Η Γουόλις Σίμσον και το "φόρεμα με μαϊμούδες"

 

Στις φωτογραφίες μας η Γουόλις Σίμπσον, Δούκισσα του Ουίνδσορ (1896-1986) με το φόρεμα Monkey Dress που σχεδίασε ο Γάλλος μόδιστρος Hubert Givenchy, το 1960.

Γεννημένη ως Μπέσι Γουόλις Γουόρφιλντ, η δούκισσα ήταν Αμερικανίδα κοσμική και σύζυγος του πρώην Βρετανού βασιλιά Εδουάρδου Η΄, αργότερα Δούκα του Ουίνδσορ, ο οποίος παραιτήθηκε από τον θρόνο προκειμένου να την παντρευτεί - η βασιλεία του διήρκεσε από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 1936. Ο γάμος με τον Έντουαρντ ήταν ο τρίτος γάμος της Γουόλις.

Μη θεωρούμενη καλλονή, η Σίμπσον ήταν γνωστή για την αίσθηση του στυλ και το χαρακτηριστικό της χτένισμα, το οποίο κράτησε με πολύ μικρές παραλλαγές όλη της την ζωή.

Η Γουόλις ήταν μια από τις πρώτες πελάτισσες του Christian Dior, είχε συμμετοχή στον σχεδιασμό των ρούχων που φορούσε και συγκρούστηκε με την Κοκό Σανέλ όταν η Κοκό αρνήθηκε να αλλάξει τα σχέδιά της για να ταιριάζουν στη Δούκισσα.

Ο Δούκας, πολύ κομψός άντρας ο ίδιος, από την αρχή έως το τέλος της ζωής τους την κατέκλυζε με κοσμήματα. Η συλλογή κοσμημάτων της δημοπρατήθηκε από τον οίκο Sotheby's για 37 εκατομμύρια λίρες το 1987 (άνω των 100 εκατομμυρίων λιρών σήμερα).

Στη βιογραφία της, η Simpson είπε: «Δεν είμαι όμορφη γυναίκα. Δεν έχω τίποτα άξιο να το κοιτάς, οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ντύνομαι καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον».

Το φόρεμα με μαϊμούδες είναι μια πολύ τολμηρή ιδέα, που ίσως δεν αρέσει σήμερα. Στον καιρό του θεωρήθηκε εξωφρενικό, αλλά και ευχάριστο στο μάτι με τα απαλά του χρώματα και το κέντημα χειρός. Σε κάθε περίπτωση, η ίδια η Γουόλις παραμένει ίνδαλμα και πηγή έμπνευσης για τις κομψές γυναίκες όλων των εποχών.

1954, Stetson hat

 

1954, διαφήμιση της εταιρείας Stetson για το μοντέλο της "Sussex with the Mode Edge', ένα ευκολοφόρετο καπέλο σε γκρι τσόχα , με κορδέλα στο μπορ διαφορετικού χρώματος (εδώ η κορδελα είναι απλώς πιο σκούρο γκρι, σε άλλα χρώματα τσόχας η κορδέλα έρχεται σε αντίθεση με το σώμα του καπέλου).

Μια ακόμα ωραία ιδέα από την σπουδαία εταιρεία καπέλων.

(φωτό @La mode de Pinktag)

1939 Sears σελίδα 432

 

*************************

Όμορφα πανωφόρια σε γραμμή καμπαρντίνας, με προαιρετική επένδυση, που καθιστά κάθε πανωφόρι χρήσιμο για όλο το Φθινόπωρο και όλο τον Χειμώνα. Η γραμμή είναι πολύ αρρενωπή, με βάτες στους αντρικούς ώμους και ζώνη στην μέση, στοιχεία τα οποία φτιάχνουν το ιδανικό τρίγωνο ευρωστίας και γυμνασμένου σώματος.

Οπωσδήποτε, χρήσιμα και πρακτικά ρούχα.

1959, Aures

 

1959, διαφήμιση στο Vogue κόκκινου ταγιέρ της εταιρείας Aures.

1955, mAX FACTOR

 

1955, μια διαφήμιση για το καινούργιο κόκκινο κραγιόν της Max Factor , το Crushed rose, που ήταν αδιάβροχο.

