Βουργουνδί + ροζ

 

Σύνολο σε βουργουνδί και ροζ από την προχθεσινή μέρα που έβρεχε πολύ. Βουργουνδί είναι το μακρύ κα σταυρωτό φαρδύ παλτό, με τις κοφτές λοξές τσέπες και τις πατ στα μανίκια , όπως επίσης  οι μπότες και η τσάντα. Ροζ είναι το κασμιρένιο ζιβάγκο πουλόβερ. Πάνω από όλα όμως βουργουνδί είναι το φαρδύ μάλλινο καπέλο με τον στρογγυλή κορυφή και το φαρδύ γείσο, που περίμενα πώς και πώς μια μέρα με αληθινή κακοκαιρία για να το φορέσω. 

Το σύνολο δεν έχει τίποτα περίπλοκο στην σύνθεσή του μια που απαρτίζεται από τα ελάχιστα δυνατά κομάτια ένδυσης, αντιθέτως είναι εύκολο και βολικό. Εν τούτοις μου φαίνεται εξαιτίας του χρώματός, της γραμμής και του άφθονου υφάσματος στο παλτό, γίνεται τελικά επιβλητικό. 

Ελπίζω να σας αρέσει. 

Κες βαν Ντόγκεν, ένας ζωγράφος Φώβ.

  

Το εκφραστικό σχέδιο του πίνακα αντανακλά την τολμηρή Φωβιστική ευαισθησία του van Dongen, δίνοντας έμφαση στις επιμήκεις φόρμες και στις ρευστές, γεμάτες αυτοπεποίθηση γραμμές. Η σύνθεση αποπνέει μια εντύπωση κομψότητας, αποτυπώνοντας τη φιγούρα με αμεσότητα και ψυχολογική παρουσία.

 Ο Κορνέλις Θεόδωρος Μαρίας " Κες " Ο βαν Ντόνγκεν (Φραντζενς, 26 Ιανουαρίου 1877 – 28 Μαΐου 1968) ήταν ένας Ολλανδο-Γαλλικός ζωγράφος που ήταν ένας από τους κορυφαίους Φών* Το πρώιμο έργο του Van Dongen επηρεάστηκε από την Σχολή της Χάγης Σχολή της Χάγης και τον συμβολισμό και εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα τραχύ στυλ pointillist. Από το 1905 και μετά – όταν έλαβε μέρος στην αμφιλεγόμενη έκθεση του Salon d' Automne** του 1905 – το στυλ του έγινε όλο και πιο ριζοσπαστικό στη χρήση της μορφής και του χρώματος. Οι πίνακες που έκανε την περίοδο του 1905-1910 θεωρούνται από μερικούς ως το πιο σημαντικό έργο του.Τα θέματα της δουλειάς του από εκείνη την περίοδο επικεντρώνονται κυρίως στη νυχτερινή ζωή. Ζωγράφισε χορευτές, τραγουδιστές, μεταμφιέσεις και θέατρο. Ο Βαν Ντόνγκεν απέκτησε φήμη για τα αισθησιακά – κατά καιρούς φανταχτερά πορτρέτα – ειδικά των γυναικών. 

*Φώβ στα γαλλικά λέγεται το άγριο θηρίο. Ο Φωβισμός ήταν ρεύμα στην ζωγραφική που  είχε καθαρά τολμηρά χρώματα και παραμορφωμένα σχήματα. Αντιπροσωπευτικός καλλιτέχνης του ρεύματος είναι ο Ανρί Ματίς.

 

Jardin des modes, 08/1954 οπισθόφυλλο

 

Στην τελευταία σελίδα του Jardin des modes Αυγούστου 1954, φιγουράρει ένα λιτό και μονόχρωμο καφέ μπουκλέ trois pièces της εταιρείας Wébé. Το χρώμα αυτό σήμερα δεν κυκλοφορεί πολύ ούτε σε ρούχα, ούτε σε αξεσουάρ, στην γυναικεία ένδυση. Εντούτοις είναι εξαίρετη λύση για γυναίκες που δεν θέλουν να φορέσουν κάτι τόσο σκούρο όσο το μαύρο, κολακεύει τις ξανθές και τις μελαχρινές εξίσου, ενώ ταιριάζει σχεδόν με κάθε απόχρωση του χρωματικού κύκλου. 

Όπως βλέπουμε η φούστα είναι απλή ίσια, το σακάκι έχει μυτερό γιακά, δυό μικρά τσεπάκια με πατ και μήκος που δεν καλύπτει τους γοφούς, ενώ εσωτερικά υπάρχει μπλούζα γεωμετρική με καρέ ντεκολτέ και μανίκια 3/4. 

