Ένας σκαντζόχοιρος στην βροχή

 

Φθινόπωρο = πρωτοβρόχια = ομπρέλες = καμπαρντίνες. Μια διαδρομή που έρχεται αυτόματα στον νου των ανθρώπων που ασχολούνται με το ντύσιμο -όπως εγώ. 

Εντούτοις, σήμερα παρά το ότι γνωρίζω πως θα βρέξει, πήρα την ομπρέλα μου, αλλά όχι καμπαρντίνα. Φόρεσα κάτι πιο μικρό στο μάτι και πιο ζεστό στο σώμα (μια πλεχτή ζακέτα) που ήταν ό,τι πρέπει να προβάλει το καινούργιο μου μπλουζάκι,  αυτό της πρώτης εικόνας που έχει στάμπα έναν σκαντζόχοιρο με ομπρέλα και μποτάκια να περπατάει στην βροχή. 

Τα μπλουζάκια με στάμπες ανήκουν τρόπον τινά στο παιδικό κι εφηβικό ντύσιμο, όμως απλούστατα μου άρεσε τόσο πολύ η εικόνα του κομψού σκαντζόχοιρου, που δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Αγόρασα λοιπόν το μπλουζάκι και προσπαθώ να το φορέσω τηρώντας βασικούς κανόνες  κομψότητας, δηλαδή  χρησιμοποιώ στο ντύσιμο μου μόνο 2 χρώματα, το μαύρο και το κόκκινο. 

Μαύρο είναι το κυρίως φόντο παντού, από τα μαλλιά μου έως τα παπούτσια μου, ενώ το κόκκινο περιορίζεται στο εξωτερικό ένδυμα που είναι κλειστό στις διαδρομές με λεωφορεία και επομένως πολύ ορατό, και ταυτόχρονα φαίνεται μόνο στην ζώνη όταν είμαι μέσα στο γραφείο όπου βγάζω την ζακέτα. Η ομπρέλα μου που αν βρέξει θα χρησιμοποιηθεί και θα προστεθεί χρωματικά στο σύνολο, είναι καρό σε κόκκινο, μαύρο και γκρι σκούρο, γι αυτό δεν χαλάει την αρμονία.

Άραγε είναι αυτή η μοναδική φορά που θα φορέσω την συγκεκριμένη μπλούζα; Όχι, δεν είναι. Έχω σε κόκκινο χρώμα μποτάκια, μπαλαρίνες, 2 τσάντες, καμπαρντίνα, μάλλινη ναυτική καμπάν και  σακάκι. Σίγουρα θα βρω κάποιον ευπρεπή τρόπο να την φορέσω πάλι. 

Barbie με Chanel.

 Μια κούκλα με το πρόσωπο της Barbie του 1959 και χτένισμα των αρχών του 60, που έχει ολόκληρη δική της γκαρνταρόμπα με κομμάτια Σανέλ.

 

Το διαχρονικό ντύσιμο

 Το αληθινά κλασικό ντύσιμο δεν είναι δυνατόν να είναι οποτεδήποτε εντυπωσιακό. Ωστόσο δεν φαίνεται λάθος ακόμα και μετά από πολλές δεκαετίες.

Εδώ η Τζέην Φόντα σε φωτογραφία του 1963.

ΚΑΡΦΙΤΣΕΣ + ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ ΓΑΛΑΖΙΟ

 

Το γαλάζιο είναι τέλειο χρώμα ως υπόβαθρο για μπιζού, επειδή είναι ανοιχτόχρωμο και πάνω του διακρίνεται οποιοδήποτε κόσμημα. Το βρίσκουμε εύκολα σε ανοιξιάτικες κολεξιόν ρούχων, ωστόσο υπάρχουν στα καταστήματα πολύ καλά φθινοπωρινά ρούχα σε αυτό το χρώμα.