11/1959, Le petit Echo de la Mode

 

Και τι δεν έχουν τα φορέματα στον 11~1957 στο περιοδικό Le petit Echo de la Mode: χρώματα, όμορφες λεπτομέρειες, υφάσματα που κινούν την προσοχή με την υφή τους!

Οι τσάντες πολύ γεωμετρικές, οι γόβες μυτερές, τα κολιέ μακριές σειρές από κρύσταλλα ή πέρλες.

Περίπου τέλεια!

(Φωτο La mode de Pinktag)

Winter of 2026, Anna Sui

 Απο τα παστέλ έως τα πολύ έντονα χρώματα και όλες οι ενδιάμεσης έντασης αποχρώσεις, στα ρούχα της Anna Sui για τον Χειμώνα του 2026

Hack for a loose sweater

 

Τυχαίνει να έχω μερικά ριχτά πουλόβερ από προηγούμενες χρονιές που δεν μου αρέσουν πιά. Τώρα τα φοράω με καρφίτσες που συμμαζεύουν το φάρδος τους με διάφορους τρόπους (τους οποίους θα σας δείξω σε αναρτήσεις).

Σήμερα έχω δημιουργήσει 2 πιέτες στο μπροστινό μέρος του πλεκτού και τις έχω πιάσει μεταξύ τους με μια μεγάλη οριζόντια καρφίτσα. Αυτό σχηματίζει έναν τύπο μεγάλου Χ στον κορμό μου και διαγράφει αρκετά την μέση μου.

Miss Fisher's hats video

 

1949, Μποτάκι "Tudras"

 

****************

1949 διαφήμιση στο αγγλικό Vogue για την εταιρεία Russel & Bromley. Στην εικόνα μας ένα ζευγάρι σπορ μπότες για περπάτημα στην εξοχή τον Χειμώνα, δηλαδή στο χιόνι ή τις λάσπες. Η μπότα είναι φτιαγμένη από δέρμα μοσχαριού, με μικρή πλατφόρμα που κρατάει το πέλμα μακριά από το άμεσο κρύο του εδάφους και λαστιχένια σόλα.

(φωτογραφία από την σελίδα του περιοδικού La mode de Pinktag)

1953, οι αληθινά φαρδιές φούστες

 

Πόσο φαρδιές ήταν οι φαρδιές φούστες της δεκαετίας του 1950; Ήταν πολύ φαρδιές στο στρίφωμα, τόσο που απλωμένες στο τραπέζι σχημάτιζαν ένα πλήρη κύκλο -στο κέντρο του κύκλου βρισκόταν η μέση και στην περιφέρεια του κύκλου το στρίφωμα. Στην εικόνα μας το μοντέλο δεξιά έχοντας τα χέρια στις πλαϊνές τσέπες, μας κάνει μια μικρή επίδειξη του φάρδους της κόκκινης φούστας.

(φωτογραφία La mode de Pinktag από Modes et Travaux 10/1953)

Καφέ + μουσταρδί για την βροχή

 

Για μια μέρα με βροχή και σε αποχρώσεις του κάμελ και του ουδέτερου καφέ φτιάχτηκε το σημερινό σύνολο που αποτελείται από αυθεντική 60s γαλλική καμπαρντίνα με δερμάτινη ζώνη στην μέση, παντελόνι ίσιο και μάλλινο πόλο, ένα μεγάλο φουλάρι σε διάφορες αποχρώσεις του καφέ -τυρκουάζ και το καλό μου μπεζ καπέλο. Κοσμήματα μόνο μια μεγάλη καρφίτσα κι ένα δαχτυλίδι.

Η καμπαρντίνα έχει πιέτες στην πλάτη, γαζωμένες από την μέση και πάνω, αλλά δεν κατάφερα να την φωτογραφίσω καλά. Στον δρόμο αυτό που κινεί την προσοχή είναι το καπέλο, μέσα στο γραφείο το φουλάρι τραβάει όλα τα βλέμματα.

Sears , Χειμώνας του 1955.

 

Κατάλογος Sears , Χειμώνας του 1955. Στο τμήμα των ανδρικώ ν ρούχων δυό σπόρ σακάκια από σουέντ δέρμα, σε χρώμα μπεζ ή κανελί, με διαφορετικό κόψιμο και λεπτομέρειες. Κατάλληλα για περίπατο στην εξοχή.

#1950s

Cloud dancer (Pantone)

  

Το χρώμα της χρονιάς για το 2026 είναι... το λευκό. Συγκεκριμένα, το «Cloud Dancer» White.

