ΕΝΑ ΕΛΑΦΡΥ ΣΑΚΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

 

Το σιρκασάρ είναι ένα ύφασμα που δεν υπάρχει πια παρά σε ορισμένα μικρά καταστήματα, τα οποία λειτουργούσαν πριν το 1960. Είναι βαμβακερό, πιο χοντρό από το ύφασμα πουκαμίσου, πιο λεπτό από τις ποπλίνες που κάνουν για σακάκια, και ριγέ στην ύφανση. Η μία του ρίγα είναι λεία κι η άλλη γκοφρέ. Επιπροσθέτως, αυτές οι ρίγες μπορούν να είναι χρωματιστές -όπως εδώ, μία λευκή, μία γαλάζια. Χρησιμοποιήθηκε στην δεκαετία του 1960 για ελαφρά καλοκαιρινά σακάκια, αφοδράριστα, με λοξά ρέλια στα εσωτερικά τελειώματα. 

Στην φωτογραφία μας ένα ελαφρύ σακάκι από σιρκασάρ που το πατρόν του παίζει με τις ρίγες δημιουργώντας ενδιαφέροντα μοτίφ για το μάτι, σε μανίκια 3/4 και εξωτερικές τσέπες με πατ. 

(φωτό ρετουσαρισμένη κι επεξεργασμένη La mode de Pinktag)

Πράσινο κοκτέηλ φόρεμα του 1960

 

Κομψό πατρόν των Modes Royales που προσφέρει λύση για μια κομψή βραδινή έξοδο.

Φόρεμα ίσιο που πέφτει χαλαρά γύρω από το σώμα, ενώ όλο το εφέ του βρίσκεται στο πίσω μέρος του: μικρό ντραπέ με μεγάλο φιόγκο από κρεπ σατέν στον έναν ώμο και άνοιγμα σε σχήμα ρόμβου ακριβώς στην μέση της πλάτης.

Τά ομορφα φορέματα της Lucille Ball

 

Η Λουσίλ Μπολ υπήρξε μια κομψότατη ηθοποιός σε όλη της την ζωή. Με την γκαρνταρόμπα της στις τηλεοπτικές σειρές που πρωταγωνίστησε, επηρέασε περισσότερο το ντύσιμο των καθημερινών Αμερικανίδων με την γκαρνταρόμπα της, από ό,τι οι ηθοποιοί της μεγάλης οθόνης. Γι αυτό τον λόγο πολλά από αυτά έχουν παραχθεί σε κούκλες της Mattel, πιστά έως και την τελευταία λεπτομέρεια.

Τα ρούχα που φόρεσε στα σίριαλ δεν σώζονται, μπορούμε να τα δούμε σε κίνηση στα τηλεοπτικά επεισόδια, αλλά και σε λευκώματα με ρούχα για χάρτινες κούκλες. Εδώ η βραδινή τουαλέτα από το επεισόδιο "η Λούσι κι η Βίβ αγοράζουν το ίδιο φόρεμα" του 1953.

To όμορφο στρίφωμα

 

Στα αναδρομικά άρθρα μόδας αναφέρουμε διαρκώς ότι την δεκαετία του 1920, τα φορέματα είχαν πολύ λιτές γραμμές, με όσο το δυνατόν λιγότερα κοψίματα. Η προσπάθεια διακόσμησης των ρούχων γινόταν με διαμόρφωση της ίδιας της επιφάνειας του υφάσματος,  γι αυτό είναι πολύ γνωστά τα κεντημένα από πάνω μέχρι κάτω με χάντρες ή παγιέτες βραδινά φορέματα. 

Ναι, αλλά τα πρωινά φορέματα που ήταν κι αυτά επίσης απλά κομμένα, πώς ήταν διακοσμημένα; Με κέντημα και ζωγραφική. Τα λινά του καλοκαιριού και ομοίως τα μάλλινα υφάσματα κεντιούνταν σε μεγάλα μοτίφ επαναλαμβανόμενα, ιδιαιτέρως κοντά στο στρίφωμα και στο τέλος των μανικιών. Το κέντημα σε τόσο μεγάλες εκτάσεις δεν ήταν πολύ δύσκολο να γίνει, επειδή οι κλωστές ήταν ειδικές για φορέματα και πιο χοντρές, ενώ μερικές φορές χρησιμοποιούσαν λεπτά πλακέ κορδόνια που στερέωναν με μικρές βελονιές σε απόσταση η μία από την άλλη πάνω στο ρούχο.  Στην φωτογραφία μας το στρίφωμα φορέματος στο εξώφυλλο του περιοδικού La mode du jour του 1922: μαύρο κέντημα πάνω σε πορτοκαλί της σκουριάς σερζ. Στην δεύτερη φωτογραφία ολόκληρο το εξώφυλλο, ώστε να δείτε πώς ακριβώς χρησιμοποιείται το κέντημα συνολικά στο φόρεμα.

Τα μεγάλα καπέλα (βασικά της κομψότητας)

 

Τα μεγάλα καπέλα είναι από τα λίγα γυναικεία προνόμια στο ντύσιμο - οι άντρες προς το παρόν δεν τα υιοθετούν. Είναι πολύ χρήσιμα και ταυτόχρονα πολύ εντυπωσιακά. Τι χρειάζεται να έχουν για να είναι κομψά; 

 

Η βασική λειτουργία του καπέλου είναι το καλοκαίρι να προστατεύει το πρόσωπο από τον ήλιο, ενώ τον χειμώνα να διατηρεί το κεφάλι ζεστό. Γι αυτό το λόγο, ένα χειμωνιάτικο ή ένα βραδινό καπέλο δεν έχει λόγο να είναι πραγματικά μεγάλο.  

