Το καθαρό χρώμα των 70ς

 Η δεκαετία του 70 δεν είχε κάποια σπουδαία συνεισφορά στην κομψότητα, κάθε άλλο μπορώ να πω, όμως μας εξοικείωσε με το καθαρό χρώμα σε μονοχρωμία -χωρίς εμπριμέ, όπως η δεκαετία του 60.

Εδώ η Τζέρι Χολ ποζάρει για Vogue 05/1975 βυθισμένη σε εκτυφλωτικό μπλε ρουά.

1974, photo David Bailey

 

Το 1974 ο φωτογράφος έβγαλε κάποιες φωτογραφίες πολύ στυλάτων ανθρώπων για το Πρωτοχρονιάτικο Vogue UK. Ανάμεσά τους ήταν η Angelica Huston κι ο σχεδιαστής παπουτσιών σήμερα Manolo Blahnik, ένας καταπληκτικά όμορφος άντρας που θα μπορούσε να είχε κάνει άνετα καριέρα μοντέλου. 

1973, ροζ και μαραμπού

 

Βραδινό μεταξωτό φόρεμα του Guy Laroche σχεδιασμένο το 1973, ντραπέ και αποκαλυπτικό σε διάφορα σημεία. Το συνοδεύει κάπα από τούλι που τίνι καλυμμένη εξολοκλήρου με μεμονωμένα φτερά στρουθοκαμήλου. 

1970 Harry Algo

 

Ιούνιος του1970. Στο περιοδικό jours de France παρουσιάζεται αυτό το μίνι φόρεμα από ριγέ λαμέ με δίσκους στο στρίφωμά του σε 2 μεγέθη, μικρό όρθιο γιακά και κοντά μανίκια. Ενα βραδινό και νεανικό ρούχο της εταιρείας Harry Algo, που παρά το αγγλικό της όνομα βρισκόταν στο Παρίσι. 

Φόρεμα Pierre Cardin, 1975.

 

Φόρεμα Pierre Cardin, 1975.

Το φόρεμα πέφτει σωστά στα μανίκια, το κορσάζ και το πανό της πλάτης, κυρίως χάρη στον όγκο υφάσματος που μαζεμένος σε αυτά τα 4 σημεία και διακοσμημένος με φούντες, αξιοποιεί το βάρος του υλικού. Μια ιδέα που πρωτοεμφανίστηκε στον Ertè στην δεκαετία του 1910.

1975 René Gruau

 

1975, εικονογράφηση του René Gruau για την Μιλανέζικη εταιρεία εσωρούχων και καλσόν Linea Intima - Ortalion, με την οποία συνεργάστηκε από το 1964 έως και το 1980. Εδώ βλέπουμε το έργο του Gruau, χωρίς λεζάντες. Στο 1ο σχόλιο, η τελική διαφήμιση που είδαν οι καταναλωτές. 

1971, Karen Graham

 

1971. H Karen Graham φωτογραφίζεται με ριχτό καφτάνι Halston και γεωμετρικά κοσμήματα της Elsa Peretti

Πλεχτή και δαντελένια

 

Μια που με βρίσκομαι σε περίοδο λατρείας του βικτωριανού και goth ντυσίματος,  ψάχνω στην ντουλάπα μου και ανακαλύπτω ρούχα που κάνουν για την περίσταση (πάνω-κάτω), είναι καταπληκτικά κι όμως έχω 20 χρόνια να τα βάλω. Ανάμεσα στα άλλα, πλεχτές μπλούζες, κεντημένες ή δαντελένιες. 

Οι πλεχτές δαντελένιες μπλούζες, είναι μια  τρυφερή προσθήκη στην γκαρνταρόμπα με πλεονεκτήματα που δύσκολα βρίσκεις στις υφασμάτινες δαντελένιες. Είναι ελαστικές, δεν έχουν κουμπώματα και μεταλλικά στοιχεία, μπορούν να είναι πολύ διαφανείς και σε ορισμένες περιπτώσεις μοιάζουν με Βικτωριανές.

Στις φωτογραφίες μια πλεχτή μπλούζα που είναι στην πραγματικότητα φτιαγμένη στην δεκαετία του 70. Εχει σχέδιο που αναπτύσσεται στον κορμό, μικρό όρθιο γιακά με βολάν, φαρδιές μανσέτες με διαφορετικό σχέδιο δαντέλας και βολάν, ενώ όλα τα κομμάτια της τελειώνουν έτσι ώστε να ενωθούν στην ρεμαγιά (όχι να γαζωθούν) και να αποτελέσουν ένα ρούχο που σχεδιάστηκε επίτηδες για να δείχνει με συγκεκριμένο τρόπο. 