Το Pantone Color Institute και το συμβουλευτικό τμήμα της αρχής χρωμάτων που διαθέτει ανέφερε σε ανακοίνωσή του:

 "Το «κυματιστό, ισορροπημένο λευκό» θα χρησιμεύσει ως σύμβολο «ηρεμιστικής επιρροής σε μια φρενήρη κοινωνία που ανακαλύπτει ξανά την αξία της μετρημένης σκέψης και της ήσυχης περισυλλογής». 

 

Η Leatrice Eiseman, Εκτελεστική Διευθύντρια στο Pantone Color Institute, έδωσε μια εκδοχή κυρίως αισθητικής και διανόησης στο χρώμα Cloud dancer λέγοντας:

"Σε αυτή την περίοδο μεταμόρφωσης που επαναπροσδιορίζουμε το μέλλον μας και τη θέση μας στον κόσμο, το PANTONE 11-4201 Cloud Dancer είναι μια διακριτική λευκή απόχρωση που προσφέρει μια υπόσχεση σαφήνειας. Η κακοφωνία που μας περιβάλλει έχει γίνει συντριπτική, καθιστώντας πιο δύσκολο να ακούσουμε τις φωνές του εσωτερικού μας εαυτού. Το Cloud Dancer ως συνειδητή οπτική δήλωση απλοποίησης,  ενισχύει την εστίασή μας και μας απαλλάσσει από την διάσπαση προσοχής λόγω εξωτερικών επιρροών.

 

 

Η Laurie Pressman, Αντιπρόεδρος του Pantone Color Institute πρόσθεσε ψυχολογικές πινελιές στο χρώμα, λέοντας :

"Παρόμοιο με έναν κενό καμβά, το Cloud Dancer συμβολίζει την επιθυμία μας για ένα νέο ξεκίνημα. Ξεφλουδίζοντας στρώματα ξεπερασμένης σκέψης, ανοίγουμε την πόρτα σε νέες προσεγγίσεις. Μια αέρινη λευκή απόχρωση, το PANTONE 11-4201 Cloud Dancer ανοίγει χώρο για δημιουργικότητα, επιτρέποντας στη φαντασία μας να παρασυρθεί, ώστε να αναδυθούν και να πάρουν μορφή νέες γνώσεις και τολμηρές ιδέες"

 

Η κυκλοφορία του Cloud dancer για το 2026 ήδη έχει προσελκύσει πλήθος άλλες εταιρείες της αγοράς που θέλουν να παραμείνουν μέσα στις εξελίξεις και γι αυτό υιοθετούν το χρώμα στις γραμμές των προϊόντων τους. 

Σε αυτές περιλαμβάνονται η @playdoh, η οποία δημιούργησε ένα δοχείο με πηλό της στη σκιά για μικρά δαχτυλάκια, η @motorola, με μια ειδική έκδοση «Cloud Dancer» του μινιμαλιστικού μοντέλου της Edge 70, ενώ ακόμα και το @spotify συνεργάστηκε επίσης με την Pantone για πρώτη φορά για μια πολυαισθητηριακή εμπειρία που μεταφράζει το «συναίσθημα του χρώματος» σε ήχο μέσω εξατομικευμένων λιστών αναπαραγωγής.

 

 Κατά την γνώμη μου το Cloud Dancer είναι ένα απαλό, ισορροπημένο υπόλευκο, σχεδιασμένο πετυχημένα για να αποπνέει ηρεμία, καθαρότητα, ίσως και ένα νέο ξεκίνημα. Λειτουργεί σαν κενός καμβάς, ιδανικός για να αφήσει άλλα χρώματα, υφές ή στοιχεία σχεδιασμού του συνόλου μας να λάμψουν. Είναι ιδανικό για γυναίκες που αναζητούν μια μινιμαλιστική, αναβαθμισμένη, γαλήνια αισθητική. Στην διακόσμηση είναι τέλειο για χώρους θηλυκότητας, ευεξίας, coaching ή πολυτελείας. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε  ως ενοποιητικό ουδέτερο χρώμα σε όλα τα σύνολά μας. Μπορούμε να το συνδυάσουμε είτε με άλλα υλικά που έχουν έντονη υφή, είτε με διακριτικά χρώματα έμφασης (accent colors όπως λέμε),   χωρίς να διακυβεύεται η ηρεμία του τελικού αποτελέσματος..

