1949, παλτό Harella

Vogue 09/1949, Harella διαφήμιση με λόγια που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα 100%. Γράφει: 

" O Οίκος Harella σας παρουσιάζει τον αέρα του καλοραμμένου. Όλες τις αρετές της Βρετανικής παράδοσης στο ρούχο.  Αψεγάδιαστο ράψιμο, υψηλής ποιότητας ύφασμα, τέλειο κόψιμο, προσεκτικό φινίρισμα και μια βαθιά γνώση της μόδας που φωνάζει *Φθινόπωρο 1949!

Το παλτό που απεικονίζεται εδώ είναι απλώς ένα παράδειγμα της απλότητα και κομψότητας που χαρακτηρίζει τα κομμάτια Harella. 
Η θαυμάσια γραμμή, οι λεπτομέρειες έμπειρου ραψίματος, η ομορφιά του εκλεκτού υφάσματος, οι πινελιές από βελούδο στον γιακά, τις μανσέτες και τις τσέπες, κάνουν το παλτό τέλειο για ρούχα σε μαύρο ή σε έντονες αποχρώσεις των πολύτιμων πετραδιών, ρουμπινί, σμαραγδί, ζαφειριού. Αυτός είναι ο λόγος που οι πελάτες λένε "είναι ένα όνειρο, είναι Harella". 

(φωτό διαφήμισης La mode de Pinktag)

1968 ταγιέρ Pierre Cardin

 

Τον Σεπτέμβριο του 1968 το ελληνικό περιοδικό "Μόδα" παρουσιάζει χαρακτηριστικά μοντέλα από τις νέες συλλογές των Γάλλων σχεδιαστών. Ο Pierre Cardin, ανερχόμενος και πρωτοπόρος, έχει ήδη αγκαλιάσει την New Age οπτική και τα γεωμετρικά σχήματα. Το καφέ πρωινό ταγιέρ του έχει στενή μίνι φούστα,  μια ζακέτα εβαζέ μακριά όσο ένα κοντό παλτό γούνα στον λαιμό  και μπότες από βινύλιο που ανεβαίνουν έως ψηλά στους μηρούς. 

Ο σχεδιαστής εδώ πρωτοπορεί κυρίως μέσω των ώμων που δίνει στο πανωφόρι, προσθέτοντας μια βαθιά πιέτα στην εξωτερική μεριά της μανικοκόλλησης και έντονες βάτες στο εσωτερικό. Στο πρώτο σχόλιο μια πιο κοντινή φωτογραφία της μανικοκόλλησης.

(φωτό La mode de Pinktag)

Διακόσμηση 1965

 

Από τον αρχιτέκτονα- διακοσμητή του περιοδικού Modes et Travaux που είχε μόνιμο δισέλιδο στο περιοδικό και απαντούσε σε ερωτήσεις αναγνωστριών, μία πρόταση για ανακαίνιση σαλονιού, με βάση τις τάσεις του 1965. 

 

Το τζάκι που προϋπάρχει ως κατασκευή παίρνει μια καινούργια πρόσοψη. Ο τοίχος που το περιλαμβάνει καλύπτεται με μια σειρά από έπιπλα που άλλα χρησιμεύουν ως βιβλιοθήκη, άλλα ως κλειστοί αποθηκευτικοί χώροι, ενώ δεν λείπει κι ο χώρος εργασίας με την μεγάλη ξύλινη τάβλα που ανοίγει και γίνεται γραφείο. Στην μια μεριά του τζακιού μπαίνει ο λιτός χαμηλός καναπές, στην άλλη δυο πολυθρόνες, στην μέση το κεντρικό τραπέζι σαλονιού. Γλάστρες με φυτά διακοσμούν τις πλάτες των επίπλων, μεγάλο χαλί ανοιχτόχρωμο με κομπάκια το έδαφος, όλα τα υφάσματα επιπλώσεως είναι σε τόνους του σωμόν αλλά διαφορετικά ντεσέν, ενώ ο ένα τοίχος του δωματίου διαφέρει από τους άλλους γιατί βάφεται σε χρώμα σκούρας τερακότας. 

 

Ενα μοντέρνο σαλόνι για τους μοντέρνους ανθρώπους του 1965, που αλλάζουν το πολύπλοκο με το λιτό και την σκούρα καρυδιά με την ανοιχτόχρωμη οξιά. Στο 1ο σχόλιο το σχέδιο της κάτοψης του δωματίου που έφτιαξε ο διακοσμητής.