Εαν λοιπόν τύχει να βρεθούμε με γαλάζιο παλτό, πουλόβερ, χειμωνιάτικη ζακέτα ή ακόμα και τζην μπουφάν, μας δίνεται μια καλή ευκαιρία να εκθέσουμε ειδικά τις καρφίτσες μας. Λέω "ειδικά τις καρφίτσες μας", διότι αυτές μόνο είναι κόσμημα που βρίσκεται συνεχώς πάνω μας σε ορατό σημείο (σε αντίθεση με τα σκουλαρίκια και τα βραχιόλια που κρύβονται κατά διαστήματα) και αυτές δεν φοριούνται με ανοιξιάτικα ή καλοκαιρινά ρούχα, διότι έχουν βάρος και καταστρέφουν τα υφάσματα. Επομένως αξίζει τον κόπο να αγοράσουμε ένα γαλάζιο φθινοπωρινό χοντρό ρούχο, μόνο και μόνο για να φοράμε άνετα τις καρφίτσες μας. Στις φωτογραφίες μας 4 ιδέες για styling σε μία ή πολλές καρφίτσες πάνω σε γαλάζια ρούχα, το Φθινόπωρο.

1963, separates JC Penney

 

Φθινόπωρο του 1963, από τον κατάλογο JC Penney ξεχωριστά κομμάτια (τα γνωστά separates, όπως λέμε εμείς "πάνω και κάτω) σε ζωηρά χρώματα, για κορίτσια από 7 -16 ετών.

Έχουμε μια φούστα με πιέτες που τελειώνει λίγο πάνω από το γόνατο, ένα παντελόνι ίσιο, άσπρο πουκάμισο και μια πλεχτή ζακέτα με σφιχτά λάστιχα στους καρπούς και τους γοφούς. Μαζί χρωματιστά αδιαφανή καλσόν ή κάλτσες που καλύπτουν όλη την γάμπα, για περισσότερη ζεστασιά.

Όλα, πολύ πρακτικά κι όμορφα για τα κορίτσια του σχολείου.

1927 Wiener Perfekt Mode

 

1927, Φθινοπωρινό ταγιέρ από το αυστριακό φιγουρίνι Wiener Perfekt Mode. Το σύνολο είναι ραμμένο σε μάλλινο κάμελ απόχρωσης με λεπτομέρειες σε αποχρώσεις του μωβ (η φόδρα του είναι μωβ υποτονικό αλλά ανοιχτό, ενώ η γραβάτα και η τσάντα σε μελιτζανί). Το καπελάκι πολύ αινιγματικό, καλύπτει όλο το μέτωπο έως και τα φρύδια και τυλίγει με πέπλο μυστηρίου την σοβαρή κυρία.

Απίθανη λεπτομέρεια η αριστοτεχνικά ενσωματωμένη στο πατρόν τσέπη, που μπορείτε να δείτε σε μεγέθυνση στην 2η φωτό.

Το πολύ φαρδύ παντελόνι του Χειμώνα

 

**********************************

Μια από τις νέες τάσεις της μόδας την οποία προωθούν τα περιοδικά όσο είναι δυνατόν, είναι το πολύ φαρδύ αντρικό παντελόνι με πιέτες, ραμμένο σε μάλλινο ύφασμα ή ακόμα χειρότερα, σε κοτλέ. Σας αποτρέπω να το αγοράσετε, κατά την γνώμη μου είναι φρικτό. Γιατί το λέω αυτό;

Ας πάρουμε ως χαρακτηριστικό δείγμα το κομμάτι της φωτό που πωλείται από πολυεθνική εταιρεία και στην Ελλάδα. Το βλέπετε, έχει μια φαρδιά ίσια ζώνη, 2+2 αρκετά βαθειές πιέτες και κατεβαίνει από τους γοφούς προς τα κάτω τελείως ίσιο, χωρίς να στενεύει καθόλου. Αποτέλεσμα; 45 πόντους το κάθε πατζάκι στο στρίφωμα για μια γυναίκα λεπτότατη των 50 κιλών, επομένως 90 πόντους το κάθε πατζάκι ολόγυρα -στην πραγματικότητα παραπάνω, γιατί το πατζακι κόβεται πιο φαρδύ στο πίσω μερος του. Ποιά θέλει να φοράει 160 πόντους φάρδος ύφασμα γύρω από τους αστραγάλους της, που θα φτιάχνουν δυο κυλίνδρους από μπετόν ολόγυρα στα πόδια της; Ποιά θέλει να μοιάζουν τα πόδια της σαν δύο μπουκάλες του πετρογκάζ;

