ωριμότητα, μεσαίωνα, βικτωριανή εποχή, ταιριάζουν στο φθινόπωρο και στον χειμώνα.

Β) όλες οι εικόνες που θυμίζουν τροπικές θάλασσες, Μεσόγειο, λιβάδια, παιδική ηλικία, αναγέννηση και αρτ-ντεκό, ταιριάζουν στην άνοιξη και στο καλοκαίρι.

Γ) οι εικόνες που δεν θυμίζουν τίποτα από αυτά, ταιριάζουν σε όλες τις εποχές.

Κοιτώντας ένα μονόχρωμο ύφασμα και προσπαθώντας να αποφασίσουμε αν η απόχρωσή του το περιορίζει σε μία μόνο σαιζόν, κάνουμε στον εαυτό μας μια ερώτηση που βάζει την απόχρωση του υφάσματος στην ίδια πρόταση με μία χειμωνιάτικη ή καλοκαιρινή εικόνα σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν στο Α και Β. Δηλαδή λέμε μέσα μας « αυτό το ροζ, είναι ροζ των μωρών ή ροζ που ξεθώριασε με τα χρόνια, ροζ των παγωτών ή ροζ της πούδρας, ροζ του κυκλάμινου ή ροζ του τριαντάφυλλου;». Το ροζ των μωρών, των παγωτών και των τριαντάφυλλων κάνει για καλοκαίρι και άνοιξη. Το ροζ της πούδρας, του κυκλάμινου κι εκείνο που ξεθώριασε ταιριάζει με ρούχα που θα φορεθούν φθινόπωρο και άνοιξη.

Υπάρχουν ορισμένα ντεσέν κυρίως φολκλορικά και εθνίκ, που χωρίς κανένα λόγο και παρά το ότι στους τόπους που πρωτοεμφανίστηκαν υπάρχουν όλον τον χρόνο, εμείς οι δυτικοί τα χρησιμοποιούμε μόνο για μία εποχή. Τα αφρικάνικα ντεσέν είναι καλοκαιρινά. Τα ταρτάν καρό είναι χειμερινά και φθινοπωρινά –από την έναρξη των βροχών και μετά. Τα κοχύλια είναι καλοκαιρινά.  Τα νορβηγικά αστέρια χειμερινά. Τα μεξικάνικα μοτίφ καλοκαιρινά, τα περουβιανά όμως χειμερινά. Τα τιγρέ και τα λεοπάρ μπορούν να φορεθούν κάθε εποχή του χρόνου υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όμως τα εμπριμέ φιδιού μόνο σε χειμερινά. Τα μικρά λουλούδια γενικότερα είναι ανοιξιάτικα, τα μεγάλα καλοκαιρινά, αλλά οι μαργαρίτες ανοιξιάτικες και οι παπαρούνες πολλές φορές χειμωνιάτικες. Τα φρούτα μόνο καλοκαιρινά. Τα ναυτικά μοτίφ καλοκαιρινά –για ναυτικό στυλ τον χειμώνα χρησιμοποιούμε μόνο τις ρίγες. Τα λαχούρια είναι κυρίως χειμερινά, αλλά σε πορτοκαλί αποχρώσεις και μεταξωτά υφάσματα είναι πολύ-πολύ καλοκαιρινά.

