Rémy Hétreau , Ένας κόσμος μαγεμένος

 

Ο Ρεμί Ετρό (1913-2001) ήταν Γάλλος ζωγράφος, γραφίστας, χαράκτης, εικονογράφος και σχεδιαστής, που έγινε γνωστός για τις ονειρικές, ιδιότροπες και λίγο σουρεαλιστικές εικόνες του. Ο κόσμος του Rémy Hétreau είναι πολύπλευρος. Αυτό μπορεί να οφείλεται στις εμπειρίες της ζωής του, οι οποίες, μετά τις σπουδές του στο Lycée Pothier στην Ορλεάνη, τον οδήγησαν στην École Boulle. Μετά την αποφοίτησή του, έγινε διακοσμητής στην Galeries Lafayette στην Ορλεάνη, όπου γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του. Από το 1945 και μετά εγκατέλειψε την διακόσμηση, ακολούθησε καριέρα ως καλλιτέχνης και έλαβε πολλά βραβεία. Δίδαξε στο Παρίσι, το Μόντρεαλ και την Ορλεάνη. Διετέλεσε πρόεδρος των "Artistes Orléanais" (Καλλιτεχνών της Ορλεάνης) από το 1964 έως το 1984.

Μαζί με τον Jean Denis Malclès και άλλους ζωγράφους δημιούργησε την μόνιμη έκθεση Salon de l’Imagerie και ήταν από τους πιο αποτελεσματικούς οργανωτές της. Αυτή η περίοδος άφησε το στίγμα της στην Γαλλία με δημιουργίες πολλών καλλιτεχνών που είχαν ξεχωριστό στυλ. Η επιρροή του Hétreau σε νεότερους καλλιτέχνες ήταν και εξακολουθεί να είναι σημαντική. Ο ίδιος θα μπορούσε να συνεχίσει αυτό το ονειρικό στυλ εικονογράφησης, του οποίου ήταν ένας από τους πρωτοπόρους. Το έργο του όμως σε βάθος χρόνου δείχνει ότι, αντί να περιορίζεται σε μια φόρμουλα, ακολούθησε το προσωπικό του μονοπάτι, εμβαθύνοντας συνεχώς στην κατανόησή του. Το γραφιστικό του έργο - σχέδια, χαρακτικά, εικονογραφήσεις - μαρτυρά, ίσως καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο, την ποιότητα και την αυθεντικότητα του ταλέντου του.

Ο κριτικός τέχνης Ρενέ Μπαρζαβέλ είπε γι' αυτόν: «Στον κόσμο γύρω του, είναι πάντα άνοιξη. Έχει ένα ανθισμένο δέντρο στην καρδιά του».

Οι φιλότεχνοι αγάπησαν ιδιαίτερα την σειρά του καλλιτέχνη του 1945 "Τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα", τα οποία προσωποποιούνται από γυναίκες τυλιγμένες σε δημιουργίες Υψηλής ραπτικής.

Την δεκαετία του 1950, η Εθνική Επιτροπή Προπαγάνδας για το ανάδειξη του Οίνου (Comité National de Propagande en Faveur du Vin), μια γαλλική κυβερνητική υπηρεσία επιφορτισμένη με την προώθηση των κρασιών της χώρας και του τουρισμού στις οινοπαραγωγικές περιοχές, του ανέθεσε να δημιουργήσει μια σειρά εικονογραφημένων χαρτών με τίτλο "Les Vignobles de

France", "οι οινοπαραγωγικές περιοχές της Γαλλίας". Υπήρχαν έντεκα τέτοιες: Ανατολικές Περιφέρειες, Νορμανδία, Καμπανία, Μπορντό, Ροδανός, Βουργουνδία, Προβηγκία, Αλσατία, Λίγηρας, Ρουσιγιόν και η τότε γαλλική αποικία της Αλγερίας. Οι εξαιρετικά διακοσμητικοί, πληθωρικοί χάρτες του παρουσιάζουν μια χαρούμενη αισθητική των μέσων του αιώνα, γι αυτό έως και σήμερα είναι περιζήτητοι στην αγορά αναπαραγωγής έργων Τέχνης. Ο Ρεμύ δημιούργησε επίσης σχέδια για πορσελάνες Haviland Limoges και ζωγράφισε τεράστιες τοιχογραφίες (κυρίως στο Maison de l'Amerique Latine στο Παρίσι και στην Ecole Nationale des Douanes).

Στις εικόνες μας βλέπουμε τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα + τις 7 αρετές . Στις φωτό βρίσκονται κατά σειρά:

Η Γενναιοδωρία και η Απληστία ντυμένες από τον Paquin

Η Υπερηφάνεια και η Σεμνότητα ντυμένες από τον Lelong

Η ζηλοφθονία και ο αλτρουισμός ντυμένες από τον Marcel Rocha

Η οκνηρία και η δραστηριότητα ντυμένες από τη Madelaine

Vramant

Η πολυτέλεια και η αγνότητα ντυμένες από την Madame Gres

Η λαιμαργία και η εγκράτεια ντυμένες από τον Mad Carpentier

Η οργή και η υπομονή ντυμένες από τον Fath

"Τραμ στην Κοπεγχάγη,"

 

Paul Gustav Fischer (Δανός, 1860-1934)

"Τραμ στην Κοπεγχάγη,"

ΓΙΑ ΕΚΕΊΝΟΝ ΚΑΙ ΕΚΕΊΝΗ

 

1962 και ο ειδικός χριστουγεννιάτικος κατάλογος Sears προσφέρει στους κυρίους και τις κυρίες τους ένα κοινό μοντέλο καμπαρντίνας. Η γραμμή του είναι ριχτή, με ρεγκλάν μανίκια και τσέπες με πατ, όμως έχει μια πρόσθετη ζώνη για όποιον θέλει να φορέσει την καμπαρντίνα του κοντά στο σώμα. Κατασκευάζεται από μείγμα βαμβακερού και πολυέστερ, με επικάλυψη-αδιαβροχοποίηση Scotchgard. Για τις πολύ κρύες μέρες του Χειμώνα μπορεί να φορεθεί μαζί με την χνουδωτή εσωτερική του επένδυση που προστίθεται ή αφαιρείται με φερμουάρ στο κυρίως σώμα της καμπαρντίνας. Διατίθεται μόνο σε ιβουάρ καΙ μαύρο.