Το πολύ φαρδύ παντελόνι έχει μια κάποια χάρη το Καλοκαίρι που ράβεται από ψιλό ζέρσεϊ, βισκόζη, μοντάλ, υλικά τα οποία είναι λεπτά και βαριά, γι αυτό κυματίζουν και διαγράφουν πού και πού αυτό που καλύπτουν. Το μάλλινο δεν είναι τέτοιο υλικό, ο,τι κι αν γίνει βγαίνει από λίγο έως πολύ άκαμπτο, γι αυτό ακριβώς κρατάει ορατή την τσάκισή του και ίσιο το ρεβέρ του. Επιπλέον, επειδή είναι πάντα κάπως τραχύ ύφασμα, είναι κατάλληλο για αντρικό πόδι που καλύπτεται εκ φύσεως με τριχοφυία. Το σωστό γυναικείο παντελόνι πρέπει πάντα να φοδράρεται έως το γόνατο. Το παντελόνι της φωτό που διαφημίζεται ως οικονομικό στα 120 ευρώ, είναι αφοδράριστο. Ποια θέλει να αναπτύξει ενδοθυλακίτιδα στους μηρούς της;

Να σημειώσουμε ότι η εικόνα που βλέπουμε που δεν είναι καθόλου κολακευτικη για το σώμα, μας δείχνει ένα μοντέλο με μεγεθος ρούχων Small, όχι μία καθημερινή γυναίκα. Πόσο χειρότερη θα φαίνεται αυτή που φοράει medium, large, extra large; Παράγεται σε όλα τα μεγέθη αυτό το παντελόνι.

Καταλαβαίνω πολύ καλά ότι άντρες και γυναίκες, όλοι βαριόμαστε τα ίδια και τα ίδια, γι αυτό καλωσορίζουμε τις αλλαγές στην μόδα. Ωστόσο το καθήκον μας είναι να εξετάζουμε με ψυχραιμία τις προτάσεις των σχεδιαστών και να υιοθετούμε ο,τι είναι καινούργιο, αλλά μας δείχνει επίσης αρκετά ελκυστικούς.

Αυτά από εμένα, η επιλογή είναι δική σας.

1966, Sears κολεγιακά

 

1966 και κατάλογος Sears με παπούτσια για καθημερινό ντύσιμο (casual): τα κολεγιακά.

Στην εικόνα μας υπάρχει το μονοκόμματο κολεγιακό με σόλα από λάστιχο αριστερά, το penny loafer σε μπορντό με την σχισμή του για νόμισμα τηλεφώνου που ήταν πολύ δημοφιλές στους φοιτητές και το "ευρωπαϊκό" μοντέλο σε άσπρο και μαύρο μαζί + δερμάτινη σόλα για πιο εξεζητημένες εμφανίσεις.

Τα 3 μοντέλα δεν έχουν πολύ μυτερή γραμμή όπως το 1960, αλλά ούτε είναι ακόμη τετράγωνα με στογγυλεμένες γωνίες, όπως θα κατέληγαν το 1969

Το κοντό χτένισμα που άλλαξε το Χόλυγουντ

 

Στο βίντεο της σελίδας μας σήμερα βλέπουμε τα εμβληματικά κοντά μαλλιά της Ώντρεη Χέπμπορν, πιο γνωστά ως το κούρεμα gamine pixie, τα οποία έφεραν επανάσταση στη μόδα της δεκαετίας του 1950 και παραμένουν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χτενίσματα στην ιστορία του κινηματογράφου και της μόδας.

Εμφανίζονται πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη στην ταινία "Διακοπές στη Ρώμη" (1953), όταν η Ώντρεη Χέπμπορν ως πριγκίπισσα Άννα μπαίνει κρυφά σε ένα ρωμαϊκό αντρικό κουρείο για να κόψουν τις μακριές μπούκλες της. Τα μαλλιά της αποκτούν ένα ξέγνοιαστο, εξαιρετικά κοντό pixie κούρεμα, το οποίο συμβολίζει τη νεοαποκτηθείσα ανεξαρτησία και ελευθερία της.