Αντίστοιχοι περιορισμοί υπάρχουν και στα κοσμήματα. Καταρχάς υπάρχουν οι αυτονόητοι περιορισμοί, πως το κοχύλι είναι καλοκαιρινό, το πομ-πον χειμερινό, το ξύλο με το δέρμα καλοκαιρινό και η τσόχα με την γούνα χειμερινά. Από εκεί και πέρα χρειάζεται σκέψη και προσοχή. Παίζει μεγάλο ρόλο όχι τόσο το χρώμα ή το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο το κόσμημα, όσο η γενική αίσθηση που αφήνει. Υπάρχουν καρφίτσες από χρυσό και πετρώματα που θυμίζουν χειμώνα, κι άλλες που φέρνουν στον νου καυτό καλοκαίρι. Παρά το ότι το γαλάζιο, ειδικά το αντίκ γαλάζιο δεν περιορίζεται σε καμμία σαιζόν ειδικά, ένα βραχιόλι Λίμπερτυ με ασημί φύλλα και λουλούδια από γαλάζια οπαλίνα, επειδή μας φέρνει στον νου ένα εύθραυστο ανοιξιάτικο φυτό, εξαιτίας της λεπτότητάς του καθίσταται ακατάλληλο για τον χειμώνα. Από την άλλη μεριά, μια ογκώδης καρφίτσα από ένα χοντροκομμένο ορυκτό, αν και τα ορυκτά υπάρχουν στην φύση όλες τις εποχές, με τον εντυπωσιακό του όγκο περιορίζεται στον χειμώνα. Γενικώς τα χοντροκομμένα μοτίφ και υλικά τα κρατάμε για τον χειμώνα που όλα τα υφάσματα και τα δέρματα ενός συνόλου είναι πιο χοντρά και αδρά, ενώ τα λεπτεπίλεπτα –σε κάθε υλικό- τα περιορίζουμε στο καλοκαίρι κι ακόμα πιο πολύ στην άνοιξη.

 

H σφηκοφωλιά

  

Λεπτομέρεια από κέντημα χεριού σε κορσάζ, με την τεχνική που ονομάζουμε πρόχειρα "σφηκοφωλιά". Μοντέλο της Ulyana Sergeenko couture.
Στο 1ο σχόλιο σκίτσο της δεκαετίας του 1940 με αρκετά σαφές σχέδιο της σφηκοφωλιάς , ή αλλιώς του honeycomb smocking.

Το νυφικό φόρεμα ήταν πάντα άσπρο;

Το νυφικό φόρεμα δεν το σκεφτόμαστε ποτέ, νομίζουμε ότι ραβόταν πάντα σε λευκό ύφασμα, μερικοί μάλιστα λένε πως "το λευκό συμβολίζει την αγνότητα της νύφης" και άλλα μισογυνικά. 

Κι όμως γνωρίζουμε οτι στην χώρα μας τουλάχιστον το νυφικό έως και το 1930 για πολλές περιοχές ήταν η παραδοσιακή φορεσιά του επιμέρους πληθυσμού (για τους Βλάχους η βλάχικη, για τους Αρβανίτες η αρβανίτικη, για τους Πόντιους η ποντιακή κλπ.) Αν εξαιρέσουμε αυτούς και πάμε στα μεγάλα αστικά κέντρα, άραγε το νυφικό ήταν λευκό από πότε και μετά; Μπορούμε να το ανακαλύψουμε από τους πίνακες ζωγραφικής που απεικονίζουν διάσημους γάμους στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης. 

Οπωσδήποτε σε όλη την Ευρώπη το λευκό ήταν ασυνήθιστο χρώμα έως και το 1840 που η Βασίλισσα Βικτόρια της Αγγλίας φόρεσε το δικό της νυφικό λευκό κι έτσι έφτιαξε μια τάση μόδας που την ακολούθησαν οι ευγενείς πρώτα και οι κοινοί θνητοί μετά. 

Γύρω στο 1729 όπως βλέπουμε στον πίνακα του William Hogarth, tα νυφικά ήταν πολυτελή, αλλά χρωματιστά, σε διάφορα παστέλ χρώματα που κολακεύουν το πρόσωπο 

Από το 1742 χρονολογείται το 2ο νυφικό που βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης Βοστώνης, με μπεζ εσωτερικό φόρεμα και 2ο φόρεμα κεντημένο με λουλούδια και φυτά, επομένως το κύριο χρώμα του είναι διάφορες αποχρώσεις του πράσινου 

Το 1770 η Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε με ένα υπερβολικά μεγάλο φόρεμα κεντημένο κι αυτό παντού, όμως σε ασημί λαμέ ύφασμα με ομοίως ασημί το κεντημένο φύλλωμα. Το ίδιο το φόρεμα δεν σώζεται, αλλά υπάρχει πιστό αντίγραφό του και γραπτή περιγραφή των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.