Στην 1η φωτό η μπλούζα από κοντά, στην 2η η μανσέτα της

1970 Sarah Coventry

 Μια μεγάλη καρφίτσα της Sarah Coventry που ανακατεύει 50 χρόνια πριν, πολύ πετυχημένα,  το ασημί με το χρυσό μέταλλο στο ίδιο κόσμημα. 

Μεγάλο στεφάνι φτιαγμένο από ένα μόνο κλαδί, πάνω από το οποίο ξεπετάγονται φύλλα στα δυο χρώματα μετάλλου κι έχει 4 μικρά κρύσταλλα ως στολίδι του. 

(φωτό La mode de Pinktag)

1971, Susan Dey + Samsonite

 

1971, διαφήμιση για τις τσάντες Samsonite με μοντέλο την Susan Dey, την αγαπημένη έφηβη πρωταγωνίστρια της σειράς The Partridge family.

1971 Neue Moden

 

Δροσερά φορεματάκια σε καρώ για το τέλος της Άνοιξης, από το περιοδικό ραπτικής Neue Moden 05/1971. 

Είναι και τα δυό ριχτά, με ωμίτη, φουσκωτά μανίκια σε δύο μήκη, το αριστερό τελειώνει με μια φάσα από σιδερωμένες πιέτες πριν το στρίφωμά του, ενώ το δεξί διακοσμείται με εξωτερικές τσέπες και λεπτομέρειες σε ακόμα μικρότερο καρό.

Τα φορέματα όπως βλέπετε είναι σούπερ μίνι. Το 1971 όσες έφτιαχναν τα ρούχα τους σε μοδίστρες έραβαν απλά σορτς από το ίδιο ύφασμα, καμιά φορά στολισμένα με βολανάκια γύρω από τους μηρούς, που φορούσαν κάτω από τα μίνι φορέματά τους. Αυτό γινόταν τόσο στα πρωινά ρούχα όσο και στα βραδινά από λαμέ κλπ. Με αυτόν τον τρόπο απέφευγαν το ατύχημα να αποκαλυφθεί το εσώρουχό τους βγαίνοντας από το ταξί, ανεβαίνοντας στο λεωφορείο. Μια πολύ χαριτωμένη της εποχής των πραγματικά καυτών μίνι.

Το υποχρεωτικό σορτς

 

Το 1965 ιδρύεται στην Ατλάντα των ΗΠΑ η αεροπορική εταιρεία Air Southwest. Τον Ιούλιο του 1971 η εταιρεία μετονομάζεται σε Southwest Airlines και κάνει στροφή γενικώς στο μάρκετινγκ που χρησιμοποιεί, υιοθετεί α)τα εισιτήρια πολύ χαμηλού κόστους και β)το σέρβις των πελατών από πολύ όμορφα κορίτσια. Στην φωτογραφία μας βλέπουμε την πρώτη στολή των αεροσυνοδών της μετονομασμένης εταιρείας, εδώ σε απεικόνιση του 1972. 

 

Εκ πρώτης όψεως ο θεατής μένει άναυδος και ίσως μονολογεί:

- Πόσο όμορφες κοπέλες και πόσο μοντέρνα η στολή τους! Σορτσάκι και μπλούζα εφαρμοστή από χοντρό ζέρσεη, μπότες με κενά στο πλάι εκεί που πέφτουν τα κορδόνια, φαρδιά ζώνη που πέφτει χαμηλά στους γοφούς, όλα αριστούργημα. Τι κρίμα που δεν ντύνονται ακόμα έτσι οι αεροσυνοδοί, αυτή η μόδα ήταν πολύ όμορφη! 

Δυστυχώς δεν μπορώ να συμφωνήσω. Η ομορφιά της εικόνας δεν πρέπει να μας εμποδίσει να σκεφτούμε πρακτικά: αυτή η στολή ήταν πράγματι όμορφη, όμως ήταν ταυτόχρονα μια από τις πιο σεξιστικές στολές εργασίας που αναγκάστηκαν να φορέσουν οι εργαζόμενες γυναίκες.  