Μικρό μυστικό: Η Χέπμπορν είχε ήδη κοντά τα μαλλιά της κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, και στις προηγούμενες σκηνές της ταινίας χρησιμοποιούσε περούκα με μακριά μαλλιά.

Η Ώντρεη διατηρεί το κοντό κούρεμα και στον επόμενο σημαντικό της ρόλο, την ταινία "Σαμπρίνα" του 1954, εδραιώνοντας την συγκεκριμένη εμφάνιση ως μόνιμη προσωπική και επαγγελματική της υπογραφή.

Οι ειδικοί της μόδας έκριναν εκείνη την εποχή ότι τα μαλλιά της ήταν πολύ επιτυχημένα κοντά επειδή ταίριαζαν με το ευρωπαϊκό της στυλ και τόνιζαν τα ντελικάτα χαρακτηριστικά του προσώπου της. Το περιοδικό Vogue τόνισε ότι το gamine pixie κούρεμα μαλλιών έγινε η χαρακτηριστική εμφάνιση για τον ορισμό μιας σύγχρονης, μινιμαλιστικής κομψότητας.

Στην πράξη το εξαιρετικά κοντό κούρεμα και οι χαρακτηριστικές μικρο-αφέλειες τόνιζαν την καθαρή γραμμή του προσώπου της Ώντρεη, τα εκφραστικά μάτια και τον διάσημο λαιμό της που έμοιαζε με κύκνο.

Το χτένισμά της όμως είχε τελικά και Πολιτισμικό αντίκτυπο. Επιτέλους η μοντέρνα γυναίκα ξεκόλλησε από την μοιραία γοητεία μακριών μαλλιών με μπούκλες και βαγκ που ήταν η παράδοση των πρωταγωνιστριών του Χόλυγουντ της δεκαετίας του 1950, εισάγοντας μια μοντέρνα, νεανική και δραστήρια αισθητική.

Από τότε έως σήμερα το κούρεμα gamine pixie παραμένει δημοφιλές μεταξύ των γυναικών.

Jeffrey T. Larson

 

Αγαπημένο θέμα (και πρακτική της διαχειρίστριας) οι γυναίκες κι απλωμένες τους μπουγάδες. Εδώ σε πίνακα του σύγχρονου ζωγράφου Jeffrey T. Larson

ΛΕΥΚΟ ΣΥΝΟΛΟ ΓΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΛΛΙΑ

Οι αρχές Σεπτεμβρίου περιλαμβάνουν τις τελευταίες μέρες της θερινής περιόδου που μπορούμε να φοράμε λευκά. Το λευκό υπάρχει ως χρώμα και στις χειμωνιάτικες γκαρνταρόμπες, αλλά σε τελείως διαφορετικά υφάσματα με υφές χνουδωτές, που δίνουν μια διαφορετική εικόνα από εκείνη του Καλοκαιριού. 

Σήμερα λοιπόν σύνολο από άσπρο ίσιο παντελόνι χαλαρό στο σώμα, μπλούζα από βαμβακερό βουάλ σε μπροντερί αγκλαίζ (δηλαδή με μικρά κεντήματα λουλουδιών σε άσπρη κλωστή)  και γαλάζια λοιπά συμπληρώματα. Η μπλούζα είναι φαρδιά με μακριά μανίκια, έτσι όπως πρέπει να είναι στο βουάλ, το οποίο ως λεπτό ύφασμα δεν αντέχει πίεση στις ραφές του, γι αυτό είναι ακατάλληλο για εφαρμοστά πατρόν. Η ζωνίτσα, ψιλή και πλεχτή με 3 λουρίδες δέρμα, είναι μπεζ. Την διάλεξα επίτηδες σε χρώμα ορατό αλλά όχι χτυπητό, ώστε να περιγράφει ελαφρώς την μέση μου, όμως να μην χαλάει την συνέχεια του λευκού. 

Το καλύτερο πράγμα σε ετούτο το σύνολο είναι τα μαλλιά μου. Τώρα που έχουν μακρύνει, ψάχνω να βρω ρούχα τα οποία ορισμένες μέρες θα αναδεικνύουν πλήρως το μήκος και το χρώμα τους. Η άσπρη μπλούζα είναι τόσο το τέλειο υπόβαθρο για το σκούρο μαλλί, όσο και αρκετά λεπτεπίλεπτη ώστε να ενισχύει την ιδέα της απαλής θηλυκότητας που κρύβεται πίσω από το μακρύ μήκος. Η μπλούζα αυτή δεν μου χρειαζόταν καθόλου για όσα χρόνια είχα γεωμετρικό καρέ -γι αυτό ακριβώς και δεν βρισκόταν στην ντουλάπα μου. 