Το 4ο νυφικό κατασκευάστηκε το 1805 και ανήκει σε γνωστό πρόσωπο της πορτογαλικής Αυλής. Η απλότητά του είναι εκπληκτική, πάντως το χρώμα του δεν είναι πουθενά λευκό. 

Πάλι το 1805 κατασκευάστηκε κι αυτό το πλούσιο νυφικό σε ανοιχτό μπεζ-πορτοκαλί  ταφτά με την φαρδιά φούστα,  το μακρύ πέπλο και  σκουρότερες βελούδινες φάσες ως στολίδι του. 

Από το 1881 και παρά την μόδα του λευκού που είχ εξαπλωθεί στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ ακόμα φορούσαν μη-λευκά νυφικά. Έχει επιζήσει ένα κομμάτι που βρίσκεται στο Μητροπολιτικό  Μουσείο της Νέας Υόρκης. Πρόκειται για ένα χειμωνιάτικο νυφικό, ραμμένο με βαριά και ζεστά υφάσματα, όπως το βελούδο και το μπροκάρ, λίγη δαντέλα στον γιακά, σατέν λωρίδες με μικρές σούρες παντού. Σε κάθε περίπτωση είναι ολόκληρο κατασκευασμένο σε χρώμα του μελιού.

Λοιπόν τι λέτε; Βλέποντας τα φορέματα των φωτογραφιών, θα πήγαινε ο νους σας ότι μιλάμε για νυφικά; Νομίζω, όχι. 

Αφιέρωμα στους φιόγκους

 

Σε ορισμένους ανθρώπους οι φιόγκοι δεν αρέσουν καθόλου, άλλοι τους λατρεύουν , εγώ είμαι από αυτούς που τους λατρεέουν. Όλη την μέρα θα δούμε φιόγκους πάνω σε αξεσουάρ κι όχι σε ρούχα. Το ρούχο με φιόγκο είναι θεαματικό, αλλά περιοριστικό, το αξεσουάρ παρουσιάζει μεγαλύτερη ευελιξία, ειδικά εάν το φτιάξεις με τα χέρια σου. 

Τσάντες, κολιέ, βραχιόλια, στέκες μαλλιών, φιογκάκια σε κότσους, όλα είναι πράγματα μικρά που μπορούν να μπουν στο ντύσιμο και να το μεταμορφώσουν.  

Bows 2024 (Φιόγκοι 2024)

 Μεγάλη τάση για Ανοιξη και Καλοκαίρι του 2024 είναι οι φιόγκοι. Σίγουρα πιο πολύ ή πιο λίγο, αγαπημένη λεπτομέρεια στο γυναικείο ντύσιμο. Το βίντεο φιλοδοξεί να δώσει ιδέες και ενθάρρυνση σε όλες μας να κάνουμε το λίγο τρελούτσικο, δηλαδή να φορέσουμε φιόγκους όσο γίνεται. Αν δεν γίνεται με ένα τόπ που το στήθος του είναι μόνο φιόγκος, τότε με ένα μεγάλο φιόγκο στα μαλλιά, ή ένα φιόγκο-σκουλαρίκι. Οι μισές εικόνες μπορούν να μετατραπούν σε DIY Projects, οπότε ας μην χάνουμε χρόνο.

Εγώ θα σας δείξω στην σελίδα μου τι έφτιαξα μόνη μου.