 

Είναι αλήθεια ότι μια από τις τάσεις  το 1972  ήταν το σορτς με μπότες, όμως ήταν τάση, όχι νόμος, γι αυτό οι γυναίκες είχαν την ελευθερία να την φορέσουν ή να την απαρνηθούν. Έτσι ορισμένες την ακολούθησαν, αλλά πολλές συνέχισαν να φορούν τα μακριά παντελόνια και τις φούστες τους όπως πριν, εξασκώντας το δικαίωμά τους στην επιλογή. Επί της επιλογής, νομίζω δεν έχει καμία μας την παραμικρή αντίρρηση.

Το ζήτημα είναι τελείως διαφορετικό όταν το σορτς γίνεται υποχρεωτικό, δηλαδή όταν αναγκάζονται να το φορέσουν γυναίκες που δεν θα το διάλεγαν -εάν είχαν περιθώριο. Το πιθανότερο είναι ότι τουλάχιστον για πρακτικούς λόγους -αν όχι και για θρησκευτικούς κλπ- πολύ λίγες αεροσυνοδοί θα επέλεγαν το σορτς ως στολή εργασίας. 

Οι λόγοι είναι προφανείς. Ως γυναίκες όλες μας καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολο  είναι να ταξιδεύεις 12 ώρες, να σερβίρεις, να κουβαλάς το βαρύ καρότσι, να σκύβεις συνεχώς πάνω από τους επιβάτες κι όλα αυτά φορώντας ένα τόσο μικρό ρούχο. Εάν στην συνήθη δυσκολία της δουλειάς  προσθέσουμε την έξτρα δυσκολία των ημερών της περιόδου (που ασφαλώς μερικές φορές τον χρόνο θα πέφτει σε εργάσιμες μέρες για τις αεροσυνοδούς), τότε νομίζω πως είναι σαφές ότι η στολή αυτή ήταν σεξιστική κι εχθρική για τις γυναίκες που την φόρεσαν. 

Σε ό,τι αφορά το πόσο ακριβώς σεξιστική ήταν, θα έλεγα πως αρκεί να φανταστούμε άντρες αεροσυνοδούς με την ίδια στολή, για να αποκαλυφθεί η γελοιότητα κι ο παραλογισμός της συνολικής ιδέας.

 

Ευτυχώς το 1972 ο φεμινισμός ήταν στο φόρτε του, γι αυτό η  στολή αυτή δεν έζησε πολύ.

Νοσταλγία

 

Συνήθως στα άρθρα για μόδα περασμένων δεκαετιών υπάρχει μια νοσταλγία που καλύπτει τα πάντα με λάμψη. Όλες οι εποχές είχαν τα αδύναμα σημεία τους, όπως ας πούμε η στιγμή της φωτογραφίας μας. Τα ρούχα έχουν ωραίους χρωματικούς συνδυασμούς, όμως είναι πολύ στενά κι υπερβολικά χτυπητά για το μάτι. Δυστυχώς, ο άνθρωπος είναι μιμητικό ον, γι αυτό ελάχιστοι άντρες αντιστάθηκαν στις τάσεις των 70s, ο Αλαίν Ντελόν και λίγοι ακόμα.

Ας ελπίσουμε αυτή η μόδα να μην ξανάρθει.

Δακτυλίδι με 5 χρωματα

 

Δαχτυλίδι 50 χρόνων από την AVON. Eχει μια μεταλλική διπλή βάση σε χρυσό χρώμα, μέσα στην οποία εγκλωβίζεται ένας κρίκος από σκληρό λουσίτη. Τα χρώματα των κρίκων είναι μπεζ-καφε του μαρμάρου, μεσαίο πράσινο, κόκκινο ελαφρώς κανελλί, κι άλλες δύο αποχρώσεις του μπεζ.

 

Το πιο όμορφο κι αξιοπερίεργο είναι το κουτί του δακτυλιδιού, το οποίο με το όμορφο γραφιστικό του μας προτείνει τα χρώματα που θα μπορέσουμε να συνδυάσουμε μεταξύ τους (αν το επιθυμούμε) , π.χ. το πράσινο με το γαλάζιο. Επίσης πρωτότυπη λεπτομέρεια τα γράμματα του κουτιού που είναι σε καφέ κι όχι σε μαύρο χρώμα. Τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 70, το καφέ σκούρο ήταν πολύ πιο συνηθισμένο από το μαύρο στο γυναικείο ντύσιμο - κατά την γνώμη μου σωστά, διότι είναι πολύ πιο ήπιο στο πρόσωπο από το μαύρο.