Elle 21/09/1948

 Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1948 κυκλοφόρησε το τεύχος της εικόνας μας του Elle, με αυτό το εκτυφλωτικό χρώμα: κατακόκκινο μάλλινο παλτό, φαρδύ κάτω, μονοκόμματα με τον κορμό ζαπονέ μανίκια , με ζώνη να τονίζει την μέση. Κάτω από τον γιακά, με κουμπάκια στερεώνεται προαιρετικά η κουκούλα.

Δεν μπορώ να βρω κανένα μειονέκτημα σε τούτο το κόκκινο παλτό. Είναι τέλειο.

(φωτό σελίδας La mode de Pinktag)

Βουργουνδί + ροζ

 

Σύνολο σε βουργουνδί και ροζ από την προχθεσινή μέρα που έβρεχε πολύ. Βουργουνδί είναι το μακρύ κα σταυρωτό φαρδύ παλτό, με τις κοφτές λοξές τσέπες και τις πατ στα μανίκια , όπως επίσης  οι μπότες και η τσάντα. Ροζ είναι το κασμιρένιο ζιβάγκο πουλόβερ. Πάνω από όλα όμως βουργουνδί είναι το φαρδύ μάλλινο καπέλο με τον στρογγυλή κορυφή και το φαρδύ γείσο, που περίμενα πώς και πώς μια μέρα με αληθινή κακοκαιρία για να το φορέσω. 

Το σύνολο δεν έχει τίποτα περίπλοκο στην σύνθεσή του μια που απαρτίζεται από τα ελάχιστα δυνατά κομάτια ένδυσης, αντιθέτως είναι εύκολο και βολικό. Εν τούτοις μου φαίνεται εξαιτίας του χρώματός, της γραμμής και του άφθονου υφάσματος στο παλτό, γίνεται τελικά επιβλητικό. 

Ελπίζω να σας αρέσει. 

Κες βαν Ντόγκεν, ένας ζωγράφος Φώβ.

  

Το εκφραστικό σχέδιο του πίνακα αντανακλά την τολμηρή Φωβιστική ευαισθησία του van Dongen, δίνοντας έμφαση στις επιμήκεις φόρμες και στις ρευστές, γεμάτες αυτοπεποίθηση γραμμές. Η σύνθεση αποπνέει μια εντύπωση κομψότητας, αποτυπώνοντας τη φιγούρα με αμεσότητα και ψυχολογική παρουσία.

 Ο Κορνέλις Θεόδωρος Μαρίας " Κες " Ο βαν Ντόνγκεν (Φραντζενς, 26 Ιανουαρίου 1877 – 28 Μαΐου 1968) ήταν ένας Ολλανδο-Γαλλικός ζωγράφος που ήταν ένας από τους κορυφαίους Φών* Το πρώιμο έργο του Van Dongen επηρεάστηκε από την Σχολή της Χάγης Σχολή της Χάγης και τον συμβολισμό και εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα τραχύ στυλ pointillist. Από το 1905 και μετά – όταν έλαβε μέρος στην αμφιλεγόμενη έκθεση του Salon d' Automne** του 1905 – το στυλ του έγινε όλο και πιο ριζοσπαστικό στη χρήση της μορφής και του χρώματος. Οι πίνακες που έκανε την περίοδο του 1905-1910 θεωρούνται από μερικούς ως το πιο σημαντικό έργο του.Τα θέματα της δουλειάς του από εκείνη την περίοδο επικεντρώνονται κυρίως στη νυχτερινή ζωή. Ζωγράφισε χορευτές, τραγουδιστές, μεταμφιέσεις και θέατρο. Ο Βαν Ντόνγκεν απέκτησε φήμη για τα αισθησιακά – κατά καιρούς φανταχτερά πορτρέτα – ειδικά των γυναικών. 

*Φώβ στα γαλλικά λέγεται το άγριο θηρίο. Ο Φωβισμός ήταν ρεύμα στην ζωγραφική που  είχε καθαρά τολμηρά χρώματα και παραμορφωμένα σχήματα. Αντιπροσωπευτικός καλλιτέχνης του ρεύματος είναι ο Ανρί Ματίς.