Ένα κομμάτι που ακόμα σήμερα φοριέται στην ίδια γραμμή, χωρίς καμία αλλαγή σε οποιαδήποτε λεπτομέρεια.

Βροχή την Άνοιξη.

 

Βροχή την Άνοιξη σημαίνει πως ναι μεν θα βρέχει, αλλά η θερμοκρασία θα είναι μεσαία, επομένως δεν χρειάζεται ρούχα χοντρά όπως τον Χειμώνα. 

Αυτήν την κοντή σπορ καμπαρντίνα την έχω φορέσει πέρσι σε μια ανάρτηση με ρούχα κόκκινα και μαύρα. Σήμερα την συνδυάζω με διάφορες αποχρώσεις του καφέ: μεσαίο για το παντελόνι μου, σκούρο για την πλεχτή ζακέτα. Από κάτω τα πολύ καλά μου μποτάκια που είναι πλεγμένα με ψιλές λουρίδες δέρμα κατσίκας (σεβρώ) σε κρεμ και κάμελ.

Νομίζω πως το σύνολο είναι αποτελεσματικό για τις καιρικές συνθήκες, ευκολοφόρετο για μένα που το χρησιμοποιώ, και ευχάριστο για το μάτι του θεατή. Ελπίζω να σας αρέσει. 

Η Γουόλις Σίμσον και το "φόρεμα με μαϊμούδες"

 

Στις φωτογραφίες μας η Γουόλις Σίμπσον, Δούκισσα του Ουίνδσορ (1896-1986) με το φόρεμα Monkey Dress που σχεδίασε ο Γάλλος μόδιστρος Hubert Givenchy, το 1960.

Γεννημένη ως Μπέσι Γουόλις Γουόρφιλντ, η δούκισσα ήταν Αμερικανίδα κοσμική και σύζυγος του πρώην Βρετανού βασιλιά Εδουάρδου Η΄, αργότερα Δούκα του Ουίνδσορ, ο οποίος παραιτήθηκε από τον θρόνο προκειμένου να την παντρευτεί - η βασιλεία του διήρκεσε από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 1936. Ο γάμος με τον Έντουαρντ ήταν ο τρίτος γάμος της Γουόλις.

Μη θεωρούμενη καλλονή, η Σίμπσον ήταν γνωστή για την αίσθηση του στυλ και το χαρακτηριστικό της χτένισμα, το οποίο κράτησε με πολύ μικρές παραλλαγές όλη της την ζωή.

Η Γουόλις ήταν μια από τις πρώτες πελάτισσες του Christian Dior, είχε συμμετοχή στον σχεδιασμό των ρούχων που φορούσε και συγκρούστηκε με την Κοκό Σανέλ όταν η Κοκό αρνήθηκε να αλλάξει τα σχέδιά της για να ταιριάζουν στη Δούκισσα.

Ο Δούκας, πολύ κομψός άντρας ο ίδιος, από την αρχή έως το τέλος της ζωής τους την κατέκλυζε με κοσμήματα. Η συλλογή κοσμημάτων της δημοπρατήθηκε από τον οίκο Sotheby's για 37 εκατομμύρια λίρες το 1987 (άνω των 100 εκατομμυρίων λιρών σήμερα).

Στη βιογραφία της, η Simpson είπε: «Δεν είμαι όμορφη γυναίκα. Δεν έχω τίποτα άξιο να το κοιτάς, οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ντύνομαι καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον».

Το φόρεμα με μαϊμούδες είναι μια πολύ τολμηρή ιδέα, που ίσως δεν αρέσει σήμερα. Στον καιρό του θεωρήθηκε εξωφρενικό, αλλά και ευχάριστο στο μάτι με τα απαλά του χρώματα και το κέντημα χειρός. Σε κάθε περίπτωση, η ίδια η Γουόλις παραμένει ίνδαλμα και πηγή έμπνευσης για τις κομψές γυναίκες όλων των εποχών.

1954, Stetson hat

 

1954, διαφήμιση της εταιρείας Stetson για το μοντέλο της "Sussex with the Mode Edge', ένα ευκολοφόρετο καπέλο σε γκρι τσόχα , με κορδέλα στο μπορ διαφορετικού χρώματος (εδώ η κορδελα είναι απλώς πιο σκούρο γκρι, σε άλλα χρώματα τσόχας η κορδέλα έρχεται σε αντίθεση με το σώμα του καπέλου).

Μια ακόμα ωραία ιδέα από την σπουδαία εταιρεία καπέλων.

(φωτό @La mode de Pinktag)

1939 Sears σελίδα 432

 

*************************

Όμορφα πανωφόρια σε γραμμή καμπαρντίνας, με προαιρετική επένδυση, που καθιστά κάθε πανωφόρι χρήσιμο για όλο το Φθινόπωρο και όλο τον Χειμώνα. Η γραμμή είναι πολύ αρρενωπή, με βάτες στους αντρικούς ώμους και ζώνη στην μέση, στοιχεία τα οποία φτιάχνουν το ιδανικό τρίγωνο ευρωστίας και γυμνασμένου σώματος.

Οπωσδήποτε, χρήσιμα και πρακτικά ρούχα.