(Φωτό La mode de Pinktag)

)

1970 ντύσιμο για φοιτήτρια

 

Ενδυματολογική πρόταση για το Πανεπιστήμιο σύμφωνα με το Cosmopolitan Σεπτεμβρίου του 1970: πλεχτό ζιβάγκο, καρό μάλλινη φούστα φάκελος, κόκκινη τσάντα στον ώμο και κολεγιακά με χαμηλό χοντρό τακούνι. Τα ίσια ελεύθερα μαλλιά είναι χαρακτηριστικά αυτής της εποχής για τις νέες κοπέλες. Σίγουρα ένα πολύ άνετο ντύσιμο που μπορεί να φορεθεί ακόμα σήμερα, εξίσου αποτελεσματικά. 

ΠΟΛΥΧΡΗΣΤΙΚΗ ΤΣΑΝΤΑ

Από περιοδικό ραπτικής του 1972, έρχεται αυτή η χειροποίητη τσάντα που αλλάζει μέγεθος και σχήμα ανάλογα με τα κέφια μας. 

  

Είναι φτιαγμένη από  κόκκινο χοντρό κρετόν (canvas) κι έχει τις δύο κάτω γωνίες καλυμμένες με άσπρη δερματίνη, όπως και την μία μόνο γωνία ψηλά. Το πάνω μέρος της έχει ένα κενό σε παραλληλόγραμμο σχήμα πλαισιωμένο από δερματίνη, ώστε να μπορούμε να την κρατάμε ως τσάντα χειρός. Μετά, το ι/3 πάνω μέρος της διπλώνει, ένα λουράκι περνιέται από τους σταθερούς κρίκους στις πλαϊνές ραφές και μετατρέπεται σε κομψότατη τσάντα ώμου. Μπορεί επίσης να φορεθεί ως ποσέτ ή τσάντα καρπού, με ένα μικρότερο λουράκι περασμένο μόνο στον ένα πλαϊνό κρίκο. 

Η τσάντα είναι φτιαγμένη στα έντονα χρώματα που ήταν της μόδας το καλοκαίρι του 1972, όμως μπορεί να ραφτεί σε δυό διαφορετικά παστέλ, ή σε δυό παραπλήσια εμπριμέ και να μετατραπεί σε ένα σημερινό κομμάτι. Σημασία έχει ότι ο συνολικός σχεδιασμός της παραμένει πρωτοποριακός 50 χρόνια μετά. 

(φωτογραφίες La mode de Pinktag)

το LUX και οι στάρ.

Το σαπούνι LUX είχε μια πολύ στενή σχέση με τις στάρ του σινεμά. Πολλές πανέμορφες ηθοποιοί πρωταγωνίστησαν στις διαφημίσεις του, χωμένες μέσα σε ένα σύννεφο από σαπουνάδα ή χαμένες σε ένα ομιχλώδες σκηνικό. Εδώ η Κλαούντια Καρντινάλε με ξανθά σκούρα κοντά μαλλιά σε ονειρική φωτογράφιση από τον ταλαντούχο Nτέιβιντ Μπέιλι, σε οπισθόφυλλο του γερμανικού Neue Moden του 1972.

 (φωτογραφία οπισθόφυλλου La mode de Pinktag)

ΠΟΛΥΧΡΗΣΤΙΚΑ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ΤΟΥ 1970

Στις δεκαετίες 1960-1970, ορισμένες εταιρείες φω μπιζου, ασχολήθηκαν πολύ με τον σχεδιασμό κοσμημάτων που μπορούσαν να χρησιμέψουν σε διαφορετικές ανάγκες, με την πρόσθεση κάποιων ακόμα τμημάτων πάνω σε ένα βασικό κομμάτι μπιζού. Αυτά τα κοσμήματα ήταν πολύ χρήσιμα στις γυναίκες που έφτιαχναν μικρές γκαρνταρόμπες γύρω από μια οικογένεια χρωμάτων, αυτό που λέμε σήμερα capsule wardrobe. Ετσι οι γυναίκες σε ένα μόνο μικρό κουτάκι είχαν συγκεντρωμένα όλα τα κοσμήματα που χρειάζονταν για την γκαρνταρόμπα τους.