Τώρα σας εξήγησα τι σκεφτόμουν όταν διάλεγα τα σημερινά κομμάτια, ελπίζω να σας αρέσει το ντύσιμό μου. 

The short haircut that changed Hollywood

 

Audrey Hepburn’s iconic short hair—best known as the "gamine pixie" cut—revolutionized 1950s fashion and remains one of the most recognizable hairstyles in the history of cinema and fashion.

It first appeared on the big screen in the film *Roman Holiday* (1953), when Audrey Hepburn, playing Princess Ann, sneaks into a Roman men's barbershop to have her long curls cut off. Her hair was transformed into a carefree, ultra-short pixie cut, symbolizing her newfound independence and freedom.
A small secret: Hepburn’s hair was already short during filming; in the movie's earlier scenes, she wore a long-haired wig.

Audrey Hepburn kept the short haircut for her next major role in the 1954 film *Sabrina*, cementing the look as her permanent personal and professional signature.
At the time, fashion experts praised the style, noting that it suited her overall look and accentuated her delicate facial features. Vogue highlighted the gamine pixie cut as the signature look defining a modern, minimalist elegance.
In practice, the ultra-short cut and distinctive micro-bangs accentuated the clean lines of Audrey’s face, her expressive eyes, and her famous swan-like neck.

Yet, her hairstyle also had a cultural impact. It finally liberated the modern woman from the "femme fatale" allure of long, curled, and waved hair—the traditional look of 1950s Hollywood leading ladies—introducing a modern, youthful, and active aesthetic instead.
To this day, the gamine pixie cut remains popular among women.

Το κοντό κούρεμα που άλλαξε το Χόλυγουντ

Τα εμβληματικά κοντά μαλλιά της Ώντρεη Χέπμπορν, πιο γνωστά ως το κούρεμα gamine pixie, έφεραν επανάσταση στη μόδα της δεκαετίας του 1950 και παραμένουν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χτενίσματα στην ιστορία του κινηματογράφου και της μόδας.

Εμφανίζονται πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη στην ταινία "Διακοπές στη Ρώμη" (1953), όταν η Ώντρεη Χέπμπορν ως πριγκίπισσα Άννα μπαίνει κρυφά σε ένα ρωμαϊκό κουρείο για να κόψουν τις μακριές μπούκλες της. Τα μαλλιά της αποκτούν ένα ξέγνοιαστο, εξαιρετικά κοντό pixie κούρεμα, το οποίο  συμβολίζει τη νεοαποκτηθείσα ανεξαρτησία και ελευθερία της.

Μικρό μυστικό: Η Χέπμπορν είχε ήδη κοντά τα μαλλιά της κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, και στις προηγούμενες σκηνές της ταινίας χρησιμοποιούσε περούκα με μακριά μαλλιά.

Συνέχισε να διατηρεί το κοντό κούρεμα και στον επόμενο σημαντικό της ρόλο, την ταινία "Σαμπρίνα" του 1954, εδραιώνοντας την συγκεκριμένη εμφάνιση ως μόνιμη προσωπική και επαγγελματική της υπογραφή.

Οι ειδικοί της μόδας έκριναν εκείνη την εποχή ότι τα μαλλιά της ήταν πολύ επιτυχημένα κοντά επειδή ταίριαζαν με το ευρωπαϊκό της στυλ και τόνιζαν τα ντελικάτα χαρακτηριστικά του προσώπου της. Το περιοδικό Vogue τόνισε ότι το gamine pixie κούρεμα μαλλιών  έγινε η χαρακτηριστική εμφάνιση για τον ορισμό μιας σύγχρονης, μινιμαλιστικής κομψότητας.