Το σύνολο συμπληρώνεται από γόβες και βελούδινο μπερέ σε σκούρο καφέ, γάντια κρεμ, βραχιόλι με μεγάλες κρεμ χάντρες και μικρά μπουλ σκουλαρίκια. 

(φωτό και ρετούς La mode de Pinktag) 

15/10/ 1905, γεννιέται ο Φωβισμός στο Salon d’Automne

 

("Γυναίκα με καπέλο, Henri Matisse)

Ο κριτικός Louis Vauxcelles την ώρα που έγραφε τις εντυπώσεις του για κάποιο άγαλμα που βρισκόταν μεταξύ έργων του Ματίς στην Αίθουσα 7 της έκθεσης Salon d’Automne στο Παρίσι το 1905 περιέγραψε την αίσθηση ως "un Donatello parmi les fauves" ("Ενας  Ντονατέλο ανάμεσα σε άγρια θηρία").  Έκανε το σχόλιο αρχικά στον ίδιο τον Ανρί Ματίς και του άρεσε τόσο πολύ που το επανέλαβε σε έντυπη μορφή στο περιοδικό Gil Blas. Η αγριάδα βρισκόταν στα μακάβρια χρώματα και την επιθετική εκτέλεση των πινάκων. Το πορτρέτο της συζύγου του Ματίς, «Γυναίκα με καπέλο»,  την έδειχνε με ένα πρόσωπο πιτσιλισμένο με πράσινο, ροζ και κίτρινo, κάτω από ένα χτένισμα σε κόκκινο μπρικ και μπλε κοβαλτίου, και στο κεφάλι της ένα γιγαντιαίο μωβ καπέλο με πολύχρωμα φτερά. Το πορτρέτο του Αντρέ Ντερέ Ντερέν του Ματίς είχε το μισό πρόσωπο σε γαλαζοπράσινο και κατακόκκινες ίσιες πινελιές στη γενειάδα, ενώ τα δέντρα στα τοπία του Μορίς ντε Βλάμικ ήταν ροζ. 

(Αντρέ Ντερέ Ντερέν, πορτραίτο του Ανρί Ματίς) 

Η έκθεση συγκλόνισε πολλούς από όσους την είδαν. Η εντύπωση ότι οι πίνακες είχαν γίνει για να ευχαριστήσουν τους ίδιους τους καλλιτέχνες και όχι τους κριτικούς ήταν ιδιαίτερα προβληματική. Το πρόβλημα είχε ξεκινήσει πριν καν ανοίξει η έκθεση. Το Salon d’Automne είχε ιδρυθεί το 1903 για να ενθαρρύνει τους πειραματικούς καλλιτέχνες, αλλά οι πίνακες του Fauve ανησύχησαν ακόμη και τους φιλελεύθερους κριτικούς του Salon, οι οποίοι συμβούλεψαν τον Matisse  έντονα " για το συμφέρον του να αποσύρει τη «Γυναίκα με καπέλο». Ο επικεφαλής της επιτροπής ωστόσο, ήταν ο ζωγράφος Georges Desvallières, ένας παλιός φίλος και σύμμαχος του Matisse, ο οποίος φρόντισε όχι μόνο να συμπεριληφθούν την έκθεση τα έργα των Fauve, αλλά και να παρουσιαστούν μαζί στο ίδια αίθουσα, γεγονός που αύξησε την επίδρασή τους.

Οι Φωβιστές δεν είχαν μανιφέστο και έμειναν στο ίδιο ρεύμα λόγω προσωπικής φιλίας με παρόμοιους καλλιτέχνες, καθώς και την κοινή τους ανάγκη να προχωρήσουν πέρα από από τον ιμπρεσιονισμό. Ο Matisse και ο Desvallières ήταν μαθητές του Gustave Moreau στην Σχολή Καλών Τεχνών τη δεκαετία του 1890. Ο Matisse και ο Derain ήταν συμμαθητές, ενώ  ο Derain και ο Vlaminck ήταν συγκάτοικοι (είχαν ένα στούντιο πάνω από εγκαταλελειμμένο εστιατόριο στο προάστιο Chatou του Παρισιού).  Όλοι έριξαν με χαρά το χρώμα στους καμβάδες τους αδιάλυτο και κατευθείαν από τα σωληνάρια, τόσο από την καθαρή νεανική πληθωρικότητά τους, όσο και λόγω πειραματισμού. Ο Vlaminck, ο οποίος αποκαλούσε τον εαυτό του «ένα καλόκαρδο άγριο θηρίο γεμάτο βία», είπε ότι προσπάθησε να ζωγραφίσει με την καρδιά του και τα σωθικά του χωρίς να ασχοληθεί με το στυλ. Η κυρίαρχη φιγούρα ήταν ο Ματίς, ο μεγαλύτερος από τους Φωβ, που τότε ήταν 35 ετών και κατά κοινή αποδοχή ο πιο ταλαντούχος από όλους.   Ο Ντέριν και ο Βλάμικ ήταν ακόμα στα είκοσί τους, ενώ ένας ακόμα νεαρός νεοσύλλεκτος ήταν ο Georges Braque.