(φωτογραφίες La mode de Pinktag) 

 

1966, η ομορφιά του ντιαγκονάλ υφάσματος

 

Από τεύχος του  Modes et Travaux Δεκεμβρίου 1966, ένα κόκκινο μάλλινο φόρεμα, με αμπρίρ κόψιμο κάτω από το στήθος, μικρό ξεχειλωτό γιακά,  κοντά μανίκια και δυό χαριτωμένα αληθινά τσεπάκια στη ραφή του αμπίρ. Το φόρεμα ράβεται σε ένα πολύ όμορφο ύφασμα ντιαγκονάλ, που είναι ικανό να δημιουργήσει ένα λεπτό γεωμετρικό σχέδιο ανάλογα με το πώς θα κοπεί. Στην φωτό του 1ου σχολίου κοντινή φωτό του υφάσματος. 

(φωτό σελίδας La mode de Pinktag)

Ιανουάριος 1965, πυτζάμες και ρόμπα

 

Από το περιοδικό Modes et Travaux του Ιανουαρίου 1965, πατρόν για πυτζάμες και ρόμπα σε μαλακιά βαμβακερή φανέλα, σχεδιασμένα με κινέζικη επιρροή. Το σακάκι και το παντελόνι της πυτζάμας θυμίζουν το παραδοσιακό unisex κοστούμι της Κίνας, δηλαδή είναι ριχτά, με όρθιο γιακά μανδαρίνου και οβάλ σκισίματα στις πλαϊνές ραφές. Η ρόμπα που κόβεται μακριά εως την μέση της γάμπας, είναι από διαλεγμένη στο ίδιο εμπριμέ με τις πυτζάμες αλλά σε πιο χοντρή ποιοτητα φανέλας, κάτι που ήταν αρκετά συνηθισμένο στην δεκαετία του 60. 

Το μοντέλο έχει στην πραγματικότητα πολύ απλή γραμμή και μπορεί να ραφτεί από αρχάριες μέσα σε δυο απογεύματα. Με λίγη καλή προσπάθεια κι ένα όμορφο εμπριμέ, το πολύ ζεστό και άνετο σύνολο ύπνου, είναι έτοιμο.

08/1954 το φόρεμα και το πανωφόρι του

 

Από περιοδικό Jardin des Μodes του 1954, ένα φόρεμα με το πανωφόρι του. Το φόρεμα είναι ραμμένο σε μαυρόασπρο χοντρό τουήντ, στενό, με μανίκια 3/4, μαύρη τρέσα γύρω στον λαιμό, στις μανσέτες και κατά μήκος του κορμού. Το πανωφόρι είναι μια  ζακέτα μακριά έως την μέση του μηρού, τελείως ίσια, με διπλή πάτ ζώνης στην πλάτη και γιακά από μαύρη γούνα. Pillbox καπελάκι σε τσόχα, σατέν γάντια, μαύρα σκουλαρίκια μπουλ,  γόβες και τσάντα σε λουστρίνι.

Ενα πολύ κομψό σύνολο, φτιαγμένο με ακριβά υλικά και άψογη τεχνική 

(φωτό La mode de Pinktag)

08/1954 Jardin des modes

 

Jardin des Modes 08/1954  και ρούχα για μικρή απόδραση του Σ/Κ. Φόρεμα και μαντό είναι το ενδεδειγμένο ντύσιμο του 1954, το φόρεμα για τον εσωτερικό χώρο του τραίνου, αεροπλάνου κλπ, το μαντό για τις στάσεις στο ρεστοράν, τις αίθουσες αναμονής των μεγάλων σταθμών κλπ. Οι αποσκευές είναι πολύ μικρές, περιέχουν εσώρουχα, νυχτικό και μια πλεχτή ζακέτα για πρωινή βόλτα -χωρίς το μαντό. 

Το σκίτσο ήταν μαυρόασπρο κι επιχρωματίστηκε ακολουθώντας τις υποδείξεις της περιγραφής του Jardin des Modes (γκρι φανέλα το φαρδύ μαντό και η φούστα αριστερά, ανοιχτόχρωμη ποπλίνα με σκούρο γιακά και μανσέτες δεξιά κλπ).

(φωτό κι επεξεργασία La mode de Pinktag)