 

Κομψό αξεσουάρ είναι γενικότερα το ισορροπημένο, εάν έχει μεγάλη επιφάνεια, δεν μπορεί να έχει πολλή διακόσμηση. Επομένως ένα μεγάλο καπέλο για να είναι κομψό μπορεί να έχει ένα εντυπωσιακό χρώμα σε λιτό υλικό και ως διακόσμηση μια απλή γιρλάντα με μικρά λουλούδια, ή ζωγραφική στην επιφάνεια του, ή έναν μεγάλο φιόγκο. Οι καρφίτσες, τα φτερά, οι καρποί και τα μικρά πουλιά ταιριάζουν περισσότερο στα χειμερινά καπέλα που φτιάχνονται από μάλλινη τσόχα, ένα υλικό που δεν αντανακλά το φως και δεν ανταγωνίζεται σε λάμψη τα διακοσμητικά στοιχεία του.

 

Στην φωτογραφία μας ένα πραγματικά μεγάλο καπέλο με διάμετρο 50 εκατοστά, σε σκούρα πορτοκαλί ψάθα, διακοσμημένο με μεγάλο φιόγκο σε μουντό χακί χρώμα, πάλι από ψάθα. Ό,τι πρέπει για τους μαυρισμένους ώμους μιας κυρίας στην περίοδο των διακοπών.

(Φωτογραφία La mode de Pinktag )

Coco Chanel - Serge Lifar, 1937

Μια φωτογραφία του 1937 στην παραλία της Κοκό Σανέλ και του φίλου της Σερζ Λιφάρ, πρώτου χορευτή στα μπαλέτα του Ντιαγκίλεφ.

Η Κοκό  φοράει πάνω της όλα αυτά που αργότερα ονομάστηκαν "το στυλ Σανέλ": Ενα αντρικό άσπρο παντελόνι, μια λιτή πλεχτή μπλούζα, πολλές σειρές πέρλες, μεγάλα βραχιόλια με στρας στους καρπούς και τυρμπάν με καρφίτσα στα μαλλιά. 

Η Σανέλ πίστευε γενικώς στο πολύ λιτό ντύσιμο που εμπλουτίζεται με μπιζού ή δεν εμπλουτίζεται καθόλου και παραμένει αυστηρό. Τον καιρό που ήταν πολύ νέα και τα βραδινά φορέματα έμοιαζαν με τούρτες από τα πολλά λουλούδια, φυλλώματα έως και μικρά πουλιά που είχαν πάνω τους, η Κοκό φορούσε τα δικά της χωρίς κανένα στολίδι και χωρίς κοσμήματα επίσης. Έμοιαζε με μια σταγόνα δροσιάς σε ένα κόσμο υπερ-φορτωμένο.

Στην Κοκό οφείλουμε τον ορισμό του κομψού ως το ρούχο που επιτρέπει στον θεατή να  επικεντρώνεται στο πρόσωπο της γυναίκας. Ακριβώς το ίδιο σκεπτικό ακολούθησαν ο Κριστιάν Ντιόρ, ο Κριστομπάλ Μπαλενσιαγκά και ο Υβ Σαν Λωράν αργότερα, κι αυτός παραμένει έως σήμερα ο ορισμός της κομψότητας.

"Πάρα πολλά" κοσμήματα

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν γυναίκες που δεν φοράνε καθόλου κοσμήματα κι άλλες που φορούν κάθε μέρα  άλλα, πολύ μεγάλα και πολύ εντυπωσιακά. Ανάμεσα σε αυτούς τους δυό τύπους γυναίκας βρίσκονται πολλοί άλλοι τύποι. Το κόσμημα είναι εντελώς προσωπικό ζήτημα κι αφήνεται στην κρίση της κάθε μιας, διότι μόνο η κάθε μια ξέρει τι θέλει να κάνει, πώς θέλει να φανεί, ποιό τύπο κοσμήματος αντέχει ή δεν αντέχει να φορέσει κλπ. 

Σε κάθε περίπτωση η φράση "πάρα πολλά κοσμήματα" στερείται νοήματος. Ακόμα και για μια γυναίκα με 600 κολιέ, υπάρχει περίπτωση να έρθει η μέρα που κανένα κολιέ δεν καλύπτει πλήρως τις ανάγκες ενός συγκεκριμένου συνόλου -και τις καλύπτει ένα άλλο, που βρίσκεται κάπου αλλού, όχι στην γκαρνταρόμπα της. 

Φίλες της σελίδας, μην νιώθετε ενοχές όταν αγοράζετε ένα ακόμα μπιζού. Κανείς δεν είναι σε θέση να κρίνει εάν θα σας χρησιμέψει, εκτός από εσάς τις ίδιες. 

Στις φωτογραφίες το καινούργιο εντυπωσιακό κολιέ Josefina της AVON, από μπρούντζο, φυσικά ημιπολύτιμα πετρώματα, χαντρούλες, πέρλες και σμάλτα, που έρχεται συσκευασμένο σε ένα πανέμορφο πολυτελές κουτί κι έχει πολύ οικονομική τιμή (23 Ευρώ)