Εδώ έχουμε ένα τέτοιο παράδειγμα  από την AVON, με πολυχρηστικά σκουλαρίκια για μια μικρή γκαρνταρόμπα διακοπών (ας πούμε) σε λευκό, ροζ τροπικό και τυρκουάζ. Το βασικό σκουλαρίκια είναι ένα απλό μπουλ (μισή σφαίρα) από σκληρό ματ πλαστικό σε λευκό χρώμα. Όταν χρειαστεί γύρω του προστίθενται πλακέ δίσκοι  από  γυαλιστερό πλαστικό σε ροζ τροπικό ή/και τυρκουάζ. Το βασικό σκουλαρίκι είναι άσπρο, διότι το άσπρο συναντάται πιο πολλές φορές σε τοπ και πουκάμισα, επειδή κολακεύει το πρόσωπο και φαίνεται πάντα σε ένα μαυρισμένο δέρμα. Τα άλλα δύο χρώματα είναι δευτερεύοντα σε ποσότητα στο τελικό κομμάτι,  διότι τις πιο πολλές φορές είναι δευτερεύοντα και στο ντύσιμο, αφού προστίθενται  μέσω των εμπριμέ των κάτω ενδυμάτων. Για το μάτι ενδιαφέρον παρουσιάζει τόσο το χρώμα, όσο και η διαφορά στην υφή των τριών στοιχείων του σκουλαρικού.

 (φωτογραφίες La mode de Pinktag)

Τα ομορφα σκουλαρίκια για πάρτυ της δεκαετίας του 1970.

Ξέρετε, η γκαρνταρόμπα μας είναι γεμάτη με τα αισθήματα μας, τα όνειρά μας, τις αναμνήσεις μας. Λέει πολλά για το τί άνθρωποι είμαστε, τι είναι αυτό που μας ενθουσιάζει. Λατρεύω αυτό το σετ σκουλαρίκια της Σάρας Κόβεντρυ του 1970 που αγόρασα σε μια δημοπρασία. Να σας πω γιατί το λατρεύω. 

Καταρχάς μου αρέσει το όνομά τους, "Φιέστα". Είναι τόσο εξωτικό! Μου αρέσει επίσης το μέγεθός τους, είναι μεγάλα, όχι για ντροπαλές γυναίκες, φτιάχτηκαν για μένα. Μετά, μου αρέσει το σχήμα τους, μου θυμίζουν την αρχαιότητα και κλαδιά δένδρου επίσης, πόσο καταπληκτική ιδέα. 

Μου αρέσει ο πανέξυπνος σχεδιασμός τους με τις μπίλιες που εναλλάσσονται και μπορούν να χρησιμέψουν σε πολλά σύνολα ρούχων. Μου αρέσει η γενναιοδωρία του κατασκευαστή: το σετ περιε΄χει μπίλιες σε ιβουάρ, κοραλλί, τυρκουάζ, κρεμ πέρλες και άσπρες πέρλες.

Αλλά αυτό που λατρεύω είναι η χειρόγραφη σημείωση πάνω στο κουτί που λέει "πάρτι". Χαμογελάω κάθε φορά που ανοίγω το κουτί, κάντε κλικ στην φωτογραφία να το δείτε. Ναι, στην δεκαετία του 1970 έγιναν πολλά πάρτι, κι εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένη που κάποιοι άνθρωποι διασκέδασαν αρκετά. 

Για αυτό λοιπόν, από εμένα σε εσένα, ευχαριστώ πολύ Σάρα Κόβεντρυ για όλα τα όλα τα όμορφα κοσμήματα που δημιούργησες για τις κομψές και θαρραλέες γυναίκες.  

Τα μεγάλα κοσμήματα της δεκαετίας του 70.

Αν σας αρέσουν τα κοσμήματα σε καθαρή γραμμή και τολμηρά χρώματα, τότε αυτό το μενταγιόν της Σάρα Κόβεντρυ της δεκαετίας του '70 είναι για εσάς. Λέγεται"Fiesta". 

Έχει μια χρυσή αλυσίδα, ένα μεγάλο γάντζο και τρία εναλασσόμενα μενταγιόν σε σκούρο πετρόλ, μουσταρδί και κόκκινο του κοραλλιού, με μήκος 15,5 εκατοστά. Είναι τέλειο για μονόχρωμα σύνολα, ειδικά σε μαύρο. Η πρώτη φωτογραφία δείχνει όλο το σετ, η δεύτερη την πίσω πλευρά ενός  μενταγιόν με λεπτομέρεια από τον "έξυπνο" γάντζο. (Κάντε κλικ στην φωτό, να το δείτε σε ζουμ.)