1924 Haute Couture Jean Paul Gaultier

 

Στην φετινή κολεξιόν υψηλής ραπτικής του Οίκου Gaultier, επιλέχθηκε ως σχεδιάστρια η Simone Rocha. Τα μοντέλα που παρουσίασε ήταν θηλυκά και ρομαντικά ταυτόχρονα, άλλες φορές επικρατούσε το θηλυκό (όπως στο κόκκινο φόρεμα από δεκάδες μέτρα τούλι) και άλλες το ρομαντικό (όπως στα δύο μοντέλα δίπλα που έχουν γραμμή γοργόνας και μπαλούν μαζί. 

Τα μακριά σατέν γάντια

Τα μακριά σατέν γάντια ήταν κάποτε κομψότατο συμπλήρωμα των βραδινών φορεμάτων, που 99 φορές στις 100 είναι αποκαλυπτικά στα χέρια και το ντεκολτέ -ακόμα και τον Χειμώνα. Τα γάντια που ανεβαίνουν πάνω από τον αγκώνα συνηθίζονταν στα στράπλες φορέματα, ενώ εκείνα έως τον αγκώνα στα φορέματα με κλειστό ντεκολτέ αλλά χωρίς μανίκι. 

Προσωπικώς τα συστήνω ανεπιφύλακτα, γιατί μπορούν να δώσουν μόνα τους χολιγουντιανή λάμψη σε ένα απλούστατο σύνολο.  

Αριστερά τα τυρκουάζ δικά μου γάντια, δεξιά η φωτογραφία των 50s  που είχα στον νου μου όταν τα αγόρασα. 

Μεγάλα μεγέθη στον Οίκο Gaultier

 

Ο Jean Paul Gaultier έχει πουλήσει τον Οίκο Υψηλής Ραπτικής που ήταν δικός του από το 2020, αλλά έχει κρατήσει το προνόμιο να ορίζει ο ίδιος κάθε χρόνο ποιός ανερχόμενος σχεδιαστής θα φτιάξει την κολεξιόν Υψηλής Ραπτικής του Οίκου Gaultier. Με αυτόν τον τρόπο διαλέγει άτομα που εκτιμά την πρωτοποριακή σκέψη τους, ενώ ταυτόχρονα είναι βέβαιος ότι θα σεβαστούν το δικό του όνομα. Κάθε κολεξιόν φέρνει κάτι καινούργιο από αυτό το πάντρεμα της παράδοσης του Οίκου Gaultier με τις μοντέρνες αντιλήψεις όσων είναι μικρότεροι από 40 ετών.

Η Simone Rocha σχεδιάζει φέτος την κολεξιόν Gaultier και εκτός των άλλων νεωτερισμών που μας προσφέρει, φτιάχνει ορισμένα ρούχα για μεγάλα μεγέθη -όπως κάνει και στον δικό της οίκο. 

Στην φωτογραφία μας ένα τρυφερό βραδινό για μια αναδυόμενη Αφροδίτη ή μια νεράιδα του δάσους, που απλώς ζυγίζει πιο πολλά κιλά από αυτή που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε πίνακες κι αγάλματα. 

Όλο το ρούχο κατασκευάζεται από οργάντζα και τούλι σωμόν που μπαίνουν σε απανωτά στρώματα, έχει ραφή κάτω από το στήθος, στολίδι πάνω στο στήθος που θυμίζει και cup σουτιέν και τρίαινα ταυτόχρονα, μακριά κρόσια από ασημί πέρλες και διπλά-τριπλά βολάν που κοιτάνε προς τα κάτω αλλά και προς τα πάνω, σε  όλη την περιοχή του θώρακα. 

Σίγουρα μια λαμπρή στιγμή για τον Οίκο Gaultier. 

Σουτιέν Prestige 1953

 

Διαφήμιση των σουτιέν Prestige 1953. Είναι φτιαγμένο από βαμβακερό σατέν κι έχει ακρυλικό υλικό μόνο το τριγωνο στην μέση του θώρακα και τις τιράντες. Ο,τι πρέπει για Καλοκαίρι.