 

Jardin des modes, 08/1954 οπισθόφυλλο

 

Στην τελευταία σελίδα του Jardin des modes Αυγούστου 1954, φιγουράρει ένα λιτό και μονόχρωμο καφέ μπουκλέ trois pièces της εταιρείας Wébé. Το χρώμα αυτό σήμερα δεν κυκλοφορεί πολύ ούτε σε ρούχα, ούτε σε αξεσουάρ, στην γυναικεία ένδυση. Εντούτοις είναι εξαίρετη λύση για γυναίκες που δεν θέλουν να φορέσουν κάτι τόσο σκούρο όσο το μαύρο, κολακεύει τις ξανθές και τις μελαχρινές εξίσου, ενώ ταιριάζει σχεδόν με κάθε απόχρωση του χρωματικού κύκλου. 

Όπως βλέπουμε η φούστα είναι απλή ίσια, το σακάκι έχει μυτερό γιακά, δυό μικρά τσεπάκια με πατ και μήκος που δεν καλύπτει τους γοφούς, ενώ εσωτερικά υπάρχει μπλούζα γεωμετρική με καρέ ντεκολτέ και μανίκια 3/4. 

Το σύνολο συμπληρώνεται από γόβες και βελούδινο μπερέ σε σκούρο καφέ, γάντια κρεμ, βραχιόλι με μεγάλες κρεμ χάντρες και μικρά μπουλ σκουλαρίκια. 

(φωτό και ρετούς La mode de Pinktag) 

15/10/ 1905, γεννιέται ο Φωβισμός στο Salon d’Automne

 

("Γυναίκα με καπέλο, Henri Matisse)

Ο κριτικός Louis Vauxcelles την ώρα που έγραφε τις εντυπώσεις του για κάποιο άγαλμα που βρισκόταν μεταξύ έργων του Ματίς στην Αίθουσα 7 της έκθεσης Salon d’Automne στο Παρίσι το 1905 περιέγραψε την αίσθηση ως "un Donatello parmi les fauves" ("Ενας  Ντονατέλο ανάμεσα σε άγρια θηρία").  Έκανε το σχόλιο αρχικά στον ίδιο τον Ανρί Ματίς και του άρεσε τόσο πολύ που το επανέλαβε σε έντυπη μορφή στο περιοδικό Gil Blas. Η αγριάδα βρισκόταν στα μακάβρια χρώματα και την επιθετική εκτέλεση των πινάκων. Το πορτρέτο της συζύγου του Ματίς, «Γυναίκα με καπέλο»,  την έδειχνε με ένα πρόσωπο πιτσιλισμένο με πράσινο, ροζ και κίτρινo, κάτω από ένα χτένισμα σε κόκκινο μπρικ και μπλε κοβαλτίου, και στο κεφάλι της ένα γιγαντιαίο μωβ καπέλο με πολύχρωμα φτερά. Το πορτρέτο του Αντρέ Ντερέ Ντερέν του Ματίς είχε το μισό πρόσωπο σε γαλαζοπράσινο και κατακόκκινες ίσιες πινελιές στη γενειάδα, ενώ τα δέντρα στα τοπία του Μορίς ντε Βλάμικ ήταν ροζ. 

(Αντρέ Ντερέ Ντερέν, πορτραίτο του Ανρί Ματίς) 

Η έκθεση συγκλόνισε πολλούς από όσους την είδαν. Η εντύπωση ότι οι πίνακες είχαν γίνει για να ευχαριστήσουν τους ίδιους τους καλλιτέχνες και όχι τους κριτικούς ήταν ιδιαίτερα προβληματική. Το πρόβλημα είχε ξεκινήσει πριν καν ανοίξει η έκθεση. Το Salon d’Automne είχε ιδρυθεί το 1903 για να ενθαρρύνει τους πειραματικούς καλλιτέχνες, αλλά οι πίνακες του Fauve ανησύχησαν ακόμη και τους φιλελεύθερους κριτικούς του Salon, οι οποίοι συμβούλεψαν τον Matisse  έντονα " για το συμφέρον του να αποσύρει τη «Γυναίκα με καπέλο». Ο επικεφαλής της επιτροπής ωστόσο, ήταν ο ζωγράφος Georges Desvallières, ένας παλιός φίλος και σύμμαχος του Matisse, ο οποίος φρόντισε όχι μόνο να συμπεριληφθούν την έκθεση τα έργα των Fauve, αλλά και να παρουσιαστούν μαζί στο ίδια αίθουσα, γεγονός που αύξησε την επίδρασή τους.