Στην πράξη το εξαιρετικά κοντό κούρεμα και οι χαρακτηριστικές μικρο-αφέλειες τόνιζαν την καθαρή γραμμή του προσώπου της Ώντρεη, τα εκφραστικά μάτια και τον διάσημο λαιμό της που έμοιαζε με κύκνο. 

Το χτένισμά της όμως είχε τελικά και Πολιτισμικό αντίκτυπο. Επιτέλους η μοντέρνα γυναίκα ξεκόλλησε από την μοιραία γοητεία μακριών μαλλιών με μπούκλες και βαγκ που ήταν η παράδοση των πρωταγωνιστριών του Χόλυγουντ της δεκαετίας του 1950, εισάγοντας μια μοντέρνα, νεανική και δραστήρια αισθητική.

Από τότε έως σήμερα το κούρεμα gamine pixie παραμένει δημοφιλές μεταξύ των γυναικών. 

1962, τα μεγάλα κολιέ

 

Συγκλονιστικά και συνεχώς στην μόδα έως σήμερα, τα μεγάλα κολιέ, εδώ από καταλογο Sears του 1962.
Τα κολιέ αυτά παρουσιάζονταν με δύο μορφές:
Α) με πολλές κοντές σειρές τεράστιες χάντρες, στα αγγλικά γνωστό ως bib style necklace.
Β) με χοντρή αλυσίδα και κρεμαστό που κατέβαινε ορισμένες φορές έως και την μέση της γυναίκας (rope , χωρίς κρεμαστό, Lariat με κρεμαστό)
Στην φωτογραφία πολλά μεγάλα κολιέ, όλα καταπληκτικά πάνω στα κατάλληλα κομμάτια ρούχων. Μαζί τα σκουλαρίκια τους, συνήθως μικρά μπουλ, ή απλοί κρίκοι αυτιών στοτ κατάλληλο χρώμα μετάλλου.

Το γαλάζιο ανοιχτό του 1963

 

Το Καλοκαίρι του 1963 ήταν πολύ της μόδας το υποτονικό γαλάζιο ανοιχτό που αγγλικά ονομαζόταν aqua (όπως το νερό στα λατινικά). Φορέθηκε για όλες τις ώρες, από ξανθές και μελαχρινές, σε όλων των ειδών τα ενδύματα, επειδή ήταν και ανοιχτόχρωμο και αξιοπρεπές μαζί, χρώμα για κυρίες.

Εδώ στην 1η φωτό από τον κατάλογο Sears σε πρωινό ταγιέρ και κοκτέιλ φόρεμα. Στην 2η φωτό δύο ακόμα ρούχα, αυτήν την φορά επίσημα. Το μάξι φόρεμα για μεγάλο χορό και το δαντελένιο φόρεμα για γάμο ή εγκαίνια.

Τα περίφημα twin-set

 

Twin-set, τουίν-σετ, λέγονται τα σύνολα από πλεκτή μπλούζα και πλεκτή ζακέτα στο ίδιο νήμα και τις ίδιες ακριβώς αποχρώσεις. Έγιναν πολύ δημοφιλή για το ντύσιμο πόλης από την δεκαετία του 1950 και μετά, και έως σήμερα είναι πολύ αποτελεσματικά για όσες επιδιώκουν χρηστικότητα και κομψότητα μαζί, μια που το ίδιο υλικό και χρώμα φτιάχνουν ήδη μια ομοιόμορφη επιφάνεια στον κορμό, οπότε το σύνολο αντέχει ευκολότερα εντυπωσιακό κάτω μέρος ή πολλά κοσμήματα.

Στην φωτογραφία μας, από κατάλογο Χειμώνας 1955 της εταιρείας Sears, (σελίδα 12) βλέπουμε μια κοντή ζακέτα και κοντομάνικο πουλόβερ με απλή λαιμόκοψη, τα οποία προσφέρονται σε 13 χρώματα. Το καθένα ταιριάζει με το όμοιό του χρώμα, αλλά τα πιο πολλά μπορούν να συνδυαστούν και μεταξύ τους επιτυχημένα, επειδή έχουν την ίδια υφή και γραμμή, επομένως πάλι γίνεται αντιληπτό ότι είναι μέρη ενός συνόλου. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από ένα πλεκτό;

1939, κατάλογος Sears Καλοκαίρι

 

Ο καταπληκτικός κατάλογος Sears που κατάφερε να γίνει ιερό βιβλίο των Αμερικανών και σε πολλά σπίτια φυλασσόταν δίπλα από την Βίβλο, το καλοκαίρι του 1939 προτείνει για τους εφήβους και νεαρούς άντρες αυτά τα όμορφα κοστούμια σε σπορ γραμμή.