Το στάνταρ ομορφιάς για πάρα πολλές δεκαετίες ήταν το μικρό στηθος, που είχε εφηβική γραμμή. Τα σουτιέν δεν είχαν καθόλου ενίσχυση που μεγάλωνε το μέγεθος. Γι αυτό τα γαλάζια, ροζ, κίτρινα σουτιέν σε βαμβακερή μπροντερί αγκλαίζ ήταν μονίμως διαθέσιμα.

Ειδικά την δεκαετία του 70 και 80 που χρησιμοποιηθηκε ευρέως το νάιλον, το σουτιεν εγινε απλώς ένα διάφανο ή δαντελενιο τρίγωνο υφασματακι μέσα σε ένα πλαίσιο από λάστιχο. Τα σουτιέν Aubade που ειδικεύονται στην πολυτέλεια είχαν μόνο δαντέλα παντού κι ένα λάστιχο φαρδος 1 εκατοστού από κάτω.

Στην Γερμανία που οι γυναίκες είναι πιο εύσωμες και το στήθος τους γενικά πιο απαιτητικό, επινοήθηκαν σχεδιασμοί που προσέφεραν υποστήριξη , δηλαδη δύο λάστιχα που σχημάτιζαν Χ ανάμεσα στις δύο cup + πιο φαρδιές τιράντες και πλαϊνά, διατηρώντας το κύριο μέρος του σουτιέν λεπτό και εύκαμπτο.

Στην χώρα μας υπήρχαν καταστήματα που έφτιαχναν σουτιέν επί παραγγελία για κυρίες με DD μέγεθος μαστού και όλες τις διαστάσεις σκελετού.

Αυτά όλα τελείωσαν το 1990 περίπου με το Wonderbra και για περίπου 20 χρόνια φαινόταν αδιανόητη βλακεια το λεπτό σουτιέν.

Ευτυχώς οι brallettes έδειξαν στην πράξη σε τι χρησιμεύει το εσώρουχο χωρίς αφρούς και βάτες μέσα του. Τώρα υπάρχουν όλες οι επιλογές διαθέσιμες.

ΔΑΝΤΕΛΈΝΙΟ ΣΟΥΤΙΈΝ

 

Σουτιέν από μαύρη μεταξωτή δαντέλα Chantilly, χωρίς καμία ενίσχυση, με φιογκάκι σατέν και 4 πέρλες στο μέσον.

Στα μάτια μου, ένα κομψοτέχνημα.

Τα ρούχα με ενσωματωμένο κασκολ , σήμερα.

 

Τα πανωφόρια με κασκόλ λέγονται σήμερα στα αγγλικά scarf coats, δηλαδή είναι τόσα πολλά που έχουν αποκτήσει δικό τους όνομα. Στις φωτογραφίες μας 3 σημερινά πανωφόρια σχεδιαστών και μεγάλων κατασκευαστών, που έχουν κασκόλ ραμμένο στον λαιμό του παλτού. Το 1ο είναι αρκετά δαπανηρό γιατί είναι φτιαγμένο σε πολύτιμο υλικό (κασμίρ και μαλλί), τα άλλα δύο οικονομικότερα. Και τα 3 μοντέλα δεν είναι άσχημα, όμως είναι παρόμοια μεταξύ τους και φαίνεται να τους λείπει η σχεδιαστική πρωτοτυπία σε σχέση με το παρελθόν. Αν ήταν να διαλέξω ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, θα διάλεγα σίγουρα μοντέλα της δεκαετίας του ΄50.

Τα ρούχα με ενσωματωμένο κασκόλ(vintage edition)

 

Μια λεπτομέρεια που εισήχθη στην ραπτική πριν πολλές δεκαετίες και ξαναεμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια είναι το κασκόλ που έχει ενσωματωθεί στο πατρόν του ρούχου. 

Το κασκόλ που είναι ενσωματωμένο στο εξωτερικό ένδυμα έχει κάποια πλεονεκτήματα: 

1) βρίσκεται πάντα πάνω στο ρούχο και δεν χρειάζεται να το ψάχνεις, 

2) είναι σταθερά ραμμένο σε κάποιο σημείο του λαιμού και δεν μετατοπίζεται, όσο το φοράς,

3) δεν καταστρέφει την ομοιόμορφη εικόνα της επιφάνειας του ρούχου. 

