12/1966 βραδινό φόρεμα, μπολερό και τσάντα

 

Από Modes et Travaux Δεκεμβρίου του 1966, ένα σύνολο: το βραδινό φόρεμα, το μπολερό του και η επίσημη τσάντα. 

Το φόρεμα είναι μαύρο σατέν ντυσές, ένα χοντρό ύφασμα που κρατάει την γραμμή του, γι αυτό κάνει για ρούχα μάξι με ουρά ή για δροσερά μίνι φορεματάκια σε εβαζέ γραμμή όπως εδώ.

Το μπολερό είναι από χρυσή δαντέλα, κουμπώνει στην πλάτη με ένα κουμπί και στο μέσον μπροστά έχει ένα πλακέ φιογκάκι από κορδέλα γκρο. 

Η τσάντα είναι κι αυτή χρυσή από μονόχρωμο χοντρό λαμέ, με δυό μικρά χερούλια και καπάκι που κλείνει προς τα εμπρός με πρες μπουτὀν. Έχει εσωτερικά χοντρή ενίσχυση καπιτονέ που την κάνει σταθερή και σχεδόν άκαμπτη.

Στα δύο πρώτα σχόλια το πατρόν της τσάντας, για να δείτε πώς είναι ο σχεδιασμός της πάνω στο δύο διαστάσεων ύφασμα, πριν ραφτεί και καταλήξει σε τριών διαστάσεων αντικείμενο.

1971, Susan Dey + Samsonite

 

1971, διαφήμιση για τις τσάντες Samsonite με μοντέλο την Susan Dey, την αγαπημένη έφηβη πρωταγωνίστρια της σειράς The Partridge family.

Beauty hack για οικονομία

 

Ο Χειμώνας έρχεται με αυξημένες τιμές στα τρόφιμα κι ενεργειακή κρίση. Οι περισσότερες από εμάς κάνουμε οικονομία και δεν είμαστε πια σε θέση να αγοράζουμε ακριβά προϊόντα ομορφιάς. Μπορούμε όμως να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά τις εξαιρετικές συσκευασίες που βρίσκονται στην διάθεσή μας από το ένδοξο παρελθόν (οι οποίες δημιουργούνται μόνο για τα ακριβά προϊόντα), κάνοντας περίπου την ίδια δουλειά, με πολύ χαμηλότερο τίμημα. 

Στην φωτογραφία μία πούδρα με ενσωματωμένο πινέλο του D. Murad που το περιεχόμενό της τελείωσε. Την χρησιμοποιούσα κάθε μέρα γύρω στις 12 το μεσημέρι, για να πουδράρω ελαφρά με το πινέλο το μέτωπο και την μύτη μου, που με την ζέστη και την δραστηριότητα είχε αρχίσει να γυαλίζει. Δεν μπορώ να αγοράσω το ίδιο θαυμάσιο προϊόν, μπορώ όμως να γεμίσω την θήκη για την πούδρα με άλλη, της επιλογής μου. 

Επιλέγω  από την ιταλική εταιρεία Bottega di lungavita, μία πούδρα libre, διάφανη κι άοσμη, φτιαγμένη από ρύζι, με πράσινο τσάι, βιταμίνες Ε και Α και φυτική πρωτεΐνη (χωρίς ορυκτέλαια ή ζωική πρωτεΐνη). Με ένα κουταλάκι για εσπρέσσο γεμίζω το πίσω μέρος της θήκης κι από εκεί και πέρα έχω μια μικρή πουδρίτσα στην τσάντα μου, σε πολύ βολικό μέγεθος αφού μαζί με το πινελάκι της είναι περίπου όσο ένα λιπ γκλος. 

Στην 1η φωτό η θήκη του D. Murad άδεια, στην 2η γεμάτη κι έτοιμη για καινούργιες δόξες!

12/1966, γιορτινά ρούχα για παιδιά

 

Στο τεύχος 12/1966 του περιοδικού Modes et Travaux, συναντάμε ρούχα επίσημα για παιδιά. 

Το 1966 όπως και το 2022, τα ρούχα του σχολείου και του παιγνιδιού ήταν διαφορετικά από αυτά για τις γιορτές, το σινεμά, το θέατρο και το φαγητό, ή ακόμα και την εκκλησία. Ακολουθούν ωστόσο τις τάσεις της μόδας και μοιάζουν όλο και πιο πολύ με τα ρούχα των ενηλίκων, καθώς το παιδί μεγαλώνει και μπαίνει στην εφηβεία. 