Οι Φωβιστές δεν είχαν μανιφέστο και έμειναν στο ίδιο ρεύμα λόγω προσωπικής φιλίας με παρόμοιους καλλιτέχνες, καθώς και την κοινή τους ανάγκη να προχωρήσουν πέρα από από τον ιμπρεσιονισμό. Ο Matisse και ο Desvallières ήταν μαθητές του Gustave Moreau στην Σχολή Καλών Τεχνών τη δεκαετία του 1890. Ο Matisse και ο Derain ήταν συμμαθητές, ενώ  ο Derain και ο Vlaminck ήταν συγκάτοικοι (είχαν ένα στούντιο πάνω από εγκαταλελειμμένο εστιατόριο στο προάστιο Chatou του Παρισιού).  Όλοι έριξαν με χαρά το χρώμα στους καμβάδες τους αδιάλυτο και κατευθείαν από τα σωληνάρια, τόσο από την καθαρή νεανική πληθωρικότητά τους, όσο και λόγω πειραματισμού. Ο Vlaminck, ο οποίος αποκαλούσε τον εαυτό του «ένα καλόκαρδο άγριο θηρίο γεμάτο βία», είπε ότι προσπάθησε να ζωγραφίσει με την καρδιά του και τα σωθικά του χωρίς να ασχοληθεί με το στυλ. Η κυρίαρχη φιγούρα ήταν ο Ματίς, ο μεγαλύτερος από τους Φωβ, που τότε ήταν 35 ετών και κατά κοινή αποδοχή ο πιο ταλαντούχος από όλους.   Ο Ντέριν και ο Βλάμικ ήταν ακόμα στα είκοσί τους, ενώ ένας ακόμα νεαρός νεοσύλλεκτος ήταν ο Georges Braque.

Maurice Vlaminck "Τοπίο κοντά στο Σατού"

Για τους Φωβ είπαν πως ήταν το πρώτο κίνημα στη σύγχρονη τέχνη που επωφελήθηκε από το σκάνδαλο και οι ίδιοι οι ζωγράφοι συνειδητοποίησαν ότι η δημοσιότητα ήταν καλή για αυτούς. Το «Woman in a Hat» αγοράστηκε από την Gertrude Stein και τον αδελφό της Leo και τα φωτεινά χρώματα των Fauves υιοθετήθηκαν αμέσως από αρκετούς κομψούς οίκους μόδας. Οι Fauves εμφανίστηκαν και πάλι στο Salon d’Automne του 1906. Ο Καντίνσκι είδε την έκθεση και εντυπωσιάστηκε πολύ, αλλά το κίνημα δεν κράτησε καιρό,  διότι ξεπεράστηκε με την άνοδο του κυβισμού το 1908. Ο Μπρακ παρατήρησε αργότερα ότι "δεν μπορείς να ζήσεις για πάντα σε κατάσταση κρίσης". 

 

CARMELA by Dolce & Gabbana

Κούκλα από κεραμική πορσελάνη, με σικελιάνικη μόδα και μαύρο δέρμα.  Ένα εντυπωσιακό κομμάτι με σύνολο από τη συλλογή μόδας Άνοιξη/Καλοκαίρι 2015. Αυτή η εξαιρετική κούκλα, με το όνομα CARMELA (σε περιορισμένη παραγωγή μόλις 200 τεμαχίων) ενσαρκώνει την τολμηρή σικελική γοητεία της μάρκας σε συνδυασμό με την υψηλή αισθητική. Κατασκευασμένη με σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια, κάθε κούκλα αποτελεί απόδειξη της πολυτέλειας και της τέχνης που είναι συνώνυμα με τους Dolce & Gabbana. H Carmela φοράει μαύρο δαντελένιο φόρεμα μα φαρδιά φούστα και μεταξωτό μεσοφόρι, μεγάλο επίχρυσο χρυσό σταυρό με μαύρα πετράδια στο στήθος, επίχρυσους χρυσούς κρίκους στα αυτιά, δερμάτινη τσάντα με κοντό χερούλι και μυτερές γόβες. Έρχεται με πιστοποιητικό γνησιότητας, κουτί με δερμάτινο χερούλι και στοιχίζει 1. 299 ευρώ.