Στο πάνω μέρος της σελίδας 164 βλέπουμε κοστούμια που το σακάκι τους και το παντελόνι είναι ραμμένα από το ίδιο ύφασμα, κάτω το σακάκι είναι καρό σε εντονότερο ή πιο διακριτικό κοντράστ χρωμάτων, ενώ το παντελόνι μονόχρωμο. Φυσικά όλα τα σύνολα συμπληρώνονται με πουκάμισο, γραβάτα, μαντηλάκι τσέπης.

Γιατί αποκαλούμε αυτά τα κοστούμια σπορ;

1) επειδή έχουν εξωτερικές τσέπες (το γκρι σκούρο πάνω δεξιά μάλιστα, έχει 4 τσέπες)

2) επειδή στην πλάτη έχουν γαζωμένη μισή ζώνη, η οποία συγκρατεί τις πιέτες ή τις σούρες του κορμού.

Κανένα από αυτά τα δύο χαρακτηριστικά δεν υπάρχουν στα κοστούμια γραφείου, εξόδου, ή τα βραδινά.

Έτσι λοιπόν τώρα ξέρετε: αν είστε καλεσμένος σε γάμο, μην φορέσετε κοστούμι που οι τσέπες του έχουν ορατό στο μάτι του θεατή κάτι παραπάνω εκτός από λεπτά ρέλια τσέπης

Μια ειδική ζώνη, η Martingale

 

Η Μαρτινγκάλ είναι μια ειδική ζώνη για παλτό ή σπορ σακάκι που ξεκίνησε από το αντρικό ντύσιμο και εκεί την βρίσκουμε συνήθως.

Είναι μισή, δηλαδή ράβεται μέσα στις δύο πλαΙνές ραφές, είναι ελεύθερη έξω από το ρούχο και αποτελείται από δυό κομμάτια που το ένα σταυρώνει πάνω στο άλλο και στερεώνεται με κουμπί. χρησιμότητα της μαρτινγκάλ είναι να συγκρατήσει το φάρδος της πλάτης, αφήνοντας όμως ελευθερία κινήσεων στο σώμα. Είναι ιδανική ειδικά για παλτό (και καμπαρντίνα)

Επειδή είναι με αυτόν τον τρόπο κατασκευασμένη, εάν τύχει να παχύνουμε, μετακινώντας τα κουμπιά λύνουμε εύκολα το πρόβλημα της στενής ζώνης -το οποίο θέλει σοβαρή μεταποίηση στα σακάκια που έχουν πλήρως γαζωμένη στην πλάτη σταθερή την μισή ζώνη των μοντέλων που είδαμε πριν λίγο.

Στις εικόνες μας αντρικό παλτό με μαρτινγκάλ σε μακρινή και κοντινή φωτογραφία.

1949 Doyen

 

Το δένδρο, η χλόη, το καρότσι κηπουρού γεμάτο λουλούδια και δύο λευκά περιστέρια. Αυτή η ακουαρέλα διαφήμιζε στα 1949 τον Οίκο αρωμάτων Doyen, καλλιεργώντας το καλό γούστο των θεατών ταυτόχρονα.

(Φωτο @La mode de Pinktag)

1967 Corolle

 

Διαφήμιση του 1967 των κραγιόν Corolle που φέρνουν στα χείλη τα χρώματα των λουλουδιών, μαζί με λάμψη -δεν είναι περλέ όπως ήταν τότε η κύρια τάση της μόδας, ούτε ματ όπως ήταν η άλλη τάση της μόδας. Επιπλέον τα Corolle είχαν ανταλλακτικό για το σώμα του κραγιόν που έμπαινε στην πολυτελή κι ανθεκτική μεταλλική τους θήκη.

Δυο καινοτομίες μαζί, μια στην υφή και μια στην συσκευασία.

(photo @La mode de Pinktag)