Στο κάτω μέρος της σελίδας δυό φορέματα μίνι και σούπερ μίνι, κοντομάνικα κι εβαζέ για τα πολύ μικρά κορίτσια του Δημοτικού. Ίσιες μπαλαρίνες λουστρίνι και κοντά καλτσάκια για κορίτσια αυτής της ηλικίας, φυσικά μαλλιά. Στα πάνω μέρος της σελίδας φόρεμα πάνω από το γόνατο αλλά μακρύτερο από ό,τι τα παιδικά για την έφηβη, η οποία έχει περιποιημένο χτένισμα με ένα μεγάλο φιόγκο βελούδινο στα μαλλιά, βραχιόλι στο χέρι και παπούτσια με ελάχιστο τακούνι αλλά γραμμή γόβας. Ο νεαρός δίπλα της φοράει λιτό κοστούμι ίδιο με τα αντρικά και διαφοροποιείται από τους μεγάλους απλώς με μια πολύχρωμη ψυχεδελική γραβάτα που ταιριάζει στα νιάτα του. 

Μου αρέσει πολύ η ιδέα των ειδικών παιδικών κι εφηβικών ρούχων  για τις σπάνιες εορταστικές περιπτώσεις. Νομίζω ότι η ετοιμασία και η αυξημένη περιποίηση μας σε αυτές τις στιγμές, βοηθάει στο να ξεχωρίσουμε στην σκέψη μας το εξαιρετικό γεγονός, εκείνο που αξίζει ένας ιδιαίτερος σεβασμός και μια ειδική θέση στις αναμνήσεις μας. 

(photo σελίδας La mode de Pinktag)

1968 Philippe Venet

 

O Philippe Venet, σχεδιαστής που διακρίθηκε για τα γεωμετρικά του ρούχα στις δεκαετίες 1960-1990, στο περιοδικό Μόδα 09/1968 μας δείχνει δυό μοντέλα του σε colorblock, ένα φόρεμα και το μαντό του, ίσια λιτά, χωρίς διακοσμητικές λεπτομέρειες, με μόνο στολισμό το κοντράστ τω υφασμάτων. 

To coloblock είναι η ένωση υφασμάτων σε δύο χρώματα που έχουν  μεγάλη αντίθεση μεταξύ τους σε ένα ρούχο, με πολύ ευδιάκριτες γραμμές διαχωρισμού, π.χ. μισό φόρεμα σε ένα χρώμα, μισό στο άλλο. 

Στην φωτογραφία του μαντό βλέπετε στην μικρή εικόνα ένα ακόμα φόρεμα που σχεδίασε ο Βενέ χρησιμοποιώντας τα δύο συγκεκριμένα υφάσματα, το άσπρο και το κάμελ μάλλινο. 

(φωτογραφίες La mode de Pinktag)

DIY κολιέ με κέντημα χάντας

 

Με μια παλιά τεχνική με κέντημα χάντρας, δηλαδή με χάντρες που περνάνε σε βελόνα και κλωστή κι ενώνονται ανά 1-2-3 μέσα με άλλες χάντρες, δημιουργείται αυτό το κολιέ που λέγεται αγγλικά rope necklace, "σκοινί". Είναι κυλινδρικό  και ευλύγιστο όπως ένα σκοινί. Αυτό το μοντέλο έχει λοξές ρίγες σε κίτρινο χρυσαφί και μαύρο ματ, ενώ κλείνει με ένα θαυμάσιο κούμπωμα από δυό ασημί κώνους στολισμένους και αλυσίδα επιμήκυνσης ώστε να φοριέται με διάφορα ντεκολτέ.

Είναι πολύ αινιγματικό πάνω σε μαύρο κλειστό ρούχο, μια που οι μαύρες γραμμές του εξαφανίζονται τελείως και μένουν μόνο οι κίτρινες που αιωρούνται πάνω στο ρούχο, χωρίς να κρατιούνται από τίποτα -θα έλεγε κάποιος.

(κατασκευή κι ιδέα La mode de Pinktag)

1966 βραδινό μπροκάρ φόρεμα

 

Το μπροκάρ είναι ένα ύφασμα ανάγλυφο, συνήθως χρυσό ή ασημί, που χρησιμοποιήθηκε πολύ στα βασιλικά ενδύματα των προηγούμενων αιώνων. Πάνω στην επιφάνειά του δημιουργούνται τρισδιάστατα σχήματα, φύλλα, οβάλ, άνθη. Είναι σχετικώς άκαμπτο, γι αυτό κατάλληλο μόνο για πανωφόρια και ταγιέρ -όχι για μπλούζες και ρούχα που ακουμπούν στο δέρμα απευθείας. 

Στην δεκαετία του 60 χρησιμοποιήθηκε σε πολύ λιτά φορέματα με γεωμετρική γραμμή, γιατί έτσι κι αλλιώς είναι πλούσιο από μόνο του. Εδώ, τον 12/1966 και στο εξώφυλλο του Modes et Travaux, βραδινό φόρεμα μίνι, με κόψιμο αμπίρ κάτω από το στήθος και η ζακέτα του με τα κοντά της μανίκια. Μοναδικό στολίδι του συνόλου, το μικρό φιογκάκι στην ραφή αμπίρ. 

(φωτό La mode de Pinktag)