Στις φωτογραφίες μας μοντέλα της δεκαετίας του
50, στην 1η φωτό πάνω αριστερά το φανταιζί κοντό κασκόλ που περνάει μέσα από θηλιά υφάσματος στην μία πλευρά του λαιμού, στην 2η φωτό το κασκόλ σε σκουρότερο ύφασμα που μπαίνει και ως φουλάρι στον λαιμό του σπορ μπουφάν αλλά και επαναλαμβάνεται ως κλείσιμο στην μέση, στην 3η φωτό η κοντή κλος κάπα που κλείνει μόνο με κασκόλ ομοίως ραμμένο δεξιά κι αριστερά του λαιμού.

(φωτογραφίες La mode de pinktag)

Ο σπουδαίος κύριος Kenzo Takada

Ο Kenzo Takada είναι Ιάπωνας σχεδιαστής που εργάστηκε και μεγαλούργησε στο Παρίσι από το 1971 έως και το 1999. Εισήγαγε στον χώρο της μόδας το ασυνήθιστο εμπριμέ με ιαπωνικά λουλούδια και σπάνιους συνδυασμούς χρωμάτων (έχοντας εργαστεί επί χρόνια στην υφαντουργία ως σχεδιαστής εμπριμέ) κι έφτιαξε σειρές ρούχων με ανάλαφρα ρούχα εξαιρετικής ποιότητας, μη -περιοριστικά του σώματος. Ασχολήθηκε εξίσου με την αρωματοποιία, χαρίζοντας μας αρώματα με συνδυασμούς αιθέριων ελαίων άγνωστους στην Δύση, μέσα σε μπουκάλια-γλυπτά ασύγκριτης λεπτότητας. 

Το μάλλινο μεγάλο φουλάρι της φωτογραφίας μας είναι  σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Kenzo πριν αποσυρθεί από την διεύθυνση του Οίκου του.  Μέσα σε εκτυφλωτικό ροζ υπόβαθρο και ζωντανό μωβ πλαίσιο, προβάλει ο ήρωας σε υποτονικό λαχανί , με μπλε ρουά λουλούδια πάνω από το κεφάλι του. Συνολικά ένα όργιο χρωμάτων, ικανό να ζωντανέψει ακόμα και το πιο συντηρητικό μαύρο σύνολο. Οι φωτογραφίες είναι προσφορά της Elektra Karakatsani στην οποία ανήκει το φουλάρι.

Τα μαλακά παπούτσια ιστιοπλοϊας

 

Σημερινή είδηση ότι η Αντζελίνα Τζολί που βρίσκεται στην Ελλάδα για τα γυρίσματα βιογραφικής ταινίας για την Μαρία Κάλλας, ζήτησε να φιλοξενηθεί στην θαλαμηγό Christina O του Αριστοτέλη Ωνάση. Το προσωπικό της αρνήθηκε και ζήτησε ακόμη και στα γυρίσματα όλοι να μπαίνουν ξυπόλητοι ή με λαστιχένια παπούτσια. Η είδηση παρουσιάζεται ως κάποιο είδος αντίστασης στην Τζολί.

Δεν πρόκειται για κανενός είδους αντίσταση, είναι αυτονόητο ότι στα  σκάφη με ξύλινο πάτωμα μπαίνουμε ξυπόλητοι ή με ειδικά παπούτσια ιστιοπλοΐας, τα boat shoes, αλλιώς θα τρυπήσουμε το παρκέ με τα τακούνια από τις γόβες μας. Και στο παρκέ του σπιτιού μας το ίδιο κάνουμε. 

Πιο κάτω μια φωτογραφία του Ιντερνετ που αναφέρει αυτά τα παπούτσια ως boat shoes.