Maurice Vladimick "Τοπίο κοντά στο Σατού"

Για τους Φωβ είπαν πως ήταν το πρώτο κίνημα στη σύγχρονη τέχνη που επωφελήθηκε από το σκάνδαλο και οι ίδιοι οι ζωγράφοι συνειδητοποίησαν ότι η δημοσιότητα ήταν καλή για αυτούς. Το «Woman in a Hat» αγοράστηκε από την Gertrude Stein και τον αδελφό της Leo και τα φωτεινά χρώματα των Fauves υιοθετήθηκαν αμέσως από αρκετούς κομψούς οίκους μόδας. Οι Fauves εμφανίστηκαν και πάλι στο Salon d’Automne του 1906. Ο Καντίνσκι είδε την έκθεση και εντυπωσιάστηκε πολύ, αλλά το κίνημα δεν κράτησε καιρό,  διότι ξεπεράστηκε με την άνοδο του κυβισμού το 1908. Ο Μπρακ παρατήρησε αργότερα ότι "δεν μπορείς να ζήσεις για πάντα σε κατάσταση κρίσης". 

 

CARMELA by Dolce & Gabbana

Κούκλα από κεραμική πορσελάνη, με σικελιάνικη μόδα και μαύρο δέρμα.  Ένα εντυπωσιακό κομμάτι με σύνολο από τη συλλογή μόδας Άνοιξη/Καλοκαίρι 2015. Αυτή η εξαιρετική κούκλα, με το όνομα CARMELA (σε περιορισμένη παραγωγή μόλις 200 τεμαχίων) ενσαρκώνει την τολμηρή σικελική γοητεία της μάρκας σε συνδυασμό με την υψηλή αισθητική. Κατασκευασμένη με σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια, κάθε κούκλα αποτελεί απόδειξη της πολυτέλειας και της τέχνης που είναι συνώνυμα με τους Dolce & Gabbana. H Carmela φοράει μαύρο δαντελένιο φόρεμα μα φαρδιά φούστα και μεταξωτό μεσοφόρι, μεγάλο επίχρυσο χρυσό σταυρό με μαύρα πετράδια στο στήθος, επίχρυσους χρυσούς κρίκους στα αυτιά, δερμάτινη τσάντα με κοντό χερούλι και μυτερές γόβες. Έρχεται με πιστοποιητικό γνησιότητας, κουτί με δερμάτινο χερούλι και στοιχίζει 1. 299 ευρώ.  

Ένα παλτό mix n' match

 

Πρόσφατα αγόρασα ένα παλτό με διαφορετικά εμπριμέ πάνω του, αυτό που λέμε mix n' match. Εχει γραμμή ίσια, μεγάλο γιακά μονόχρωμο σε ανοιχτό κοραλλί, ενώ στην ίδια απόχρωση είναι οι τσέπες του, η φάσα στο στρίφωμα και η φάσα στα μανίκια.  Το ντεσέν του είναι στο πάνω μέρος λεοπαρδαλέ, στο κάτω φολκλορικό -σαν νορβηγικό ζακάρ κασκόλ.  

Το φοράω με μονόχρωμο εσωτερικό σύνολο σε κανελί, δηλαδή μια μάλλινη φούστα τουήντ του 60 και πόλο πλεχτό σε λίγο ανοιχτότερη απόχρωση. Γόβες και τσάντα με 2 χερούλια σε μεσαίο καφέ. Μακρύ κολιέ με χρυσούς ήλιους στον λαιμό. 

Το σύνολο μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον για το μάτι και πολύ κομψό, παρά την εκκεντρικότητα του mix n' match. Εχει αυτήν την τρέλα που σε επιτυχημένη μορφή την βρίσκεις στους μεγάλους οίκους -ενώ είναι από κοινή επιχείρηση. Είναι επίσης πολύ θηλυκό, για γυναίκες, από αυτά τα ρούχα που είναι αδύνατο να βρεις άντρα να φοράει -πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα. Ελπίζω να σας αρέσει.

Στεφάνι Χριστουγέννων

 Στολίδι για τον τοίχο πάνω από το τζάκι μας, χειροποίητο. Έχει ένα στεφάνι λυγαριας σκέτο αλλά έτοιμο και από εκεί κρέμονται γυάλινες μπάλες, καλυμμένες με φούξια μεταξωτό χαρτί. Οι κορδελίτσες είναι ραπτικής σε πράσινο σκούρο και φούξια, ανάμεσα έχει και λίγο νήμα πλεξίματος ροζ με τρίχες που πετάνε.